Honden forum » Tag: Gedrag

Honden forum » Tag: Gedrag - Recent Topics http://www.labrador-web.nl/forum/ Honden forum » Tag: Gedrag - Recent Topics en Tue, 07 Feb 2012 18:51:24 +0000 Felix over "Communicatie" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/communicatie#post-177 Ma, 23 Mar 2009 21:23:31 +0000 Felix 177@http://www.labrador-web.nl/forum/ Kalmerende- of conflictvermijdende signalen: Het begrip kalmerende signalen is nog niet erg bekend bij hondenbezitters, zelfs veel hondentrainers kennen het niet. Wolvenonderzoekers schrijven er al jaren over. De reden kan zijn dat lichaamstaal bij wolven veel duidelijker te zien is en die kalmerende signalen bij honden nooit zijn opgevallen. Toch geven ook onze huishonden kalmerende signalen, naar soortgenoten en ook naar ons mensen. Het kennen en waarnemen van kalmerende signalen is erg belangrijk om goed met je hond om te gaan. Daarom begin ik er ook mee. Voor wolven is rust binnen de roedel een noodzaak; de dieren zijn afhankelijk van elkaar. Gevechten binnen een roedel geven verwondingen en stress. Dit zou het voortbestaan van de roedel in gevaar kunnen brengen. Om conflicten te vermijden, geven wolven bij onderlinge ontmoetingen elkaar kalmerende signalen. Bij honden ontstaan er onderling wel eens misverstanden; dit komt door de vele variaties in lichaamsbouw, zoals de vele verschillende staarten, oren, standen van ogen en dergelijke. Ook het te vroeg weghalen van pups bij hun moeder of het slecht socialiseren van jonge honden dragen bij aan een slecht gesocialiseerde hond. Gelukkig verlopen de meeste ontmoetingen zonder problemen. Aangelijnde honden worden ook belemmerd in hun communicatie en bovendien hebben zij geen mogelijkheid om te vluchten (honden kiezen liever voor vluchten dan vechten). Om die reden zijn aangelijnde honden eerder geneigd tot vechten dan loslopende honden. Kalmerende signalen zijn voor een groot deel instinctmatig. Dit gedrag zit in de genen opgeslagen en hoeft dus niet aangeleerd te worden. Dit gedrag wordt door goede socialisatie verbeterd, maar kan door slechte ervaringen onderdrukt worden. Het gevolg is dan dat de hond moeite heeft in de omgang met andere honden. Oorzaken kunnen zijn een slechte ontmoeting met een slecht gesocialiseerde hond (het onderwerp socialisatie komt later aan de orde) of kan veroorzaakt worden door mensen. Honden die kalmerende signalen (richting mensen) geven en op dat moment worden gestraft, zullen die signalen gaan onderdrukken omdat deze juist straf opleveren (terwijl die signalen juist bedoeld waren om de mens te sussen). Helaas wordt deze fout maar al te vaak gemaakt, zelfs door zichzelf deskundig noemende trainers. Maar al te vaak worden tijdens trainingen honden gestraft omdat ze een oefening niet snel genoeg uitvoeren, terwijl deze honden kalmerende signalen geven omdat ze uit ervaring weten dat ze tijdens oefeningen straf krijgen. Deze honden geven kalmerende signalen om straf te voorkomen, maar krijgen juist om die reden straf. Dit omdat mensen denken dat de hond de oefening niet uitvoert omdat hij een loopje met hen zou nemen omdat hij niet ver genoeg onderaan de rangorde zou staan. Het is dan ook wel begrijpelijk dat uit onderzoeken van Hiby vast is komen te staan dat honden die zonder straf opgevoed worden veel gehoorzamer zijn. Deze honden voeren het gevraagde commando direct uit en vinden het niet nodig eerst (kalmerende) signalen af te geven om straf te voorkomen. Kalmerende signalen zijn: Tongelen: De honOgen wegdraaiend likt snel met zijn tong de lippen of de neus. Vaak gebruikt de hond dit bij straf (of als hij/zij straf verwacht) of als er een andere hond nadert. Poot heffen: De hond tilt een van zijn voorpoten op, maar hij wil je dus niet een pootje geven zoals veel mensen denken, maar voelt zich op een of andere manier bedreigd. Gapen: Meestal gaapt de hond niet omdat hij lui is. Let daarom ook op de prikkels die hij uit de omgeving krijgt. Kop afwenden: Bij ontmoetingen met andere honden of mensen draait de hond de kop weg. Dit om anderen te kalmeren. Ogen wegdraaien: De hond zal zijn ogen snel bewegen als hij zijn kop niet kan afwenden omdat die vastgehouden wordt. Zachtaardig kijken: De hond kijkt schuin naar beneden en laat de oogleden iets zakken zodat hij een zachte uitdrukking krijgt. In een boog ergens naar toe lopen: Met een wijde boog loopt de hond ergens naartoe. Op deze manier kan een hond een ander dichter benaderen zonder dat de ander zich bedreigd voelt. Honden doen dit ook bij mensen of dingen waar ze iets angstig voor zijn. Tempo vertragen: Dit doet de hond als hij zich bedreigd voelt. Bevriezen of verstijven: Dit gebeurt vaak als de hond door een andere hond besnuffeld wordt, ook als de hond zwaar of veelvuldig wordt gestraft. Zitten of liggen: De hond doet dit vaak met de rug of kont richting de bedreiging. Oversprong gedrag: De hond gaat iets doen wat niets met de situatie te maken lijkt te hebben, bijvoorbeeld plotseling geïnteresseerd rondsnuffelen of plotseling met een stok spelen. Hij probeert op deze manier duidelijk te maken niets met de situatie te maken te willen hebben. Kwispelen: Mensen denken dat een kwispelende hond vrolijk is, maar dat is niet altijd zo. Kwispelen is een uiting van emotie. Let daarom ook op de andere signalen die de hond geeft; een strakke kwispel duidt vaak op een kalmerend signaal. Spelboog: Met de achterhand omhoog, de voorhand omlaag en een gebogen rug geeft de hond aan dat hij geen kwade bedoelingen heeft, maar de ander probeert uit te lokken tot spel. Urineren: Bij jonge honden komt het zogenaamde deemoedsplasje vaak voor. De meeste van deze signalen zijn goed door ons uit te voeren. Ga agressieve honden nooit bestraffen, agressie vergelden met agressie verhoogt alleen maar de agressie. Beter is het kalmerende signalen te geven; honden die op deze manier benaderd worden, zullen minder snel tot agressie overgaan. Als een hond een opdracht niet goed uitvoert, bestraf hem dan