http://www.labrador-web.nl/forum/ Honden forum » Tag: Volwassen - Recent Topics en Tue, 07 Feb 2012 19:07:17 +0000 http://www.labrador-web.nl/forum/topic/ontwikkelingsfasen-bij-de-hond#post-25 Vr, 27 Feb 2009 19:03:22 +0000 Felix 25@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Neonatale fase:</strong></p> <p><strong>Eerste en tweede week na de geboorte.</strong></p> <p>De pup is blind en doof en kan alleen drinken, slapen en piepen. Wel kunnen ze al ruiken. Waarschijnlijk vindt in deze periode al een eerste inprenting plaats. Het is belangrijk dat een puppy in de eerste twee weken na zijn geboorte al regelmatig in liefdevolle mensenhanden is. Het is bewezen dat honden die dit hebben moeten ontberen moeite hebben de mens als soortgenoot te beschouwen.Soms worden hondjes door omstandigheden met de fles grootgebracht zonder contact met een moederhond en/of soortgenootjes. Dit leidt vaak tot agressie naar andere honden op latere leeftijd.</p> <p><strong>Overgangsfase:</strong></p> <p><strong>Derde week na de geboorte.</strong></p> <p>Ogen en oren gaan open (tussen de tiende en veertiende dag), de pup gaat lopen en het nest verkennen. De pup gaat mondstoten bij de moeder, waardoor deze het eten opbraakt. Het puppy begint meer signalen waar te nemen en te reageren op zijn nestgenootjes.</p> <p><strong>Primaire socialisatiefase:</strong></p> <p><strong>Vierde tot en met ongeveer twaalfde week.</strong></p> <p>De pup is volledig ontwikkeld. Deze periode is de belangrijkste periode uit het leven van de hond. De pup maakt kennis met de wereld en leert hoe te communiceren met soortgenoten. De pups spelen samen en leren hondentaal van hun broertjes en zusjes maar ook van de moederhond die de grenzen bepaalt.Alles wat Junior in deze periode meemaakt zal hij nooit meer vergeten en zal voor de rest van zijn leven normaal zijn.In deze korte periode moet de hond zoveel mogelijk positieve ervaringen opdoen en met veel dingen in contact gebracht worden. Dit noemen we socialiseren. Het socialiseren is een onomkeerbaar proces. Het is nu of nooit. Je kan een hond op latere leeftijd nooit meer alsnog socialiseren.</p> <p>Echte angst kent de pup nog niet; (dat komt rond de zeven weken) hij treedt de wereld onbevangen tegemoet.De rol van de fokker is in de eerste zeven weken natuurlijk verschrikkelijk belangrijk. Als het goed is laat deze het hondje kennis maken met harde geluiden, de stofzuiger, auto's, wapperende dingen, kinderen en ga zo maar door.</p> <p>Groeit een hond in isolatie op (denk aan de fokschuren!) zonder contact met mensen, dieren, dingen en dergelijke dan wordt het een contactarme hond die altijd, de rest van zijn leven, bang zal zijn en niet gelukkig, onbevangen en sociaal kan functioneren. Dit gedrag kan je nooit meer helemaal bijsturen. Deze honden zijn vaak zo bang van de wereld dat ze uit angst vlug bijten onder het motto gœde eerste klap is een daalder waard. Soms (maar lang niet altijd!) is er nog iets te redden met gedragstherapie vaak in combinatie met medicatie maar het komt nooit meer helemaal goed.</p> <p>Meestal gaat het pupje rond de zevende á achtste week (waar een extra gevoelige periode voor indrukken ligt) met zijn nieuwe geleiders mee naar zijn nieuwe huis. Junior kan helemaal zelfstandig eten en de binding met het nest neemt sterk af.In de zevende week neemt het vluchtgedrag toe. Het puppy ontwikkelt angst.Dat is erg goed want als een jong hondje geen angst kende dan zou het niet weten wanneer er gevaar dreigde en zou hem in de natuur geen lang leven beschoren zijn.