Honden forum » Tag: Mimiek

Honden forum » Tag: Mimiek - Recent Topics http://www.labrador-web.nl/forum/ Honden forum » Tag: Mimiek - Recent Topics en Tue, 07 Feb 2012 18:52:48 +0000 Felix over "Communicatie" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/communicatie#post-177 Ma, 23 Mar 2009 21:23:31 +0000 Felix 177@http://www.labrador-web.nl/forum/ Kalmerende- of conflictvermijdende signalen: Het begrip kalmerende signalen is nog niet erg bekend bij hondenbezitters, zelfs veel hondentrainers kennen het niet. Wolvenonderzoekers schrijven er al jaren over. De reden kan zijn dat lichaamstaal bij wolven veel duidelijker te zien is en die kalmerende signalen bij honden nooit zijn opgevallen. Toch geven ook onze huishonden kalmerende signalen, naar soortgenoten en ook naar ons mensen. Het kennen en waarnemen van kalmerende signalen is erg belangrijk om goed met je hond om te gaan. Daarom begin ik er ook mee. Voor wolven is rust binnen de roedel een noodzaak; de dieren zijn afhankelijk van elkaar. Gevechten binnen een roedel geven verwondingen en stress. Dit zou het voortbestaan van de roedel in gevaar kunnen brengen. Om conflicten te vermijden, geven wolven bij onderlinge ontmoetingen elkaar kalmerende signalen. Bij honden ontstaan er onderling wel eens misverstanden; dit komt door de vele variaties in lichaamsbouw, zoals de vele verschillende staarten, oren, standen van ogen en dergelijke. Ook het te vroeg weghalen van pups bij hun moeder of het slecht socialiseren van jonge honden dragen bij aan een slecht gesocialiseerde hond. Gelukkig verlopen de meeste ontmoetingen zonder problemen. Aangelijnde honden worden ook belemmerd in hun communicatie en bovendien hebben zij geen mogelijkheid om te vluchten (honden kiezen liever voor vluchten dan vechten). Om die reden zijn aangelijnde honden eerder geneigd tot vechten dan loslopende honden. Kalmerende signalen zijn voor een groot deel instinctmatig. Dit gedrag zit in de genen opgeslagen en hoeft dus niet aangeleerd te worden. Dit gedrag wordt door goede socialisatie verbeterd, maar kan door slechte ervaringen onderdrukt worden. Het gevolg is dan dat de hond moeite heeft in de omgang met andere honden. Oorzaken kunnen zijn een slechte ontmoeting met een slecht gesocialiseerde hond (het onderwerp socialisatie komt later aan de orde) of kan veroorzaakt worden door mensen. Honden die kalmerende signalen (richting mensen) geven en op dat moment worden gestraft, zullen die signalen gaan onderdrukken omdat deze juist straf opleveren (terwijl die signalen juist bedoeld waren om de mens te sussen). Helaas wordt deze fout maar al te vaak gemaakt, zelfs door zichzelf deskundig noemende trainers. Maar al te vaak worden tijdens trainingen honden gestraft omdat ze een oefening niet snel genoeg uitvoeren, terwijl deze honden kalmerende signalen geven omdat ze uit ervaring weten dat ze tijdens oefeningen straf krijgen. Deze honden geven kalmerende signalen om straf te voorkomen, maar krijgen juist om die reden straf. Dit omdat mensen denken dat de hond de oefening niet uitvoert omdat hij een loopje met hen zou nemen omdat hij niet ver genoeg onderaan de rangorde zou staan. Het is dan ook wel begrijpelijk dat uit onderzoeken van Hiby vast is komen te staan dat honden die zonder straf opgevoed worden veel gehoorzamer zijn. Deze honden voeren het gevraagde commando direct uit en vinden het niet nodig eerst (kalmerende) signalen af te geven om straf te voorkomen. Kalmerende signalen zijn: Tongelen: De honOgen wegdraaiend likt snel met zijn tong de lippen of de neus. Vaak gebruikt de hond dit bij straf (of als hij/zij straf verwacht) of als er een andere hond nadert. Poot heffen: De hond tilt een van zijn voorpoten op, maar hij wil je dus niet een pootje geven zoals veel mensen denken, maar voelt zich op een of andere manier bedreigd. Gapen: Meestal gaapt de hond niet omdat hij lui is. Let daarom ook op de prikkels die hij uit de omgeving krijgt. Kop afwenden: Bij ontmoetingen met andere honden of mensen draait de hond de kop weg. Dit om anderen te kalmeren. Ogen wegdraaien: De hond zal zijn ogen snel bewegen als hij zijn kop niet kan afwenden omdat die vastgehouden wordt. Zachtaardig kijken: De hond kijkt schuin naar beneden en laat de oogleden iets zakken zodat hij een zachte uitdrukking krijgt. In een boog ergens naar toe lopen: Met een wijde boog loopt de hond ergens naartoe. Op deze manier kan een hond een ander dichter benaderen zonder dat de ander zich bedreigd voelt. Honden doen dit ook bij mensen of dingen waar ze iets angstig voor zijn. Tempo vertragen: Dit doet de hond als hij zich bedreigd voelt. Bevriezen of verstijven: Dit gebeurt vaak als de hond door