niet. De oorzaak kan zijn dat hij de opdracht nog onvoldoende beheerst of hij geeft misschien wel een aantal kalmerende signalen omdat de situatie voor hem iets te gestresst is. Honden vinden het bedreigend wanneer ze recht in de ogen gekeken worden. Mensen vinden dit ook niet prettig, het is daarom ook moeilijk iemand lang in de ogen te kijken. Gevechten tussen honden onderling beginnen meestal met direct oogcontact. Daarom vermijden honden oogcontact door hun kop af te wenden, hun ogen weg te draaien of zachtaardig te gaan kijken. Stress: Als de omgeving van de hond niet meer voorspelbaar en beheersbaar is - hij kan dus geen invloed meer uitoefenen op wat er om hem heen gebeurt - ondervindt de hond stress. Een beetje stress is geen probleem, maar is er teveel stress, dan kan dat leiden tot lichamelijke en geestelijke aandoeningen. Honden komen vaak in stressvolle situaties terecht doordat zich voor hen onbekende situaties voordoen. Dat komt mede door de drukke maatschappij, maar vaak wordt de stress ook veroorzaakt door de eigenaar omdat deze te hoge (trainings)eisen stelt aan de hond. Stress komt vaker voor bij trainingen die op straf gebaseerd zijn. Men spreekt van een (over)gestresste hond als hij in korte tijd 3 stresssignalen laat zien of een bepaald stresssignaal achter elkaar veel vertoont. Veel stresssignalen komen overeen met de hiervoor genoemde kalmerende signalen. Dat is te verklaren omdat kalmerende signalen ook als doel hebben de hond zelf te kalmeren. Bij honden die gestresst zijn, is er een grote kans op angstagressie. Bijtincidenten kunnen worden voorkomen door op deze signalen te letten en daar op de juiste manier naar te handelen. Dat houdt o.a. in dat men direct oogcontact moet vermijden en niet recht op de hond af moet lopen. Zelf kalmerende signalen geven, kan het stressniveau van de hond laten dalen. Stresssignalen zijn: Gapen: Dit is dus niet omdat de hond lui is. Hijgen: Overdreven hijgen terwijl het niet warm is of de hond zich heeft ingespannen. Uitschudden: Het uitschudden van de vacht terwijl deze niet nat is. Trillen: Bibberen van angst. Poot heffen: Een van zijn voorpoten optillen, soms wordt links en rechts afgewisseld. Vaak wordt dan gezegd: leuk, hij wil een pootje geven, maar dat is niet het geval. Een hond geeft alleen uit zichzelf een pootje als hem dat aangeleerd is. Tong uitsteken/ bek aflikken: Soms laat de hond even een klein stukje van zijn tong zien, maar soms likt hij ook zijn hele bek af en zelfs zijn neus. Smakken: De hond maakt smakkende geluiden met zijn lippen. Kwispelen: Een misverstand is dat een kwispelende hond altijd blij is, dit is dus niet zo. Kwispelen is een uiting van emotie en bij stress is dat meestal een strakke kwispel. Oversprong snuffelen: De hond lijkt plotseling ergens in geïnteresseerd te zijn om zijn spanning weg te laten vloeien. Zich krabben: Dit ziet men ook vaak als er op een harde manier wordt getraind. Bevriezen: Als het stressniveau heel hoog is. Dit gedrag komt vaak voor bij harde trainingen en wordt helaas vaak niet begrepen. Hoge geluiden: Piepen, janken en (op hoge toon) blaffen. Druk bewegen: De hond loopt rusteloos heen en weer. Borstelen: De rug- en nekharen gaan overeind staan. Honden borstelen dus niet alleen uit dominantie. Haaruitval: Dit komt het meest voor bij de dierenarts en op het trainingsveld. Na de stressvolle situatie is de haaruitval ook weer voorbij. Grote pupillen Kwijlen Knipperen met de ogen of wegkijken Overmatig water drinken Urineren Na dit gelezen te hebben weet u wanneer de hond gestresst is. Probeer zoveel mogelijk die gestresste situaties te vermijden. Natuurlijk is dat niet altijd mogelijk, men kan ook de hond leren omgaan met de situatie. Hoe dat in zijn werk gaat, komt o.a. aan de orde bij probleemgedrag. Felix over "IJspret en gevaren" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/ijspret-en-gevaren#post-160 Zon, 01 Mar 2009 17:44:05 +0000 Felix 160@http://www.labrador-web.nl/forum/ Vooraf, u hoeft uw huisdier geen truitje of jasje aan te doen. De hond en kat die regelmatig buiten komt zal naar de winter toe een dikkere vacht ontwikkelen en meer onderhuids vet opbouwen. Dit beschermt ze prima tegen de winterse kou. De uitzonderingen zijn het (zeer) jonge, het oudere of het zieke huisdier, hun weerstand tegen de vrieskou is natuurlijk veel minder. Voor de z.g.n. naakthonden is het wel aan te raden om deze met een dekje te beschermen. Spelen in de sneeuw is voor veel honden (en eigenaren) een prachtige ervaring. De honden zijn uitbundig en jagen verwoed achter gegooide sneeuwballen aan. Er kleven echter voor een hond en de kat ook enkele nadelen aan: In de winter bij sneeuw en andere gladheden worden de straten gestrooid met pekel. Deze pekel droogt de voetzolen van onze viervoeters uit en er ontstaan pijnlijke kloofjes die nog pijnlijker zijn wanneer het strooizout erin gewreven wordt. Veel honden zullen na het uitlaten zelf hun poten schonen, hierdoor kunnen ze soms veel pekel binnenkrijgen en daarop overgeven. Het advies is dan ook: ten tijde van sneeuw de poten na het uitlaten goed afspoelen met lauwwarm water en vervolgens drogen, verder controle van de voetzooltjes, evt. kunt u deze preventief insmeren met vaseline en u kunt de zwaar bestrooide straten mijden. Verder kan sneeuw in de haren tussen en rond de zooltjes als ijsballetjes blijven hangen wat ook pijn veroorzaakt. Deze haren kunt u uit voorzorg kort knippen. Ook kunt u, wanneer u de haren niet wilt knippen, bij de dierenarts speciale schoentjes halen die de poten beschermen. Verder kan sneeuw in de haren van de oren en snuit blijven hangen wanneer ze door de sneeuw rollen. U doet er beter aan deze sneeuwballetjes snel weg te halen aangezien dat pijnlijke ijsvorming kan geven. Sneeuw eten wat veel honden doen is ook geen goed idee. De balans in het maagdarmkanaal kan worden verstoord met braken en diarree tot gevolg. Bij schaatsijs lijkt het voor de hond ook leuk om deze mee te nemen, bedenkt u er wel op dat uw hond geen schoenen aanheeft; het ijs is erg koud aan de poten en de hond glijdt veel gemakkelijker uit en het kan hierdoor spieren verrekken of zelfs scheuren waardoor ze gedurende dagen last kan hebben van 15 minuten ijspret. Verder zult u erop moeten letten dat wanneer de dooi invalt en uzelf het ijs niet meer op durft de hond dit zonder nadenken wel kan doen. Gisteren mocht het toch van de baas, waarom dan vandaag ineens niet meer; de hond kan niet weten wanneer het ijs nog betrouwbaar is, lijn het dier dus aan als de dooi haar intrede doet. In het kort dus geniet van de winter maar let wel op je huisdier. Felix over "Dog Appealing Pheromone ( D A.P.)" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/dog-appealing-pheromone-d-ap#post-119 Zat, 28 Feb 2009 08:35:52 +0000 Felix 119@http://www.labrador-web.nl/forum/ Wanneer mensen een pup in huis nemen stellen ze deze gerust en beschermen het, zodat er een band ontstaat tussen hond en baas. Het is echter noodzakelijk dat deze band na enige tijd weer losser wordt, anders ontstaat een te grote emotionele afhankelijkheid, die kan leiden tot overmatige binding. Hierdoor worden onrust- en angst gevoelens, die normaal zijn bij een pup, sterker ipv zwakker. Hevig ongerust en bang zal de hond altijd en overal op zoek zijn naar zijn baas. Dit bezeten zoeken resulteert al gauw in vernielen, blaffen en onzindelijkheid. Gelukkig kunt u een hoop zelf doen om verlatingsangst bij uw hond te verminderen, en om dit te ondersteunen is er de D.A.P (Dog Appealing Pheromone) verdamper of verstuiver. Wat is Dog Appealing Pheromone (D.A.P) ? Feromoon is een stof die door zogende teven worden uitgescheiden, 3 tot 5 dagen nadat de jongen zijn geboren. Feromoon is een gerustellende stof, die wordt geproduceerd door de talgklieren bij het melkpakket. Als de pup zijn omgeving gaat ontdekken, komt het nieuwe dingen tegen die emoties en angsten bij hem kunnen opwekken. De pup reageert hierop door weer contact met zijn moeder te zoeken. Het feromoon zorgt voor geruststelling en stabilisering van zijn gemoedstoestand. Gedurende zijn gehele volwassen leven blijft de hond dit geruststellende effect opzoeken. D.A.P. is een analoog van het natuurlijke honden feromoon en heeft dezelfde werking. Door de gerustellende werking voelt uw hond zich beter op zijn gemak. Werking van D.A.P. De D.A.P. -verdamper werkt in de vorm van een electrische verdamper. De verdamper wordt in het stopcontact in de ruimte geplaatst waar de hond het meest verblijft. 1 Flacon is voldoende voor een 30-daagse behandeling van zo'n 50-70 m2. D.A.P. is opmerkelijk effectief. Na 1 maand stopt 72-85% van de honden met blaffen en vernielen wanneer ze alleen worden gelaten. De positieve effecten zijn al snel zichtbaar, meestal in de eerste week van de behandeling. Voor het beste resultaat wordt aanbevolen de D.A.P. -verdamper minstens 2 maanden te gebruiken, tezamen met gehoorzaamheidstraining. Verder werkt de D.A.P. tegen alle vormen van stress bij de hond. Dus ook wanneer een pup of volwassen hond nieuw in huis komt, bij verblijf in een pension, in een asiel, of bij opname in een dierenkliniek. De D.A.P. is veilig voor uw hond. Uit voorzorg wordt het mensen met CARA-aandoeningen afgeraden de D.A.P. -verdamper te gebruiken. Wat kunt u zelf doen: - Verander de vertreksignalen. Trek bv een half uur van te voren reeds jas en/of schoenen aan. Ondertussen de hond volkomen negeren. - Vertrek op normale wijze zonder tegen de hond te praten. Blijf neutraal. - Bij thuiskomst de hond negeren, totdat hij is gekalmeerd. - De hond naar zijn mand bevelen of naar een plaats waar hij de eigenaar niet kan zien. - Verhinder dat de hond zich overdreven hecht aan 1 persoon. Liefkozen en uitlaten door alle gezinsleden. - Maak van uw hond een zelfstandig dier. - Straf uw hond niet wanneer hij uw huis overhoop heeft gehaald tijdens uw afwezigheid. Hij zal absoluut niet begrijpen waarom hij gestraft wordt. - Vraag uw dierenarts om advies. Felix over "Sterilisatie van de teef" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/sterilisatie-van-de-teef#post-113 Zat, 28 Feb 2009 08:18:10 +0000 Felix 113@http://www.labrador-web.nl/forum/ Onder sterilisatie van de teef verstaan wij meestal het in zijn geheel wegnemen van de baarmoeder en de eierstokken. Tegenwoordig zijn er ook technieken waarbij alleen de eierstokken worden weggenomen, maar in dit artikel wordt uitgegaan van de eerstgenoemde methode. De redenen om een teef te laten steriliseren zijn legio, net als voor de castratie van een reu. De een wil van de 'loopsheidproblemen' af, de ander wil een verminderd risico op baarmoederontsteking en melkklierpakkettumoren en weer een ander hoopt dat zijn hond na de ingreep rustiger wordt. Een aantal van de belangrijkste gevolgen van de sterilisatie zijn in dit artikel op een rijtje gezet. De intacte teef: Hiermee bedoelen we een teef die nog haar baarmoeder en eierstokken bezit. Als alles goed is heeft zo'n teef een a twee keer per jaar een periode van loopsheid. Ze is in deze periode vruchtbaar en zal in de meeste gevallen een dekking toestaan. Elke loopsheid, dus ook de eerste, is een vruchtbare periode. Veel teven zijn er in deze periode ook zelf op uit om gedekt te worden. Dit gedrag levert een eigenaar soms flinke problemen op, daar de dame dan minder geneigd zal zijn om naar hem/haar te luisteren. Sommige teven worden ook wat slomer of 'tuttiger'. In de daarop volgende periode van ongeveer 2 maanden is de teef al dan niet drachtig. Als ze niet drachtig is kan een teef wel schijnzwanger worden. Ook hierbij verandert het gedrag, de teef gaat nestgedrag vertonen en sleept torretjes en beestjes of zelfs schoenen mee naar haar slaapplaats. De sloomheid en tuttigheid blijft, soms gaat ze slechter eten of wordt wat 'narriger'. Het gedrag verdwijnt weer vanzelf na een aantal weken. In een periode van schijnzwangerschap kunnen ook de melkklieren opgezet zijn en zelfs melk geven, ook