</p> <p>Het is enorm belangrijk dat u verder gaat met socialiseren.Laat het hondje geleidelijk aan bijvoorbeeld verkeer, winkelcentra, mensen, kinderen, en andere honden wennen. Honden die in de achtertuin worden gehouden uit angst op besmetting, omdat de pup nog niet volledig ingeënt is, zullen zeer waarschijnlijk voor het leven getekend zijn.</p> <p>Natuurlijk hou je wel rekening met eventueel besmettingsgevaar. Hondenuitlaatplaatsen zijn een bron van besmetting, daar kun je beter niet naartoe gaan.</p> <p>Neem de pup dus gedoseerd overal mee naar toe. Hij is nog een baby en heeft veel slaap nodig. Lange wandelingen zijn ook nog eens erg slecht voor het gestel. Soms zal de pup vastwel eens ergens van schrikken. Probeer de pup dan niet te troosten. Dat beschouwt een hond als beloning voor het schrikken. Hij ervaart het als volgt: ik schrik, mijn geleider zegt “rustig maar” en aait me over mijn bol. Misschien neem je hem ook nog wel op de arm. Wat ben je als hond daar¡n braaf aan het schrikken. De volgende keer zal hij nog harder schrikken omdat de pup denkt dat u dat braaf vindt.</p> <p>Beter kunt u rustig en zelfverzekerd tegen de hond praten. kom op joh, niets aan de hand. Niet overdrijven hoor want als je veel nadruk legt op iets engs dan wordt het voor een hondje nog enger dan het al is. De baas doet immers zo vreemd, er zal vast iets griezeligs aan de hand zijn. Ga nog eens, op wat verdere afstand, naar het voorwerp van al die schrik en tracht de pup af te leiden zodat Junior ervaart dat het helemaal niet zo eng is. Overvoer hem ook weer niet met allemaal enge dingen. Bouw het langzaam op.</p> <p>Zorg er dus voor dat de pup in deze periode zoveel mogelijk positieve ervaringen opdoet. Loop eens langs de dierenarts zonder dat er een aanleiding voor is en laat hem daar aaien. Dan zijn dierenartsen tenminste leuk in plaats van eng! Laat je pup ook contacten opdoen met volwassen honden van zoveel mogelijk verschillende rassen. Overvoer hem vooral niet met allerlei commando's. Oefeningetjes moeten leuk blijven en er is nog tijd genoeg. Het leren kennen van de wereld is echt het allerbelangrijkste.</p> <p><strong>Secundaire socialisatiefase:</strong></p> <p><strong>Vanaf ongeveer 12 weken tot een maand of 6.</strong></p> <p>Vaak wordt gedacht dat je het na de twaalfde week gehad hebt met socialiseren. Dat is niet correct, de socialisatie gaat verder. Honden die tot 12 weken zijn gesocialiseerd en daarna niet meer op straat komen krijgen een desocialisatie. In de secundaire socialisatiefase (ook vaak rangordefase genoemd) zijn de jonge honden extra schrikkerig Dat is normaal en helemaal niet erg. Echter; als je je hondje gaat troosten dan creëer je een gedragsprobleem. Let op dat je de schrik er niet inaait!! Vanaf ongeveer 8 maanden neemt het schrikgedrag weer af, als de geleider er tenminste goed mee is omgegaan.</p> <p>Broers en zussen uit hetzelfde nest bepalen op deze leeftijd onderling hun rangorde. Dus zul je de regels moeten stellen en ze ook waar maken. Spelletjes altijd blijven winnen. Wie het laagst in rang is loopt naar de ranghogere. Dus roep je hondje bij je en gaat u zo min mogelijk naar hem. De ranghoogste loopt voorop, dus mag hij niet trekken aan de lijn. De ranghoogste bepaald welke kant zijn roedel oploopt, dus ga je zelf als eerste door de voordeur.</p> <p>De tanden gaan wisselen en dat betekent vaak dat pups weer overal op gaan bijten. In de secundaire socialisatie blijft het hondje klein maar dapper proberen hoe hoog hij kan komen op de sociale ladder. Schattig maar let op; als je hem de kans geeft om steeds een trapje hoger te komen dan eindigt de pup misschien wel als roedelleider; en dat is nu juist de plaats die de geleider in zou moeten nemen. Het hardhandige bijten zal de pup echt af moeten leren.