een andere hond besnuffeld wordt, ook als de hond zwaar of veelvuldig wordt gestraft. Zitten of liggen: De hond doet dit vaak met de rug of kont richting de bedreiging. Oversprong gedrag: De hond gaat iets doen wat niets met de situatie te maken lijkt te hebben, bijvoorbeeld plotseling geïnteresseerd rondsnuffelen of plotseling met een stok spelen. Hij probeert op deze manier duidelijk te maken niets met de situatie te maken te willen hebben. Kwispelen: Mensen denken dat een kwispelende hond vrolijk is, maar dat is niet altijd zo. Kwispelen is een uiting van emotie. Let daarom ook op de andere signalen die de hond geeft; een strakke kwispel duidt vaak op een kalmerend signaal. Spelboog: Met de achterhand omhoog, de voorhand omlaag en een gebogen rug geeft de hond aan dat hij geen kwade bedoelingen heeft, maar de ander probeert uit te lokken tot spel. Urineren: Bij jonge honden komt het zogenaamde deemoedsplasje vaak voor. De meeste van deze signalen zijn goed door ons uit te voeren. Ga agressieve honden nooit bestraffen, agressie vergelden met agressie verhoogt alleen maar de agressie. Beter is het kalmerende signalen te geven; honden die op deze manier benaderd worden, zullen minder snel tot agressie overgaan. Als een hond een opdracht niet goed uitvoert, bestraf hem dan niet. De oorzaak kan zijn dat hij de opdracht nog onvoldoende beheerst of hij geeft misschien wel een aantal kalmerende signalen omdat de situatie voor hem iets te gestresst is. Honden vinden het bedreigend wanneer ze recht in de ogen gekeken worden. Mensen vinden dit ook niet prettig, het is daarom ook moeilijk iemand lang in de ogen te kijken. Gevechten tussen honden onderling beginnen meestal met direct oogcontact. Daarom vermijden honden oogcontact door hun kop af te wenden, hun ogen weg te draaien of zachtaardig te gaan kijken. Stress: Als de omgeving van de hond niet meer voorspelbaar en beheersbaar is - hij kan dus geen invloed meer uitoefenen op wat er om hem heen gebeurt - ondervindt de hond stress. Een beetje stress is geen probleem, maar is er teveel stress, dan kan dat leiden tot lichamelijke en geestelijke aandoeningen. Honden komen vaak in stressvolle situaties terecht doordat zich voor hen onbekende situaties voordoen. Dat komt mede door de drukke maatschappij, maar vaak wordt de stress ook veroorzaakt door de eigenaar omdat deze te hoge (trainings)eisen stelt aan de hond. Stress komt vaker voor bij trainingen die op straf gebaseerd zijn. Men spreekt van een (over)gestresste hond als hij in korte tijd 3 stresssignalen laat zien of een bepaald stresssignaal achter elkaar veel vertoont. Veel stresssignalen komen overeen met de hiervoor genoemde kalmerende signalen. Dat is te verklaren omdat kalmerende signalen ook als doel hebben de hond zelf te kalmeren. Bij honden die gestresst zijn, is er een grote kans op angstagressie. Bijtincidenten kunnen worden voorkomen door op deze signalen te letten en daar op de juiste manier naar te handelen. Dat houdt o.a. in dat men direct oogcontact moet vermijden en niet recht op de hond af moet lopen. Zelf kalmerende signalen geven, kan het stressniveau van de hond laten dalen. Stresssignalen zijn: Gapen: Dit is dus niet omdat de hond lui is. Hijgen: Overdreven hijgen terwijl het niet warm is of de hond zich heeft ingespannen. Uitschudden: Het uitschudden van de vacht terwijl deze niet nat is. Trillen: Bibberen van angst. Poot heffen: Een van zijn voorpoten optillen, soms wordt links en rechts afgewisseld. Vaak wordt dan gezegd: leuk, hij wil een pootje geven, maar dat is niet het geval. Een hond geeft alleen uit zichzelf een pootje als hem dat aangeleerd is. Tong uitsteken/ bek aflikken: Soms laat de hond even een klein stukje van zijn tong zien, maar soms likt hij ook zijn hele bek af en zelfs zijn neus. Smakken: De hond maakt smakkende geluiden met zijn lippen. Kwispelen: Een misverstand is dat een kwispelende hond altijd blij is, dit is dus niet zo. Kwispelen is een uiting van emotie en bij stress is dat meestal een strakke kwispel. Oversprong snuffelen: De hond lijkt plotseling ergens in geïnteresseerd te zijn om zijn spanning weg te laten vloeien. Zich krabben: Dit ziet men ook vaak als er op een harde manier wordt getraind. Bevriezen: Als het stressniveau heel hoog is. Dit gedrag komt vaak voor bij harde trainingen en wordt helaas vaak niet begrepen. Hoge geluiden: Piepen, janken en (op hoge toon) blaffen. Druk bewegen: De hond loopt rusteloos heen en weer. Borstelen: De rug- en nekharen gaan overeind staan. Honden borstelen dus niet alleen uit dominantie. Haaruitval: Dit komt het meest voor bij de dierenarts en op het trainingsveld. Na de stressvolle situatie is de