dit verdwijnt weer vanzelf. Dit alles kan soms versneld verholpen worden door bepaalde medicatie, een beetje minder eten en meer beweging geven. Lichamelijke gevolgen van sterilisatie: De gedragingen en uiterlijke kenmerken zoals hierboven beschreven, verdwijnen na de sterilisatie. Dit is voor de meeste mensen dan ook de reden tot het laten doen van deze ingreep. Maar wat verandert er nu daadwerkelijk bij een sterilisatie, zowel in positieve als negatieve zin ? De positieve veranderingen hebben we deels al gehad. Zo wordt de hond niet meer loops, dus geen vervelende reuen meer achter de teef aan, geen bloedverlies meer, geen gedragsveranderingen van de teef tijdens de loopsheid, geen schijnzwangerschap meer en geen kans meer op ongewenste dekkingen. Wat natuurlijk ook een groot voordeel is, is dat de teef geen baarmoederontsteking kan krijgen en indien de teef jong gesteriliseerd wordt neemt ook de kans om later melkklierpakkettumoren te krijgen af. Met jong wordt dan bedoeld voor de eerste of tussen de eerste en de tweede loopsheid. Als de teef op latere leeftijd gesteriliseerd wordt neemt de kans op die tumoren minder af. Er zijn natuurlijk ook negatieve aspecten aan een sterilisatie. Zo gaat het lichaam na de ingreep wat efficienter om met de energie die via de voeding binnenkomt. Dit houdt in dat de hond met minder eten toe kan. Zou de hond evenveel eten krijgen als voor de operatie dan krijgt de hond te veel en gaat dat omzetten in vet: de hond wordt dus dikker. In het algemeen kun je er vanuit gaan dat een teef ongeveer 10 tot 20% minder eten nodig heeft. Natuurlijk is dit wel afhankelijk van de lichamelijke inspanning van de hond en de omgevingstemperatuur. Verder kan de hond een wat zachtere en krulligere vacht ontwikkelen na de sterilisatie. Ook lijkt het vaak alsof de vacht zijn waterafstotende kwaliteit enigszins verliest. De hond blijft langer nat en er zal dus meer aandacht gegeven moeten worden aan het afdrogen. Dit is natuurlijk weer per ras en per vachtsoort afhankelijk. Het blijkt ook dat een aantal teven na sterilisatie in zekere mate (onbewust) onzindelijk worden. Ze kunnen de urine niet meer zo goed ophouden. Dit komt omdat de blaaskringspier onder invloed staat van de vrouwelijke geslachtshormonen. Vallen deze weg, dus na het weghalen van de eierstokken, dan wordt deze kringspier iets minder sterk. Als de hond dan een volle blaas heeft en bijvoorbeeld gaat liggen, kan deze spier de druk van de blaas soms niet helemaal goed aan en laat wat urine weglopen. Dit kan de eigenaar opvallen omdat de mand of het kleedje wat nat is. Ook als de opwinding bij de hond groot is of als de hond tegen je opspringt kan ze wat urine verliezen. Dit gaat vaak druppelsgewijs, maar lastig blijft het. Gelukkig bestaan er medicijnen die dit probleem geheel of gedeeltelijk kunnen oplossen. Dit probleem komt ook niet bij alle rassen even vaak voor, met name de grotere, zwaardere rassen zoals de Boxer, de Newfoundlander of de Berner Sennenhond lijken hier vaker last van te hebben, hoewel het natuurlijk bij elke teef kan voorkomen. Gedragsveranderingen ten gevolge van sterilisatie: Een gesteriliseerde teef wordt dus niet meer loops of schijnzwanger en zal de gedragingen die daar mee te maken hebben niet meer vertonen. Dit zal voor veel mensen een opluchting zijn. Er kan echter nog meer veranderen in het gedrag. Het blijkt dat teven die niet meer onder de invloed staan van oestrogenen, de vrouwelijke geslachtshormonen, wat vaker dominant gedrag laten zien en zelfs wat agressiever kunnen worden. Bij teven die voor de sterilisatie een zekere mate van onderdanig gedrag vertonen of zelfs een beetje een 'watje' zijn kan hierin wat verandering optreden. Ze tonen dan iets vaker 'dominant' gedrag en lijken wat 'sterker' te zijn geworden. Dit is over het algemeen geen probleem als de hond een goede relatie heeft met de eigenaren en er geen andere, dominantere honden aanwezig zijn in het gezin. Anders wordt het als de hond binnen een gezin leeft met meerdere honden en zelf een van de ranglageren is. Indien de gesteriliseerde hond als gevolg van de met de operatie samenhangende gedragsverandering wat hogerop in de rangorde wil komen kunnen er rangordeproblemen ontstaan die door de eigenaren goed ingeschat moeten worden. Ook kun je problemen verwachten als de geopereerde hond een teef betreft die al vaker dominant gedrag heeft laten zien, bijvoorbeeld naar andere honden of kinderen. Bij dergelijke teven kun je je afvragen of sterilisatie wel zo verstandig is, zeker als er geen specifieke medische indicatie (zoals een baarmoederontsteking) is. Al met al genoeg stof om na te denken of een sterilisatie nu wel of geen goed plan is voor een teef. Als je er na het lezen van dit artikel zelf nog niet uitkomt is het wellicht verstandig om van tevoren met een dierenarts en/of gedragsdeskundige te praten. Felix over "Mijn hond reageert niet op een correctie" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/mijn-hond-reageert-niet-op-een-correctie#post-104 Zat, 28 Feb 2009 06:51:26 +0000 Felix 104@http://www.labrador-web.nl/forum/ Hoewel het belonen van gewenst gedrag een veel effectievere manier is om een hond gedrag aan te leren, kan het in sommige gevallen ook noodzakelijk zijn om een hond te corrigeren voor ongewenst gedrag. Zeker wanneer een dominante hond middels ongewenst gedrag de ranghogere positie van zijn baas ter discussie stelt. Dit kan op een vrij onschuldige manier door veel te wild te spelen met de baas of tijdens spel veel te hard in de vingers te bijten, maar kan ook op een meer bedreigende manier door te grommen wanneer de baas over de hond heen stapt of de hond een stukje opzij duwt. En toch is het helemaal niet vanzelfsprekend dat een hond altijd accepteert dat hij door de baas gecorrigeerd wordt. Sterker nog, een hond zal zeker niet in alle gevallen accepteren dat hij door zijn baas wordt gecorrigeerd. Er moet op z'n minst aan twee voorwaarden voldaan zijn: de hond moet