</p> <p><strong>Wat kunt u beter niet goed vinden?</strong></p> <p>- Het niet opvolgen van het inmiddels aangeleerde commando los<br /> - Grommen en bijten.<br /> - Grommen naar mensen als Junior in zijn mand ligt.<br /> - Trekken aan de lijn.<br /> - Opdringerig aandacht vragen.<br /> - Uitvallen naar andere honden.<br /> - Uitvallen naar vreemden.<br /> - Junior staat niet toe dat u hem borstelt en kamt<br /> - Doorblaffen bij de deurbel.<br /> - Te hardhandig spelen. (rangordespel)</p> <p><strong>Adolescentiefase:</strong></p> <p><strong>Zo tussen de 6 en 14 maanden. De jonge hond wordt geslachtsrijp.</strong></p> <p>Reuen beginnen hun poot op te tillen (heel soms doen teefjes dat trouwens ook wel eens) en teefjes worden voor de eerste keer loops.</p> <p>De hond zal zich gaan verzetten tegen de baas, hij is ongehoorzaam, Oost-Indisch doof en daagt de geleider uit. Het is overduidelijk dat de hond probeert om zelf de baas te worden. Blijf consequent! Zet een stapje terug met de oefeningen om die later weer op te bouwen. Wordt nooit ongeduldig, een hond moet dit proberen, hij kan niet anders. Met vriendelijk en consequent handelen help je de hond door de, ook voor hem moeilijke, periode heen. In de Trainingen zullen wij je helpen om deze voor hond en geleider moeilijke periode goed te doorlopen.</p> <p><strong>Volwassenheid:</strong></p> <p><strong>Vanaf ongeveer 14 maanden.</strong></p> <p>Het ene ras is geestelijk eerder volwassen dan het andere. Met name grote, zware honden zijn laat volwassen terwijl kleine hondjes eerder volwassen zijn. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/een-tweede-hond-of-niet#post-19 Vr, 27 Feb 2009 18:47:30 +0000 Felix 19@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Een tweede hond, of toch maar niet?</strong></p> <p>We hebben al een hele tijd een schat van een hond in huis. Een vrolijk beestje maar als hij is een keertje alleen moet zijn, begint hij echter vreselijk te janken en te huilen. De buren worden er haast gek van. Als we er nu is een tweede hond bij nemen, dan is de eerste toch niet meer alleen, ... Dat is een van de voorbeelden welke men hoort wanneer er iemand overweegt om een tweede hond te nemen.</p> <p>Er kunnen tal van redenen zijn om er een tweede hond bij te nemen. U vindt het gewoon fijn om met honden bezig te zijn, of u wilt graag dat de eerste nooit meer eenzaam is. Voordat u beslist een tweede hond bij te nemen, is het verstandig om de volgende raadgevingen even door de nemen.</p> <p><strong>Kan er wel een tweede bij?</strong></p> <p>Heel dikwijls denken mensen aan een tweede hond om probleemgedrag van de eerste ermee weg te werken. Een hond kan niet alleen zijn: zet er een tweede hond bij en hij is toch niet meer alleen. Dat lijkt voor ons volkomen logisch, maar het klopt niet. Een hond die niet alleen kan zijn, heeft juist problemen met het vertrek van de baasjes en niet zozeer met het alleen zijn op zich. meermaals zien we dat mensen die om deze redenen een tweede hond nemen, nu twee honden hebben die niet meer alleen kunnen zijn. De tweede hond neemt het ongewenste gedrag van de eerste over. Om welk gedrag het ook gaat, neem enkel een tweede hond als de eerste geen probleemgedrag vertoont. Laat ook voldoende leeftijdsverschil tussen de beide honden. Geef uzelf de nodige tijd om de eerste hond goed op te voeden. Is de eerste hond nog te jong en zit hij bijvoorbeeld nog in zijn pubertijd, dan loopt u het risico dat de tweede hond kwajongensstreken van de eerste gaat overnemen. Het kost dan ook veel meer moeite om beide honden een