haaruitval ook weer voorbij. Grote pupillen Kwijlen Knipperen met de ogen of wegkijken Overmatig water drinken Urineren Na dit gelezen te hebben weet u wanneer de hond gestresst is. Probeer zoveel mogelijk die gestresste situaties te vermijden. Natuurlijk is dat niet altijd mogelijk, men kan ook de hond leren omgaan met de situatie. Hoe dat in zijn werk gaat, komt o.a. aan de orde bij probleemgedrag. Felix over "Het ‘lezen’ van uw hond" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/het-%e2%80%98lezen%e2%80%99-van-uw-hond#post-46 Vr, 27 Feb 2009 20:33:54 +0000 Felix 46@http://www.labrador-web.nl/forum/ Een hond heeft niet zo’n uitgebreide verbale taal als de mens. Natuurlijk kan hij blaffen, piepen/janken, huilen en grommen. Hiermee probeert hij zijn soortgenoten of ons (die hij ook als zijn soortgenoten ziet) iets duidelijk te maken. Maar daarnaast heeft de hond een veel uitgebreidere lichaamstaal dan mensen. Honden praten als het ware met hun hele lijf. Omdat hij niet in staat is om onze taal te spreken zullen wij de taal van de hond moeten leren om hem te kunnen begrijpen. Al het gedrag dat de hond vertoont is een vorm van communicatie. De hond doet nooit zomaar iets, alles heeft een betekenis. Net zoals de mens kan een hond niet niet-communiceren – met het grote verschil dat de hond niet kan doen alsof! Leer de lichaamstaal van uw hond – alleen dan kunt u inspelen op zijn gedrag. Hondentaal: Hondentaal bestaat uit een wijde variëteit aan signalen. Daarbij spelen het gezicht, de oren, de staart, geluid, beweging en expressie een rol. Wie is de baas? Heeft hij een dominante of onderdanige positie? Alles wat de hond hoog of naar voren beweegt heeft te maken met dominant gedrag en alles wat hij laag of naar achteren kan bewegen, heeft te maken met onderdanig gedrag. Dominante signalen: - Hoog op stijve poten - Kop/nek hoog - Oren naar voren - Mondhoeken naar voren - Staart hoog - Recht in uw ogen kijken Onderdanige signalen: - Laag, poten gebogen - Kop/nek gestrekt laag - Oren laag, plat - Mondhoeken naar achteren - Staart laag - Wegkijken Het gedrag van uw hond is afhankelijk van de situatie. Je spreekt dus niet van een dominante hond of een onderdanige hond, maar van dominant of onderdanig gedrag. Uw hond kan naar de buurhond dominant gedrag vertonen terwijl hij op het trainingsveld onderdanig gedrag laat zien. Onzeker gedrag en/of stress: Met zijn gedrag kan een hond laten zien hoe hij zich voelt en wat hij wil. Maar wat als een hond het even niet meer weet of zich niet helemaal zeker voelt in een situatie? Hij kan dan dominante en onderdanige signalen door elkaar laten zien. Hij houdt dan bijvoorbeeld zijn oren hoog en zijn staart laag. Hij kan ook heel ander gedrag laten zien zoals snuffelen, hijgen, uitschudden, gapen, niezen, beklikken of tongelen (het puntje van de tong komt naar buiten), krabben, of pootje heffen. Dit noemen we stress-signalen. Voorzichtigheid is dan altijd geboden, want ‘een kat in het nauw maakt rare sprongen’. Is er iets dat stress kan veroorzaken, klinkt uw stem boos of komt er een andere hond aan? Als de hond één van bovengenoemde gedragingen af en toe vertoont, is er niets aan de hand maar bij drie signalen tegelijk – of als ze lang achter elkaar worden vertoond – spreken we van stress. Om de betekenis van bovenvermelde signalen goed te kunnen beoordelen, moet u op de situatie letten. Als een hond zich na een borstelbeurt uitschudt, of gaapt als hij net heeft geslapen, heeft dit niets met stress te maken. Maar als uw hond in een bepaalde situatie ineens gaat hijgen, tongelen en/ of gapen, betekent dit dat hij het te spannend vindt. Geef hem de kans om de spanning weg te laten vloeien door weg te gaan van de situatie. Wacht ook even tot hij gekalmeerd is. Ga even lekker spelen of leidt hem af met een brokje. Verdwijnen de stress-signalen, dan kunt u uitproberen of het naderen van het object opnieuw stress veroorzaakt. Overigens kan het tonen van stress ook betekenen dat uw hond zich klaar maakt voor het uiten van agressief gedrag (bijvoorbeeld richting een andere hond of richting kinderen). Wanneer u deze signalen op tijd leert herkennen, kunt u inspelen op z’n gedrag en zo veel problemen voorkomen. Gebruik het ‘loslopen’ van honden eens om naar uw eigen hond te kijken en vraag uw trainer bij de hondenschool eens om uitleg over het vertoonde gedrag! Felix over "De relatie tussen mens en hond" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/de-relatie-tussen-mens-en-hond#post-40 Vr, 27 Feb 2009 19:56:59 +0000 Felix 40@http://www.labrador-web.nl/forum/ Een hond maakt zijn bedoelingen overwegend duidelijk door middel van lichaamshoudingen. De mens overwegend