geaccepteerd hebben dat hij ranglager is dan zijn baas én de hond moet snappen waarvoor hij gecorrigeerd wordt. Wanneer het voor een hond onbegrijpelijk is dat hij wordt gecorrigeerd, bijvoorbeeld omdat hij niet snapt waarom, is de kans aanwezig dat de hond de correctie zal beantwoorden met agressief gedrag. Ga er daarom bij een hond die u als volwassenen hond krijgt, niet automatisch vanuit dat de hond wel weet dat hij niet op de bank mag of niet mag opspringen e.d. Honden corrigeren elkaar onderling ook. Op zich is dat heel natuurlijk gedrag. Tussen honden gelden echter duidelijke gedragscodes: alleen een ranghogere hond mag een ranglagere hond corrigeren. Daarom is het zo belangrijk dat het de hond duidelijk is dat u als zijn baas een ranghogere positie bekleedt dan de hond. Ranghoger zijn dan de hond gaat bij veel honden echter niet van zelf. Dat heeft alles te maken met een dagelijkse manier van omgaan met de hond Er is echter nog een heel belangrijke gedragscode tussen honden: Wanneer een hond een ranglagere hond corrigeert, zal hij stoppen met corrigeren wanneer de andere hond zich heel deemoedig (onderdanig) op stelt. Dit kan een hond bijvoorbeeld doen door op zich rug te gaan liggen. Instinctmatig houdt een hond op met corrigeren wanneer zijn 'slachtoffer' zich op de rug gooit en heel stil blijft liggen. Dit betekent dat ook een baas die zijn hond corrigeert, hiermee direct moet stoppen als de hond erg deemoedig gaat doen en/of op zijn rug gaat liggen. Door gaan met corrigeren in zo'n situatie kan er voor zorgen dat de hond grote angst krijgt voor een correctie van de baas! Juist het vertrouwen dat de baas stopt met corrigeren wanneer de hond aangeeft dat hij zich duidelijk ondergeschikt maakt aan de baas, geeft honden de rust en zekerheid om een vertrouwensband met de baas te kunnen opbouwen. Valt deze zekerheid weg, dan moet een hond eigenlijk steeds op zijn hoede zijn om te voorkomen dat hij iets doet waardoor de baas hem zou kunnen corrigeren. Honden worden hierdoor onzeker, wantrouwend en zullen om het minste in de stress kunnen schieten en kunnen reageren met angstagressie. Realiseert u zich ook altijd dat de manier van corrigeren ook moet passen bij het karakter van de hond. Bij een gevoelige zachtaardige hond is een streng uitgesproken NEE misschien al snel voldoende terwijl een ongevoelige stoere hond zich hiervan wellicht weinig zal aantrekken. Corrigeer een hond in ieder geval nooit op basis van pijn. Felix over "Trainen met training discs" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/trainen-met-training-discs#post-103 Zat, 28 Feb 2009 06:50:42 +0000 Felix 103@http://www.labrador-web.nl/forum/ Wat zijn de honden training discs? Honden training discs zijn het resultaat van meerdere jaren praktisch onderzoek naar het beheersen van het gedrag van de hond. De discs zijn kleine koperkleurige, ronde schijfjes die een uniek geluid maken dat totaal afwijkt van eender welk dagelijks voorkomend geluid. In tegenstelling tot andere objecten die geluid maken zoals sleutels, steentjes in blik of een ketting, zijn de discs ontworpen om op te rapen en mee te nemen of om neer te leggen zonder geluid te maken. Dit geeft de vrijheid om de discs precies op het juiste moment te gebruiken en om in te grijpen bij ongewenst gedrag van de hond. Ze worden inmiddels veel gebruikt door gedragsdeskundigen, trainers en hondeneigenaren. Hoe werken ze? Eerst wordt het geluid bij de hond geïntroduceerd totdat de hond ontwijkend op de discs reageert (zoals beschreven in de instructies). Deze oefening wordt niet gekoppeld aan het probleem dat moet worden opgelost. Pas wanneer een hond “afgestemd” is op dit specifieke geluid, kan het worden gebruikt om een ommekeer te bereiken naar het gewenste gedrag. Dit stopt de hond in het gedrag dat hij wilde gaan doen en zorgt ervoor dat de aandacht van de hond zich weer op de eigenaar richt. De eigenaar kan dan een aantrekkelijke beloning voor een meer gewenst gedrag geven. Waarom werken ze? In tegenstelling tot wat men vaak denkt, werken deze discs niet door het alarmeren of verrassen van de hond. Tijdens de eerste stappen van het leerproces negeren de meeste honden de discs en gaan ze gewoon door met waarmee ze bezig waren. Als het de bedoeling zou zijn om de hond te alarmeren, dan zouden ze meer effect hebben bij de eerste keer. Door het gooien te herhalen, leert de hond snel dat zijn eigen actie een ongewone reactie teweegbrengt: zo leert hij deze actie te vermijden. Dit is een negatieve bekrachtiging van het gedrag. Deze aanpak is totaal verschillend van straffen waarbij de reactie meestal na hetgeen wat niet mocht komt en uitgevoerd wordt door de eigenaar. Waarvoor kan men ze gebruiken? De discs kunnen gebruikt worden om een hele resem gedragsproblemen te overwinnen zoals agressief gedrag, overmatig blaffen en overenthousiast begroeten. Om verwarring te voorkomen, is het aan te raden dat u zich concentreert op het meest dringende probleem voordat u de andere problemen gaat aanpakken. Went de hond aan de discs? Als we er van uitgaan dat ze gebruikt worden volgens de stap voor stap aanpak zoals wordt aangeraden, dan is het antwoord nee. Het geluid dat de discs veroorzaken, is iets wat de hond alleen maar kan controleren door zelf zijn voorgenomen gedrag te veranderen. Anders dan bij andere gelijksoortige technieken, worden er bij deze methode geen projectielen tegen de hond aan gegooid of is dit geen middel van de eigenaar om zijn agressiviteit af te reageren. Vandaar dat men door het gooien van de discs bereikt dat de hond graag naar zijn baas terugkomt voor leiding. Deze reactie geeft de eigenaar controle over de hond. Omdat het geluid altijd dezelfde toon geeft, kunnen de discs door elk volwassen gezinslid worden gebruikt.