Neonatale fase:
Eerste en tweede week na de geboorte.
De pup is blind en doof en kan alleen drinken, slapen en piepen. Wel kunnen ze al ruiken. Waarschijnlijk vindt in deze periode al een eerste inprenting plaats. Het is belangrijk dat een puppy in de eerste twee weken na zijn geboorte al regelmatig in liefdevolle mensenhanden is. Het is bewezen dat honden die dit hebben moeten ontberen moeite hebben de mens als soortgenoot te beschouwen.Soms worden hondjes door omstandigheden met de fles grootgebracht zonder contact met een moederhond en/of soortgenootjes. Dit leidt vaak tot agressie naar andere honden op latere leeftijd.
Overgangsfase:
Derde week na de geboorte.
Ogen en oren gaan open (tussen de tiende en veertiende dag), de pup gaat lopen en het nest verkennen. De pup gaat mondstoten bij de moeder, waardoor deze het eten opbraakt. Het puppy begint meer signalen waar te nemen en te reageren op zijn nestgenootjes.
Primaire socialisatiefase:
Vierde tot en met ongeveer twaalfde week.
De pup is volledig ontwikkeld. Deze periode is de belangrijkste periode uit het leven van de hond. De pup maakt kennis met de wereld en leert hoe te communiceren met soortgenoten. De pups spelen samen en leren hondentaal van hun broertjes en zusjes maar ook van de moederhond die de grenzen bepaalt.Alles wat Junior in deze periode meemaakt zal hij nooit meer vergeten en zal voor de rest van zijn leven normaal zijn.In deze korte periode moet de hond zoveel mogelijk positieve ervaringen opdoen en met veel dingen in contact gebracht worden. Dit noemen we socialiseren. Het socialiseren is een onomkeerbaar proces. Het is nu of nooit. Je kan een hond op latere leeftijd nooit meer alsnog socialiseren.
Echte angst kent de pup nog niet; (dat komt rond de zeven weken) hij treedt de wereld onbevangen tegemoet.De rol van de fokker is in de eerste zeven weken natuurlijk verschrikkelijk belangrijk. Als het goed is laat deze het hondje kennis maken met harde geluiden, de stofzuiger, auto's, wapperende dingen, kinderen en ga zo maar door.
Groeit een hond in isolatie op (denk aan de fokschuren!) zonder contact met mensen, dieren, dingen en dergelijke dan wordt het een contactarme hond die altijd, de rest van zijn leven, bang zal zijn en niet gelukkig, onbevangen en sociaal kan functioneren. Dit gedrag kan je nooit meer helemaal bijsturen. Deze honden zijn vaak zo bang van de wereld dat ze uit angst vlug bijten onder het motto gœde eerste klap is een daalder waard. Soms (maar lang niet altijd!) is er nog iets te redden met gedragstherapie vaak in combinatie met medicatie maar het komt nooit meer helemaal goed.
Meestal gaat het pupje rond de zevende á achtste week (waar een extra gevoelige periode voor indrukken ligt) met zijn nieuwe geleiders mee naar zijn nieuwe huis. Junior kan helemaal zelfstandig eten en de binding met het nest neemt sterk af.In de zevende week neemt het vluchtgedrag toe. Het puppy ontwikkelt angst.Dat is erg goed want als een jong hondje geen angst kende dan zou het niet weten wanneer er gevaar dreigde en zou hem in de natuur geen lang leven beschoren zijn.
Het is enorm belangrijk dat u verder gaat met socialiseren.Laat het hondje geleidelijk aan bijvoorbeeld verkeer, winkelcentra, mensen, kinderen, en andere honden wennen. Honden die in de achtertuin worden gehouden uit angst op besmetting, omdat de pup nog niet volledig ingeënt is, zullen zeer waarschijnlijk voor het leven getekend zijn.
Natuurlijk hou je wel rekening met eventueel besmettingsgevaar. Hondenuitlaatplaatsen zijn een bron van besmetting, daar kun je beter niet naartoe gaan.
Neem de pup dus gedoseerd overal mee naar toe. Hij is nog een baby en heeft veel slaap nodig. Lange wandelingen zijn ook nog eens erg slecht voor het gestel. Soms zal de pup vastwel eens ergens van schrikken. Probeer de pup dan niet te troosten. Dat beschouwt een hond als beloning voor het schrikken. Hij ervaart het als volgt: ik schrik, mijn geleider zegt “rustig maar†en aait me over mijn bol. Misschien neem je hem ook nog wel op de arm. Wat ben je als hond daar¡n braaf aan het schrikken. De volgende keer zal hij nog harder schrikken omdat de pup denkt dat u dat braaf vindt.