door middel van geluid. Hier zit meteen het grootste struikelblok voor de baas/hond verhouding.en de oplossing. De hond kan zich niet verplaatsen in de gedachten van een mens maar wij zouden het in ieder geval kunnen proberen. Door een bepaalde houding aan te nemen kunnen wij aan de hond laten zien wie de leiding in handen heeft op een natuurlijke manier. Uit onze houding kan de hond afleiden of wij zelfverzekerd of angstig zijn. Initiatief of dominantie tonen. De hond kan uit onze uitstraling opmaken wat onze bedoelingen zijn maar ook andersom. Wij kunnen ook uit het gedrag van de hond bepalen wat zijn bedoelingen zijn. Dat betekent dat de mens en de hond elkaar kunnen begrijpen. Wellicht op een eenvoudig niveau maar een hond denkt ook eenvoudig. Een hond maakt combinaties tussen dit en dat en kiest vervolgens hetgeen hem het meeste voordeel oplevert. De hond peinst niet over het verleden denkt zeker niet over de toekomst maar leeft uitsluitend in het nu. Zijn hersens slaan alle ervaringen op en samen met het erfelijk materiaal bepaalt dat zijn gedrag. De omgang met je hond bestaat uit een constante stroom van momenten. Waarin keer op keer bepaalt wordt waar je je bevindt in de rangorde. Je positie kan in elke situatie veranderen en draagt bij in de algemene verstandhouding met je hond. Probeer eens het volgende, leg je hand op de rug of schouder van de hond niet aaien alleen aanraken. De ene hond zal weglopen de ander gaat vervelend doen geeft niks gewoon laten gaan. Doe dit meerdere keren op een dag vooral niet dwingen of aanhouden als de hond niet wil. Na verloop van tijd gaat de hond ook kontakt zoeken met jou. Hij gaat deze aandacht prettig vinden en zal zodra je je hand op zijn schouder legt naar je gaan kijken. Praat niet tegen de hond maar kijk hem alleen vriendelijk aan. Nu heb je de basis voor een natuurlijke verstandhouding met je hond. Felix over "Hondentaal" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/hondentaal#post-28 Vr, 27 Feb 2009 19:10:35 +0000 Felix 28@http://www.labrador-web.nl/forum/ Hondentaal, niet alleen via 'gesproken taal' maar nog veel meer via 'lichaamstaal'. Wil je je hond begrijpen zal je je hond toch enig zins moeten kunnen verstaan, dat lukt de meeste mensen niet zomaar daar moet je wat moeite voor doen. Boeken over lezen of op cursus met je hond. Hoewel het mij vaak tegen valt hoeveel theorie mensen op hun hondenschool krijgen. Ik vraag me dan vaak af zijn die instructeurs bang om mensen dingen bij te brengen, bang dat ze overbodig worden,nemen ze er de tijd niet voor, vinden ze het aanleren van trucjes voldoende of zouden ze de kennis niet in huis hebben? Als je je hond niet begrijpt, niet weet wat een houding, gedrag of geluid inhoudt en je toch je hond commando's geeft, ben je naar mijn mening maar wat aan het frobbelen (soms met wonderlijk goede resultaten, maar frobbelen blijft het!). Deze mensen roepen dan' Pas op ik heb een dominante hond!' Dan denk ik lieve meneer of mevrouw ik ben zelden of nooit een hond tegen gekomen die alleen maar dominant is. Als dat het geval is word hij of zij namelijk niet oud, een hond die altijd dominant is is namelijk niet te trainen, die accepteert namelijk geen leiderschap van zijn baas. Gelukkig zijn de meeste honden in sommige gevallen of situaties dominant en in andere helemaal niet. Vaker nog is een hond dominant uit gebrek aan leiderschap van zijn baas. Da's jammer, onnodig ook. Dat leiderschap bereik je niet door slaan of schoppen, respect schop je er niet in angst wel. Een goede leider is duidelijk, rechtvaardig, beslist (doet niet aan medezeggenschapsraden, althans niet in de hondenwereld), laat op een rustige manier blijken dat hij het voor het zeggen heeft. Daar zijn een aantal zo gehete dominantie regels voor. Die kun je gebruiken om duidelijk te maken aan je hond wie er de baas is. Zonder direct de confrontatie aan te gaan, want dat kan in sommige gevallen op een knokpartij tussen hond en baas uitdraaien. Daar zit niemand echt op te wachten. Een van die dominantie regels is bijvoorbeeld: De hoogste in rang negeert de lagere. Een regel die je als baas rustig een tijdje kan toe passen en met negeren bedoel ik ook ECHT negeren, niet aan kijken, aanhalen of tegen hem praten. De meeste honden zijn hier meesterlijk in, denk eens aan de hond die 'oostindies doof' is of gewoon wegloopt als de baas iets van hem wil. Hou dit negeren eens een weekje vol, het lijkt simpel maar in praktijk valt het best tegen! Toch heb je na 1 weekje vaak een heel andere hond, die met plezier iets voor je doet. Een andere regel. Let eens op hoe vaak je hond iets 'gratis' krijgt. Zomaar een koekje, een aai, zijn natje en droogje, een