degelijke opvoeding te bezorgen. Het geslacht van de honden kan ook van belang zijn bij de keuze. Twee honden van verschillend geslacht kunnen natuurlijk voor nageslacht zorgen tenzij een van hen onvruchtbaar is gemaakt. Kiest u echter voor een zelfde geslacht, dan dient u er op te letten dat er een duidelijk dominantieverschil is. Is de eerste dominant, neem er dan best een onderdanig typetje bij zodat de kans klein is dat er conflicten ontstaan tussen de honden. Het is vooral belangrijk dat u plaats genoeg aan de honden kunt geven. Natuurlijk kunt u geen twee Duitse doggen in een appartementje houden. En dan is er nog het laatste en waarschijnlijk wel het belangrijkste punt: hebt u wel voldoende tijd voor meerdere honden? Men zegt wel eens: deze hond is een probleem, twee honden zijn wel honderd problemen. Het vraagt veel meer tijd om twee honden op te voeden dan eenn. De extra tijd die een tweede hond vraagt bij zijn opvoeding, is zeker niet te onderschatten. Anderzijds: als de eerste hond zeer goed is opgevoed, dan kan deze helpen om de tweede mee op te voeden.</p> <p><strong>Welke hond zullen we erbij nemen?</strong></p> <p>Zoek een ras dat qua karakter overeenstemt met uw wensen en dat goed past bij het karakter van de eerste hond. U hoeft natuurlijk niet per se een rashond te nemen. Een asielhond kan ook heel prettig zijn. Het nadeel van sommige asielhonden is dat u meestal niet weet waarom de hond in een asiel is terechtgekomen. Misschien was hij wel agressief ten opzichte van andere honden. Dat is dan niet zo interessant. U kunt ook uw hond zelf een maatje laten kiezen. Klikt het dan onmiddellijk tussen die twee honden dan zal dat later ook wel goed gaan.</p> <p><strong>Een pup of een volwassen hond?</strong></p> <p>Een pup zal meestal iets makkelijker zijn dan een volwassen hond. De volwassen honden hebben meestal al vaste gewoontes aangekweekt die ze liever niet veranderen. Soms zijn deze gewoontes niet te combineren in het leven met meerdere honden. Pups moeten alles nog leren en kunnen, mits ze goed zijn ingeprent, zich goed aanpassen aan elke omgeving. Maar denk niet dat uw oudere hond zomaar een pup zal accepteren omdat hij een pup is. Honden maken geen onderscheid tussen pups of volwassen dieren. Een indringer is en blijft een indringer, groot of klein.</p> <p><strong>De eerste kennismaking:</strong></p> <p>Als u een tweede hond bijneemt, dan laat u ze best niet samen los in uw achtertuin. Laat de honden altijd eerst kennis maken met elkaar op een voor de beide honden onbekend terrein. Hierdoor voorkomen we dat een van beide honden territorium agressie gaat vertonen. Dikwijls zien we dat honden hun domein gaan verdedigen tegen indringers. Zo krijgt de tweede hond meestal geen kans om uw domein te betreden. Regelmatig gaat een eerste kennismaking gepaard met enkel strubbelingen of soms zelfs een heus gevecht. Bemoei u daar nooit mee. Deze strubbelingen lijken over het algemeen veel erger dan ze in werkelijkheid zijn en stoppen meestal al na enkele tellen. Zodra de honden van elkaar weten waar hun plaats is binnen de hirachie, keert de vrede weer. Let er vanaf nu op dat u steeds de rangen tussen deze honden respecteert. Trek de hogere steeds voor op de lagere en ga zeker de lagere niet extra beschermen tegen de hogere. Anders zou u zelf de hiërarchie tussen de honden ondermijnen waardoor er onherroepelijk conflicten ontstaan. Het is zelfs mogelijk om aan de hogere honden enkele privileges te geven ten opzichte van de lagere. Is er eens een conflict tussen de honden, bemoei u er dan best niet mee. De honden zullen op deze manier goed met elkaar leren opschieten en kunnen verder van elkaars aanwezigheid genieten. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/aanschaf-van-een-volwassen-hond#post-15 Vr, 27 Feb 2009 18:37:19 +0000 Felix 15@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>De meeste volwassen honden komen uit het asiel. Prima honden waar niks mee aan de hand is. Veelal zitten ze daar vanwege zogenaamd ongewenst gedrag.</p> <p>Een denkfout is echter dat ongewenst gedrag bij honden niet kan worden veranderd in gewenst gedrag. De meeste honden kunnen in goede handen fantastische huisvrienden worden.<br /> Een hond hoeft ook niet per definitie ongewenst gedrag te herhalen bij een nieuwe eigenaar. Een hond laat het gedrag zien wat van hem verwacht wordt. Bewust of onbewust geven wij signalen af die de hond interpreteert. Afhankelijk van die signalen geeft de hond daar een reactie op. De manier waarop hij signalen interpreteert is mede afhankelijk van inprenting, socialisatie en ervaringen. Je kunt dus stellen dat je grotendeels zelf verantwoordelijk bent voor het gedrag dat uw hond laat zien. De volgende fout die wordt gemaakt is het idee dat we ervan uitgaan dat onze nieuwe hond eerst moet wennen aan zijn nieuwe omgeving. Voordat we iets ondernemen met onze nieuwe aanwinst, gaan we hem eerst vertroetelen omdat hij zo zielig is of zoveel heeft meegemaakt. Hiermee gaan we voorbij aan alle natuurlijke rangorde regels met alle gevolgen van dien. En dan moet de hond weer terug naar het asiel want hij vervalt in zijn oude gedragingen.. Jammer, want het had voorkomen kunnen worden. Een nieuwe eigenaar betekent voor de hond met een schone lei beginnen. Het is ook goed mogelijk dat bij de vorige eigenaar geen ongewenst gedrag bekend was maar bij ú plotseling opduikt.</p> <p>Een hond heeft slechts twee dagen nodig om aan zijn nieuwe omgeving te wennen en twee weken om te onderzoeken waar zijn grenzen liggen. Zodra uw nieuwe hond een poot over de drempel zet gelden alle natuurlijke rangorde regels. U moet hier van meet af aan zeer consequent mee omgaan, om te voorkomen dat uw hond in zijn oude (ongewenste) gedrag vervalt. U meldt zich natuurlijk direct bij een honden werkgroep en begint met het opbouwen van een natuurlijke mens/hond relatie. Als uw hond hierna zou moeten kiezen tussen u of zijn vorige eigenaar dan zou hij zonder aarzeling voor u kiezen. Omdat u degene bent die hem duidelijkheid en zekerheid geeft binnen de rangordestructuur.</p> <p>'Een oude hond leert geen nieuwe trucjes' is ook een bakerpraatje. Wel neemt het tempo af waarmee een hond leert. Na vier/vijf jaar begint zijn herseninhoud te slinken en kost het trainen van nieuwe commando's meer tijd.</p> <p>Wist u dat de opleiding van een politiehond een doorlopende training vergt? Tot aan zijn dood moet hij blijven bijscholen.</p> <p>Gemiddeld kan een hond zestig of vijfenzestig verschillende commando's leren. De meeste honden komen echter niet verder dan een stuk of tien verschillende commando's. Dat betekent dat er in de meeste volwassen honden nog een groot ongebruikt potentieel is voor het aanleren van nieuwe oefeningen .</p> <p>Wilt u een volwassen hond aanschaffen dan is het wel van belang dat u de ongewenste eigenschappen kent. Met deze kennis kunt u dan het in herhaling vallen voorkomen. Ook kunt u dan bedenken of u voldoende tijd en kennis beschikbaar heeft om het ongewenste gedrag voortaan te voorkomen, of hulp om het ongewenste gedrag in goede banen te kunnen leiden. In ieder geval zou het verstandig zijn om uzelf alles over de natuurlijke gedragingen tussen honden onderling bij te brengen. Er zijn voldoende boeken over dit onderwerp te vinden. </p>