Beter kunt u rustig en zelfverzekerd tegen de hond praten. kom op joh, niets aan de hand. Niet overdrijven hoor want als je veel nadruk legt op iets engs dan wordt het voor een hondje nog enger dan het al is. De baas doet immers zo vreemd, er zal vast iets griezeligs aan de hand zijn. Ga nog eens, op wat verdere afstand, naar het voorwerp van al die schrik en tracht de pup af te leiden zodat Junior ervaart dat het helemaal niet zo eng is. Overvoer hem ook weer niet met allemaal enge dingen. Bouw het langzaam op.
Zorg er dus voor dat de pup in deze periode zoveel mogelijk positieve ervaringen opdoet. Loop eens langs de dierenarts zonder dat er een aanleiding voor is en laat hem daar aaien. Dan zijn dierenartsen tenminste leuk in plaats van eng! Laat je pup ook contacten opdoen met volwassen honden van zoveel mogelijk verschillende rassen. Overvoer hem vooral niet met allerlei commando's. Oefeningetjes moeten leuk blijven en er is nog tijd genoeg. Het leren kennen van de wereld is echt het allerbelangrijkste.
Secundaire socialisatiefase:
Vanaf ongeveer 12 weken tot een maand of 6.
Vaak wordt gedacht dat je het na de twaalfde week gehad hebt met socialiseren. Dat is niet correct, de socialisatie gaat verder. Honden die tot 12 weken zijn gesocialiseerd en daarna niet meer op straat komen krijgen een desocialisatie. In de secundaire socialisatiefase (ook vaak rangordefase genoemd) zijn de jonge honden extra schrikkerig Dat is normaal en helemaal niet erg. Echter; als je je hondje gaat troosten dan creëer je een gedragsprobleem. Let op dat je de schrik er niet inaait!! Vanaf ongeveer 8 maanden neemt het schrikgedrag weer af, als de geleider er tenminste goed mee is omgegaan.
Broers en zussen uit hetzelfde nest bepalen op deze leeftijd onderling hun rangorde. Dus zul je de regels moeten stellen en ze ook waar maken. Spelletjes altijd blijven winnen. Wie het laagst in rang is loopt naar de ranghogere. Dus roep je hondje bij je en gaat u zo min mogelijk naar hem. De ranghoogste loopt voorop, dus mag hij niet trekken aan de lijn. De ranghoogste bepaald welke kant zijn roedel oploopt, dus ga je zelf als eerste door de voordeur.
De tanden gaan wisselen en dat betekent vaak dat pups weer overal op gaan bijten. In de secundaire socialisatie blijft het hondje klein maar dapper proberen hoe hoog hij kan komen op de sociale ladder. Schattig maar let op; als je hem de kans geeft om steeds een trapje hoger te komen dan eindigt de pup misschien wel als roedelleider; en dat is nu juist de plaats die de geleider in zou moeten nemen. Het hardhandige bijten zal de pup echt af moeten leren.
Wat kunt u beter niet goed vinden?
- Het niet opvolgen van het inmiddels aangeleerde commando los
- Grommen en bijten.
- Grommen naar mensen als Junior in zijn mand ligt.
- Trekken aan de lijn.
- Opdringerig aandacht vragen.
- Uitvallen naar andere honden.
- Uitvallen naar vreemden.
- Junior staat niet toe dat u hem borstelt en kamt
- Doorblaffen bij de deurbel.
- Te hardhandig spelen. (rangordespel)
Adolescentiefase:
Zo tussen de 6 en 14 maanden. De jonge hond wordt geslachtsrijp.
Reuen beginnen hun poot op te tillen (heel soms doen teefjes dat trouwens ook wel eens) en teefjes worden voor de eerste keer loops.
De hond zal zich gaan verzetten tegen de baas, hij is ongehoorzaam, Oost-Indisch doof en daagt de geleider uit. Het is overduidelijk dat de hond probeert om zelf de baas te worden. Blijf consequent! Zet een stapje terug met de oefeningen om die later weer op te bouwen. Wordt nooit ongeduldig, een hond moet dit proberen, hij kan niet anders. Met vriendelijk en consequent handelen help je de hond door de, ook voor hem moeilijke, periode heen. In de Trainingen zullen wij je helpen om deze voor hond en geleider moeilijke periode goed te doorlopen.
Volwassenheid:
Vanaf ongeveer 14 maanden.
Het ene ras is geestelijk eerder volwassen dan het andere. Met name grote, zware honden zijn laat volwassen terwijl kleine hondjes eerder volwassen zijn.