knuffel noem maar op. Gewoon omdat ie zo lief is. Lekker makkelijk! Maar als u elke maand zomaar 10.000 kreeg, ging u dan nog werken?Huh? Ach waarschijnlijk wel voor de lol, een paar uurtjes. Dat is nu net wat de meeste honden ook doen, soms luistert hij wel en vaak ook niet. Laat hem eens wat doen voor zijn 'beloning' zitten, hierkomen, een stukje volgen etc. Je hond vindt het prachtig mits je de juiste beloning voor jou hond of dat moment weet te vinden. Zo word het leven van je hond ook spannender, niets is saaier dan het voorspelbare koekje bij de thee. Maar goed hoe zat het ook al weer met dominant of onderdanig? Angstig of agressief? Stress-signalen?Huh?Huh? Veel bazen denken kan mij dat nou schelen hij moet gewoon doen wat ik zeg, punt uit. Lieve baas, koop dan de volgende keer zo'n aibo robothondje, kost een paar cent maar dan heb je een hond die altijd doet wat je wil en zelfs een uitknop heeft. Hondenbazen die meer over honden willen weten lees nog even verder. Een hond of mens kan niet in zijn eentje communiceren, hij is dus altijd dominant of onderdanig ten op zichte van die andere hond (of mens). De afdelingschef is de baas (dominant) over zijn secretaresse maar ondergeschikt (onderdanig) aan de directeur. Een en de zelfde persoon/hond kan dus eigenlijk nooit alleen maar onderdanig of dominant zijn, er is altijd wel iemand dominanter of onderdaniger. Het kan ook per situatie wisselen. Bijvoorbeeld de directeur in het voorbeeld van net krijgt tennisles van de afdelingssecretaresse, die is op dat moment dus de baas. Met honden is het net zo. Hoe ziet dominante houding er nu uit? Oren naar voren gericht, staart hoog, lichaamshouding naar voren gericht. Hoe zit onderdanige houding er nu uit? Oren naar achteren, staart laag (niet tussen de benen) en lichaams houding wat naar achteren geleunt. Let op met de houding van oren en staart wordt hoger of lager als normaal voor deze hond/ dit ras bedoelt!!!! Valt het u op dat er geen uitingen van agressie bij staan? Dat klopt een dominante hond hoeft niet agressie te zijn, sterker nog zijn lichaamstaal is zo over duidelijk dat de andere honden niet eens proberen op de macht over te nemen. Agressie is veelal een teken van onzekerheid of soms dat twee honden even onderdanig of dominant zijn dan moet het even uitgevochten worden. Bij een dominante houding hoort ook een dominant gedrag: Fixeren (elkaar strak in de ogen kijken, dit neigt al naar agressie!), voorop gaan,het initiatief nemen tot contact, bepalen wat er gebeurt(deze kant op baas, de hond bepaald jij komt er hier niet in!), wanneer er iets gebeurt (nu aaien baas!), opspringen tegen de baas(misschien kan ik je wel omgooien), hoger willen zitten als de baas, hoge of belangrijke plaatsen inpikken en als het niet anders kan dan delen met de baas(bed, bank etc.)aandacht trekken, markeren (geurmerk achterlaten dmv urine; dit kunnen teven ook doen!), vrije doorgang eisen (tuut, tuut hier kom ik aan, aan de kant voor mij!), boven iemand gaan staan of hangen (met autorijden lekker hard op de baas zijn schouder hangen) Bij onderdanig gedrag hoort: Elkaar niet aankijken, afwachten wat er gebeurt, mond hoeken likken, achter baas aan door de deur, niet dringen bij het begroeten van bezoek, op je beurt wachten, wachten tot er iemand met je wilt spelen, als de baas bezoek binnen laat deze vriendelijk verwelkomen, geen overmatige aandacht vragen. Evt. op de rug gaan liggen of een onderdanigheidsplasje doen onder iemand willen kruipen Onzekerheid: Een onzekere hond zie je vaak van voren iets anders doen als van achteren bijvoorbeeld de oren naar voren maar de staart laag. Dit is eigenlijk tegenstrijdig, hieruit blijkt onzekkerheid. Een andere manier om onzekerheid te laten zien is het vertonen van stress-signalen. Agressie uit zich door: Fixeren (dmv fixeren de strijd al proberen te winnen), grommen, lip op trekken, happen, bijten. Het zogenaamde 'borstelen' de haren op de rug overeind zetten is een teken van opwinding. Dit kan opwinding uit angst zijn, van spanning, uit blijdschap of uit agressie. Uit de lichaamshouding van de 'borstelende' hond kan men opmaken waarom hij borstelt. Het is dus eigenlijk een stress-signaal. Stress-signalen: Verstarren is een duidelijk stress-signaal, vaak is de hond dan te bang om weg te lopen, ook is het vaak een directe voorbode van een aanval! Het heffen van een voorpoot(zoals sommige jachthonden doen) zie je vaak in situaties van, mag ik er wel of niet achteraan. Trillen, gapen (terwijl hij niet moe is of het warm heeft)uitschudden (terwijl zijn vacht niet vies, nat of door de war is), tongelen dit is het snel even uitsteken van de tong (doet een beetje denken