* * eigenaren met meer dan 1 hond zullen de discs per hond moeten introduceren omdat sommige honden eerder reageren dan andere. Om deze reden raadt men af om de discs bij een hondenclub te gebruiken. Introductie van de honden training discs: 1. Geef de hond een koekje of een ander lekker brokje, en iedere keer als u het koekje aanbiedt geeft u het commando “neem het”. Zonder iets te zeggen legt u het voedsel op de grond. Als uw hond uw hand naar de grond volgt beweegt u de discs tussen uw vingers. Het geluid hiervan zal totaal genegeerd worden door uw hond, maar als uw hand de grond bereikt gooit u de discs krachtig, net naast de plaats waar u het koekje wilde neerleggen. Tijdens deze periode van training laat u het voedsel niet los. U pakt de discs weer op en negeert de hond totaal die op de grond het voedsel aan het zoeken is. 2. Herhaal de procedure van: “neem het”; koekje naar de grond; rinkelen met de discs; discs gooien; koekje en discs oppakken; hond negeren; 3 tot 4 maal (sommige honden vaker). Uiteindelijk zult u in staat moeten zijn om het voedsel op de vloer te laten liggen en op iedere benadering door de hond te reageren met het rinkelen van de discs, gevolgd door het laten vallen van de discs als er geen reactie op het rinkelen volgt. U zult ervaren dat de hond sneller reageert als een beginnende training gehouden wordt op een harde ondergrond, bijvoorbeeld een stoep. 3. Het resultaat dat u wilt behalen is dat wanneer u uw hond iets eetbaars aanbiedt, met het commando “neem het” de hond dit accepteert ( soms moet u na de eerste paar keer gebruik te hebben gemaakt van de discs uw hond aanmoedigen dat het braaf is om iets eetbaars te accepteren wat wordt aangeboden, dit is heel normaal). Maar als u iets eetbaars op de grond legt zonder iets te zeggen, dan is het uw eten en heeft de hond niet het recht om er aan te komen. Als de hond het toch probeert, komt er een reactie. Als de hond dit principe begrijpt, zal de hond direct weglopen wanneer er eten op de grond wordt gelegd zonder dat u gebruik moet maken van de discs. De discs kunnen nu gebruikt worden om gedragsproblemen aan te pakken. Let op, alle problemen dienen één voor één te worden aangepakt. Toepassingsmogelijkheden van de discs: - Agressiviteit naar mensen of honden Zonder commando: Bij teken van agressiviteit, gooi de discs krachtig voor de hond. (*zie opmerking) - Blaffen (Thuis bij aanwezigheid van eigenaar) Met commando: Sta toe dat de hond en normale, beschermende waarschuwing geeft en geef dan “genoeg” en gooi of rinkel met de discs. - Blaffen in de auto Zonder commando: Maak een rit met de wagen De bestuurder gooit de discs over zijn schouder, stopt, raap de discs op en rijdt verder. - Blaffen (Thuis bij afwezigheid van eigenaar) Zonder commando: (*zie opmerking) - Jagen (voor plezier) Zonder commando: Laat de hond uit aan een lange lijn en gooi de discs achter de hond. Vraag een helper (vb. Fietser, jogger), als de hond een poging doet om erachter aan te gaan gooit u de discs. - Jagen en bijten Zonder commando: (*zie opmerking) - Vernielzucht Zonder commando: Bij betrappen de discs zo dicht mogelijk bij de hond gooien. - Vernielzucht bij volwassen hond Zonder commando: (*zie opmerking) - Stelen (eten), van straat eten Met commando: Het commando “los” kan versterkt worden met de discs. - Bezitterig grommen Zonder commando: Gooi de discs naast de hond of in zijn bak en neem het eten weg. Beloon de hond door het eten weer terug te geven. - Oppakken van kostbare goederen Met commando: Geef krachtig het commando “los” en gooi de discs voor de hond. Of. Zonder commando: Preventief. Gooi de discs als de hond op punt staat het voorwerp op te pakken. - Nijging tot bestijgen. Zonder commando: Alleen gooien bij volwassen honden. (*zie opmerking) - Algemene ongehoorzaamheid. Met commando: Geef het commando “nee” net voor het rinkelen of gooien van de discs - Overdreven begroeting van bezoek Zonder commando: Is het hardnekkig laat dan de bezoeker de discs gebruiken. * Opmerking: Gedrag kan meer zijn dan een trainingsprobleem Felix over "Opspringen" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/opspringen#post-89 Zat, 28 Feb 2009 06:29:49 +0000 Felix 89@http://www.labrador-web.nl/forum/ Sommige honden hebben de gewoonte om bezoekers uitbundig te verwelkomen door tegen ze op te springen. Sommige honden gaan in hun enthousiasme hier zo ver in dat ze ook tegen iedereen die ze op straat tegen komen willen opspringen. Niet iedereen is hier even blij mee. Het doel van de hier beschreven oefening is dan ook om de hond ander, en meer acceptabel, gedrag bij een begroeting aan te leren. Achtergrond: Bij dit gedrag moet je je eigenlijk eerst afvragen waarom een hond dit doet. Door op te springen probeert een enthousiaste hond dichter bij het gezicht van een mens te komen. Als de hond gewoon zou blijven staan zijn, afhankelijk van het formaat van de hond, heeft hij alleen de enkels of de knie van een mens binnen bereik. Die lichaamsdelen zijn bij een enthousiaste begroeting niet interessant, de hond wil eigenlijk het liefst het hele gezicht besnuffelen en aflebberen. Hij kan bij dat gezicht komen door op te springen. De gemiddelde mens, die daar niet van gediend is, gaat dan allerlei opgewonden geluidjes en bewegingen maken, waardoor de hond eigenlijk alleen maar aangespoord wordt Je kan van dat opspringen op een aantal manieren afkomen. Als eerste kan je natuurlijk zelf door de knie gaan. Daarmee komt het gezicht van de mens dichter bij de kop van de hond, en hoeft er niet meer gesprongen te worden voor de begroeting. Niet iedereen is hier echter van gediend of is hier toe in staat. Ten tweede is er de beproefde manier met het knietje: als de hond springt tilt de mens zijn knie op, zodat de hond daar tegenaan botst, zich daarbij wellicht bezeert, en zeker niet bij zijn doel komt. Ook deze methode heeft een aantal nadelen: het is eigenlijk alleen goed te doen bij honden van het formaat Retriever of Herdershond. Zijn de honden veel kleiner dan komen ze nooit bij een opgetilde knie, zijn ze veel groter dan zal die knie ze niet tegen houden, ze stappen daar gewoon over heen. Bovendien is weer niet iedereen