aan wat reptielen doen; het puntje van de tong laten zien), krabben bijvoorbeeld achter zijn oor. Stel je roept je hond en die denkt zal ik wel of zal ik niet op zo'n moment stelt hij de beslissing nog even uit door zich achter de oren te gaan krabben (dit doen mensen ook) of ineens zogenaamd aandachtig de grond te besnuffelen. Stress-signalen geven aan dat de hond zich onprettig voelt, komt er meer druk op de hond nemen de stress-signalen in hevigheid toe. Een beetje stress kan geen kwaad, te veel stress wel. Bij elk leren krijg je stress, bij mens & dier. Bij positieve trainingsmethodes d.m.v. koekjes en/of clicker zie je wel minder stress als bij harde trainingsmethodes. Verder zie je stress-signalen in situaties waarin geen vluchtweg is, een hond die benaderd wordt terwijl hij in de hoek zit, aan het uiterste puntje van de riem loopt kan geen kant op. Hij kan de dreiging van de benadering alleen nog doen stoppen door agressie. Vaak durft hij eigenlijk niet agressief te zijn (dus stress!!) maar zit er niet anders op als mensen in zo'n situatie toch door lopen. Indien de hond uit de vorige alinea keer op keer angst-agressie vertoont leert hij dat hij mensen kan laten terug deinsen, hierdoor groeit zijn zelf vertrouwen! (uiteraard op een ongewenste manier) De hond die eerst in een lage houding mensen aan gromde om ze weg te jagen valt op een gegeven moment uit in een hoge houding met veel kabaal en inponeer gedrag (lees dominante houding). Echter aan de stress-signalen kan een goede verstaander van lichaamstaal zien dat de hond helemaal niet zo'n held is en nog steeds uit angst/onzekerheid uitvalt en geen dominant-agressieve hond is. Hij bluft zich er uit, veelal wordt zo'n hond door leken (en zelfs sommige 'kenners') als dominant betiteld, hij wordt gecorrigeert als hij uitvalt naar mensen (die hij toch al niet vertrouwde), wat leert de hond? Juist dat mensen echt doodeng zijn, het ongewenste gedrag word niet minder maar meer. En uiteindelijk beland de hond bij de dierenarts voor euthanasie! Een goede verstaander van lichaamstaal had deze situatie anders ingeschat en geprobeert de hond meer vertrouwen in mensen te geven en met veel geduld en beleid lukt dat vaak. En baas & hond leven nog lang en gelukkig in een goede verstandhouding. Over lichaamstaal bij honden is men nooit uitgeleert. Hoe meer men ervan weet, hoe meer men beseft hoe gecompliceert het is en hoe weinig men weet. Felix over "Kunnen wij honden verstaan?" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/kunnen-wij-honden-verstaan#post-18 Vr, 27 Feb 2009 18:45:01 +0000 Felix 18@http://www.labrador-web.nl/forum/ De hond is een zeer sociaal dier, die van nature in zijn omgang met mensen, andere honden en dieren zich gedraagt volgens specifieke regels. Deze regels noemt men roedelregels, naar analogie met de wolven-roedel. De roedelregels zijn onwrikbaar, zij dienen ter bescherming van de roedel. Inbreuk op deze regels is dan ook bijna een dodelijk vergrijp, de andere leden van de roedel zullen de zich niet aan de roedelregels houdende hond corrigeren. Veel communicatiestoornissen tussen hond en baas, maar ook tussen verschillende honden in het gezin en tussen vreemde honden die elkaar tegenkomen, worden veroorzaakt doordat de baas zijn/haar hond niet laat leven volgens deze roedelregels maar volgens andere, bijvoorbeeld de omgangsregels tussen mensen. In een roedel heeft iedere hond zijn eigen plaats. Ieder hond heeft een bepaalde rol: - Een stevige reu / alfa (soms teef)Deze hond neemt in bijna alles duidelijk de leiding en dwingt deze leiding af. - het wijfje van deze reu (soms mannetje als er een teef de baas is) Dit is meestal de sterkste en gezondste teef, die een aantal bijzonderevoorrechten heeft, zoals: - samen met de reu (alfa) jagen. - direct na hem of tegelijk met hem mogen eten van de prooi. - geen oppasdienst: pups van haar blijven altijd in leven. Belangrijk is dat de hele roedel weet en accepteert dat het wijfje van de leidervoorrechten krijgt. Zij, op haar beurt, deelt weer voorrechten uit aan andere. Meestal bepaalt zij de verdere rangorde binnen de roedel. De zogenaamde alfa-honden: Dit zijn honden die van nature ook leidersdrang in zich hebben, hun tijd afwachten en ter zijner tijd de leider verstoten, een eigen roedel stichten of zich aansluiten bij een andere roedel. In onze maatschappij ziet men zelden goede alfa-honden. Deze zijn bijzonder zelfverzekerd, dwingen respect af door hun uitstraling en niet d.m.v. vechten. De beta-honden: Deze honden trachten op alle mogelijke manieren bij de leidende honden in hetgevlei te komen. Zij likken ze de snuit, passen op de pups, eten als laatste de restjes op, hebben de slechtste slaapplaatsen en vertonen tijdens de jacht voortdurend een onderdanig en slaafs gedrag. Deze honden zijn zeer gelukkig in deze positie, ze hoeven niet onzeker te zijn en hebben geen last van stress of nervositeit omdat er altijd duidelijkheid is. Er wordt voor hen beslist. Welke plaats de hond ook inneemt op de sociale ladder binnen de roedel, hij is en blijft een jager. Hij is zich ervan bewust dat hij tanden heeft om te overleven en ook om bepaalde (voor-) rechten af te dwingen. Hij zal ze zeker gebruiken als hij in de problemen komt. Een hond geeft zijn tegenstander wel de kans om te verdwijnen, voordat er een gevecht uitbreekt. Vertoont de tegenstander een deemoedsgebaar dan is er niets aan de hand, als de hond niet zelfverzekerd is, zal hij eerder voor vluchten kiezen, wordt hij in het nauw gedreven en er wordt niet gekeken naar zijn deemoedsgebaar, dan gaat hij zeker over op de aanval (noodweeragressie) Eigenlijk zijn het conflictvermijdende wezens, ze gaan absoluut een gevecht uit de weg als ze de mogelijkheid hebben.Honden communiceren door middel van houding, stand van oren/ staart, mimiek en door geluid. Houding: Wanneer honden hoog in rang zijn nemen ze een hoge houding aan. Ze kunnen in een keer tien centimeter groter lijken. Als ze angstig zijn of laag in rang kunnen ze veel kleiner lijken dan dat ze werkelijk zijn. Deze houdingen kunnen heel snel wisselen. Het kan zijn dat de hond naar het ene gezinslid heel hoog staat en naar de andere laag. Als het onduidelijk voor de hond is of hij hoog of laag moet zijn kan de hond zich ambivalent gedragen. Ambivalent gedrag houdt in dat hij bijvoorbeeld aan de voorkant aangeeft dat hij hoog is en aan de achterkant laag. Andersom kan natuurlijk ook. De rugharen kunnen omhoog gaan staan, dit kan verschillende betekenissen hebben. De hond kan zich bedreigd voelen, hij kan zich angstig voelen. In dit geval heeft het met onzekerheid te maken. Wanneer de hond deze houding gebruikt om bazig te zijn, wil hij groter lijken. Met de staart en oren vertellen ze continu in wat voor stemming ze zijn.Hierbij geldt ook weer, hoog staat voor zeker en laag staat voor onzeker, onderdanig en angst. Bij de stand van oren en staart zie ook de tegenstrijdigheden zoals bij de houding. Het kan heel goed zijn dat de hond in verschillende stemmingen zit waar bij men een wisselende houding te zien krijgt. Bijvoorbeeld de hond ontmoet twee honden. De ene hond staat boven hem, waarbij hij een lagere houding laat zien, de andere hond staat onder hem, zodat hij aan deze hond een hogere houding laat zien. Wanneer de drie honden bij elkaar zijn, kun je duidelijk de â€˜verwardeâ€™ houding waarnemen. Omdat het razendsnel wisselt vergt het enige oefeningen om dit in Ã©Ã©n keer in je op te nemen. Mimiek: Gezichtsuitdrukking spreekt boekdelen. De gelaatsspieren van de hond zijn sterk ontwikkeld. Ze hebben ongelofelijk veel controle op deze spieren. Grof gezegd kan men onderscheid maken in alles naar voren richten en alles naar achteren. Het eerste duidt op zeker, dominant gedrag en de tweede geeft angst en onzekerheid aan. Wanneer de hond dominant gedrag laat zien kan hij zijn neus naar voren rimpelen, waarbij men eventueel voortanden kan waarnemen als hij sterk dreigt. Ook zijn ogen zijn naar voren gericht. Bij onzekerheid en angst trekt hij zijn bekspieren naar achteren, waarbij bij sterke dreiging je zijn hele gebit kan zien. De oogspier trekt hij naar achteren, soms kan men het oogwit ook zien.Ook bij de mimiek is het zo dat het enorm snel kan veranderen. Geluid: Honden blaffen, janken, piepen en grommen. Hiertussen zit gigantisch veel variatie. Het verschil van een hond die gromt uit angst of uit dominantie is enorm groot. De hond die gromt vanuit een angstige motivatie, gromt voor uit zijn keel. De hond die gromt uit dominantie gromt vanuit zijn â€™tenenâ€™.Blaffen kan ook alle kanten uitgaan zoals bij bijvoorbeeld opwinding, alertheid, waarschuwend, waakzaamheid, jachtblaf, aandacht etc. Janken komt met name voor bij onze huishond wanneer hij het moeilijk vindt om alleen gelaten te worden. Soms worden honden door een voor hun specifiek geluid gestimuleerd om te huilen. Piepen is een gedrag wat verschillende betekenissen kan hebben zoals aandacht vragen, opwinding, zich onbehagelijk voelen etc. Oversprong-, conflictsignalen en stress-signalen. Dit zijn op zich staande signalen. Er zit wel degelijk verschil in een conflictsignaal of bijv. een stress-signaal. Om het niet al te ingewikkeld te maken heb ik ze op 1 hoop gegooid. Het zijn onbewuste lichaamssignalen, die naast de normale lichaamstaal extra informatie geven over hoe de hond een situatie beleeft. De