hiertoe in staat (denk aan mensen met fysieke gebreken, een aanstormende Labrador heeft een niet al te sterk mens zo ondersteboven). Het voornaamste bezwaar tegen deze methode is echter dat je de hond wel leert wat niet mag, maar je leert hem geen alternatief gedrag (iets dat wel mag) aan. Het mooiste is dan ook om de hond een alternatief gedrag aan te leren, dat hij bij het begroeten 'automatisch' gaat uitvoeren. Erg geschikt hiervoor is het "zitten", want een hond die zit kan nou eenmaal niet tegelijkertijd opspringen. Methode: Zorg dat er wat te begroeten valt, er is dus een helper nodig. Zet de omstandigheden in scene waaronder de hond het vervelende gedrag vertoont. De ene hond doet dit bij de voordeur als er bezoek binnen komt, de andere hond springt op straat tegen iedereen op. Als de hond nu tegen de helper wil opspringen draait de helper zich om. Op dat moment verdwijnt het gezicht van de helper uit het beeld van de hond, en is de reden voor het opspringen eigenlijk al verdwenen. Als de hond weet wat "Nee" betekent kan hiermee de oefening iets verkort worden, als hij dit woord hoort weet hij immers dat er niks te halen is. Als de helper zich omgedraaid heeft geeft de eigenaar het commando "zit". Pas als de hond zit draait de helper zich weer om, zodat de hond het gezicht weer kan zien. Als de nu hond blijft zitten wordt hij hiervoor beloond, komt hij echter overeind dan beginnen we weer van voor af aan. De beloning moet ook echt de moeite waard zijn, als de hond met voer te motiveren is kan je als beloning prima iets lekkers gebruiken. Als de eigenaar er geen bezwaar tegen heeft dat de hond voer aanneemt van vreemden is het het mooiste als de helper de hond als beloning iets lekkers kan geven. Dan leert de hond snel dat springen bij een begroeting hem niets oplevert (zodra hij aanstalten maakt is de pret immers gelijk over), maar dat "zitten" bij een begroeting veel meer de moeite waard is, die vreemde geeft hem dan iets lekkers. Als het met deze ene helper goed gaat moet de oefening herhaald worden met zo veel mogelijk verschillende andere helpers. Als het een paar keer goed gegaan is kan je proberen het ritueel met het omdraaien achterwege te laten. Zodra de helper in beeld verschijnt komt dan onmiddellijk het commando "zit". Als de hond dan toch weer wil gaan springen draait de helper weer zijn rug naar de hond toe: de oefening is dan iets te snel gegaan. Als de oefening regelmatig goed gaat kan de beloning afgewisseld worden (een keer "braaf", een keer een aai over de borst van de hond) en dan kan de beloning ook afgebouwd worden (niet meer bij elke keer dat het goed gaat een beloning, maar sla de beloning eens een paar keer over). Als deze oefening een paar keer per dag gedaan wordt krijg je zo binnen een week een hond die, in plaats van op te springen, bij een begroeting netjes gaat zitten wachten totdat hij beloond wordt. Felix over "Belonen en Corrigeren" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/belonen-en-corrigeren#post-88 Zat, 28 Feb 2009 06:28:23 +0000 Felix 88@http://www.labrador-web.nl/forum/ Belonen van gewenst gedrag is de basis van de opvoeding, maar dat neemt niet weg dat je ongewenst gedrag soms zult moeten aangeven. Alleen zo kan je het gedrag van de hond goed sturen. Je stelt duidelijke grenzen; voor de hond betekent dit dat je een echte baas bent in de zin van leider. Vanuit zijn natuur kent de hond geen democratie; in de ogen van de hond moet iedere groep een leider hebben. Er is dus niets zieligs aan om goed baas te spelen over de hond! Integendeel; een hond is er gelukkig mee wanneer hij duidelijke leiding krijgt. Om de hond het vertrouwen te geven dat je hem wel zult leiden zul je dus niet alleen moeten aangeven wat goed is (enthousiast belonen), maar ook wat niet goed is. Baasgekoppelde correcties: Er zijn twee manieren om een hond gedrag af te leren door middel van corrigeren. Één van de methodes is een zogenaamde baasgekoppelde correctie. Dit betekent dat u de hond laat weten dat u bepaald gedrag van hem niet accepteert. De meest gebruikte baasgekoppelde correctie is het gebruik van de stem (FOEI!). Maar ook schrik veroorzaakt door de baas kan soms effectief zijn (hard in de handen klappen ed). Baasgekoppelde correcties kunnen alleen effectief zijn wanneer het voor de hond heel duidelijk is dat de baas ranghoger is dan de hond. Wanneer deze rangordeverhouding niet goed is, bestaat de kans dat de hond de baasgekoppelde correctie niet zal accepteren! Aan de andere kant, wanneer de hond duidelijk respect heeft voor zijn ranghogere baas, zal in veel gevallen een kort FOEI voor de hond al voldoende zijn om zijn ongewenst gedrag te stoppen. Wanneer baasgekoppelde correcties effectief zijn, leert de hond echter alleen dat hij het ongewenste gedrag niet mag vertonen wanneer de baas in de buurt is. Wanneer de baas er niet is, is er (begrijpelijk) voor de hond ook geen reden om het ongewenste gedrag niet te vertonen. Immers, hij heeft geleerd dat het gedrag ongewenst is in de nabijheid van de baas. Gedraggekoppelde correcties: Gedraggekoppelde correcties staan voor de hond niet in verband met de aanwezigheid van de baas. Een vaak effectieve methode is om de hond te laten schrikken op het moment dat hij het ongewenste gedrag vertoont, echter zonder dat de hond in de gaten heeft dat de baas de schrik veroorzaakt. Wanneer u bijvoorbeeld iets rammelends naast de hond gooit maar daarbij zelf direct omdraait, zal de hond denken dat het vervelende rammelende ding zomaar uit de lucht komt vallen op het moment dat hij het ongewenste gedrag vertoont! Een andere vaak effectieve methode is de hond laten schrikken met behulp van een plantenspuit (waar een dun straaltje uitkomt). Als de schrik voor de hond vervelend is en hij ervaart dat hij deze schrik iedere keer krijgt wanneer hij hetzelfde ongewenste gedrag vertoont, zal de hond gaan proberen om deze schrik te voorkomen en dus stoppen met het ongewenste gedrag. Wanneer hij hierdoor het