signalen lijken uit hun verband gerukt en niet ter zake doende. Ze kunnen duiden op onwil, onzekerheid of opbouw van noodweer etc. Deze signalen op zich, mag u nooit corrigeren omdat ze onbewust zijn. De stress-signalen geven aan dat de hond onder een enorme spanning staat. Met gezonde stress is niets mis. Staat de hond teveel bloot aan stress, dan is dat voor het dier erg onplezierig. Langdurige stress lijdt ook weer tot lichamelijke klachten. Het lichaam moet de stress toch kwijt. Hieronder staan een aantal overspronggedragingen en hoe je deze in mensentaal zou kunnen verwoorden. Het zijn op zich allemaal gedragingen die elke hond laat zien. Alleen in een bepaalde situatie wordt dit gedrag dan een oversprong gedrag. Elke hond kan gapen. Als hij gaapt, net na een commando, dan is dit zeer waarschijnlijk overspronggedrag.NB. Er zijn meerdere vertalingen mogelijk, die hieronder niet allemaal beschreven staan; dit is afhankelijk van de situatie en de eigenschappen van het ras. Hondentaal Mensentaal: Plassen, snuffelen -> ik heb even iets beters te doen rollen kijken -> of ik hier onderuit kan komen gapen -> wat vervelend dat ik dit moet toestaan Voorbeeld van de 4 bovenstaande signalen: Je geeft je hond een commando en ineens gaat hij rollen zonder dat hij nat is of jeuk heeft, ineens moet hij nodig plassen, snuffelen en nakrabben of hij rekt zich eens lekker uit zonder dat hij geslapen heeft. Dit zijn signalen waarmee hij, vertaald in mensentaal, zegt: "ik weet wat je bedoelt maar misschien zijn er belangrijker dingen". In dit geval mag u het commando herhalen. krabben: weet ik veel? Als je me nou eens vertelt wat je eigenlijk bedoelt, wil ik het wel voor je doen zich uitschudden: ik weet wat ik moet doen, maar ik wil even niet afschudden zo, dat hebben we weer gehad voorbeeld: de hond heeft iets spannends meegemaakt of heeft een correctie gehad, hij schudt dit als het ware van zich af en is de stress kwijt. 'Lachen', smakken: ik ben onzeker lachen (het optrekken van de mondhoeken) in combinatie met lage oren kan een signaal zijn dat hij contact wil. slikken: onzekerheid, is dit leukâ€¦? of is dit niet leukâ€¦? (misselijk) klappertanden: dit is heel spannend niezen: schiet op! dit kunnen honden doen als ze iets leuks, spannends verwachten, zoals uitgaan en eten. hijgen: oh jee, nu krijgen we dat weer.b.v. wanneer hij iets onprettig spannends verwacht, zoals in de auto zitten en wagenziek worden. tongelen: deze situatie maakt me te gespannen.tongelen is een teken van spanning die hoog oploopt. De hond kan het haast niet meer aan en bouwt daardoor agressie op. Als hij daarbij 1 voorpoot optrekt, ga dan iets anders met hem doen, zodat de spanning wegvloeit.Veel herderachtigen tongelen tijdens de training, omdat dit honden zijn die van nature wat gespannen zijn, maar dat wil niet zeggen dat ze je gaan aanvliegen!Een hond kan ook tongelen om het reukvermogen te verhogen, b.v. tijdens de jacht, in dit geval is dat geen overspronggedrag! voorpoot optillen: ik kan het niet meer aan.Veel kleine honden tillen hun voorpootje op als ze naast de baas zitten en omhoog kijken. Dit heeft niets met agressie te maken! Bij jachthonden die aan het werk zijn kan dit ook een teken zijn van opperste concentratie.Een aantal stressignalen zijn hijgen, trillen, beven, ontwijken, bevriezen, vluchten, ogen wegdraaien, anaalklieren legen, zich ontlasten en automutilatie. Kalmerende signalen: Als u de hondentaal goed beheerst, kunnen we nog een stapje verder gaan. Honden gebruiken kalmerende signalen om een ander gerust te stellen, agressie te laten afnemen of zichzelf te kalmeren.Deze signalen kunt u bij uw hond zeer goed gebruiken. Een aantal van deze signalen is: - Knipperen met oogleden. - Uw zij een beetje toekeren naar de hond. - Uw hoofd wegdraaien. - Gapen. - Spelhouding aannemen. - Gaan zitten, evt. met rug naar hond toe. - Langzame bewegingen maken. - U benadert de hond. Zodra de hond u ziet, gaat u stilstaan, waarna u langzaam wegloopt in een bocht en uw hoofd afwendt. Hierna gaat u iets bij de hond vandaan door de hurken en houdt u zich bezig met de vloer. Elke hond herkent in principe deze signalen. Honden onderling gebruiken ze ook, veel meer dan hierboven beschreven. Door deze signalen zijn wij in staat om de spanning bij een hond te verminderen. Op deze manier laten we zien dat het oke is bij ons. Als men met een hond samenwoont, is men verplicht (aan de hond) rekening te houden met bovenstaande inzichten. Alleen door het dier te plaatsen in het kader van zijn natuurlijke leef-, gevoels- en 'denk'wereld (leren lezen van zijn houding) zijn we in staat om hem een veilig, vertrouwd en gelukkig leven te geven.