gedrag afleert, zal hij het gedrag ook niet meer vertonen wanneer u niet bij de hond bent. Uw aanwezigheid had voor de hond immers niets te maken met de schrik tengevolge van zijn ongewenste gedrag. Let bij het corrigeren op basis van schrik wel op dat de hond de schrik niet aan iets anders kan koppelen. Laat u een hond bijvoorbeeld schrikken om hem het krabben aan de bank af te leren, maar terwijl hij schrikt loopt net uw kat langs de hond, dan bestaat de kans dat de hond de schrik koppelt aan uw kat en dus bang wordt voor de kat! Corrigeren en alternatief gedrag aanleren Het proces van afleren van ongewenst gedrag verloopt altijd aanmerkelijk sneller wanneer u gelijktijdig de hond ander gedrag aanleert, dat voor de hond belonend is en voor u gewenst. Wilt u uw hond het opspringen af leren, dan wordt aan de hond niet alleen geleerd dat opspringen bij begroeting niet langer belonend is, maar gelijktijdig wordt hem geleerd dat zitten bij begroeting wat belonend is. Dit gelijktijdig aanleren van succesvol alternatief gedrag werkt bijvoorbeeld ook wanneer u uw hond wilt leren dat hij niet uw schoenen in zijn bek mag nemen. Zeg "nee" tegen de hond zodra hij iets dergelijks in zijn bek pakt, neem hem rustig het voorwerp af en geef hem direct daarna één van zijn eigen speeltjes. Beloon de hond voor het in de bek nemen van zijn eigen speeltje, ook wanneer hij dat op een ander moment op eigen initiatief doet. Felix over "Blaffende honden bijten niet?" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/blaffende-honden-bijten-niet#post-49 Vr, 27 Feb 2009 20:40:15 +0000 Felix 49@http://www.labrador-web.nl/forum/ Een hond “praat” met zijn soortgenoten door het gebruik van lichaamstaal. Zijn oren, ogen, staart en mimiek spelen hierbij een grote rol. Om zijn lichaamstaal extra nadruk te geven, kan de hond zijn stem inzetten door te blaffen, grommen, piepen en huilen. Al deze uitingen hebben verschillende betekenissen. Blaffen heeft een functie: Al sinds de oertijd heeft de hond deze nuttige eigenschap ingezet om zijn leven bij de mensen zeker te stellen. Zijn geblaf diende als waarschuwingssignaal bij onraad en behoedde het gezin voor gevaar. Bovendien werd het geblaf van de hond ingezet bij de jacht op wild. Naast het dienen van de mens heeft blaffen voor de hond zelf ook functionele eigenschappen: hij kan indringers verjagen en zo een waarschuwing afgeven dat de volgende stap een uitval kan zijn. Maar het blaffen komt ook voor bij opwinding, kijk maar eens bij een les flyball of behendigheid. Ervaart de hond spanning of stress dan wil hij die emotie graag kwijt. Door te blaffen verlaagt het stressniveau en voelt de hond zich weer prettiger. Uiteindelijk kan de hond bij de minste spanning of opwinding al gaan blaffen. Uw trouwe viervoeter kan met zijn geblaf ook bepaald gedrag van u afdwingen. Hij legt bijvoorbeeld een speeltje op uw schoot en kijkt u al blaffend aan. Zijn bedoeling is dat u het spel weggooit. Is het stoppen met blaffen dan te leren? Ontstaat het geblaf uit spanning door bepaalde omgevingsfactoren dan zal de hond in kleine stapjes moeten leren om te gaan met deze spanning. Start met oefenen van ontspannen gedrag in een rustige omgeving, zoals de woonkamer of de tuin met steeds korte oefensessies. De hond leert zich steeds langer concentreren en dus rustig te gedragen. Gaat dat goed dan kunt u de omgeving moeilijker maken, bijvoorbeeld door te oefenen op een rustig stukje in het park waarbij de hond steeds vaker geconfronteerd wordt met datgene wat de spanning veroorzaakt. De afleiding en tijdsduur worden steeds meer uitgebouwd totdat de hond zich ontspannen gedraagt in allerlei situaties. Vraag hierbij hulp van uw trainer, zodat het oefenprogramma op uw hond kan worden afgestemd. Blaffen om gedrag af te dwingen: Door te blaffen kan de hond ook van u bepaald gedrag afdwingen. Hij gaat bijvoorbeeld in de keuken staan en blaft daar een aantal keren. U gaat kijken en ziet dat zijn waterbak leeg is. Natuurlijk kan de hond ook op een ongewenste manier gedrag uitlokken. Hij gaat voor u zitten en kijkt u al blaffend aan: hij wil iets van u gedaan krijgen bijvoorbeeld spelen of naar buiten. Hoe vaker u op dit gedrag reageert, hoe meer de hond dit gedrag zal vertonen. Verstop u bijvoorbeeld achter de krant of sta op en loop de kamer uit. Verbreek hiermee het sociale contact dat de hond graag van u wil. Probeer zo min mogelijk te reageren op het uitlokkende gedrag dat uw hond vertoont. Ongecontroleerd blaffen: Een hond die ongecontroleerd blaft, kan op commando leren blaffen en vervolgens ook op commando stil te zijn. Om een hond te leren stil zijn op een commando zul je hem dus eerst moeten leren blaffen op commando. Blaft uw hond vanzelf in bepaalde situaties of bij een bepaalde handeling die u verricht? Beloon hem exact op dat moment en geef het woordje “blaf” of “luid”. Omdat u de hond beloont met een brokje of speeltje en de hond moet kauwen of het spel moet vasthouden, kan hij niet blaffen en geeft u het woord “klaar” of “stil”. Het is na een aantal keren oefenen mogelijk om de hond te laten blaffen en te stoppen op commando. Zorg dat u de eerste weken blijft belonen voor het stoppen met blaffen. Voeg eventueel een handgebaar aan het stopcommando toe. In scène zetten: Is het lastig de aandacht van uw hond te krijgen wanneer hij blaft? Dan is een andere aanpak nodig. Begin binnenshuis met een speeltje dat de hond graag wil hebben. Pak het speeltje en ga met de rug naar de hond toe staan. Wil de hond het speeltje graag hebben dan zal hij een geluidje laten horen, misschien een piep of meteen een blaf. (Reageert hij niet dan is het speeltje waarschijnlijk niet interessant genoeg: zoek dan een andere.) Op het moment dat uw hond geluid maakt: omdraaien en het speeltje naar de hond gooien (dit is de beloning voor het geluid maken, hij krijgt immers wat hij hebben wilde). Herhaal dit een paar keer, totdat de hond doorheeft wat de bedoeling is: geluid maken betekend dat hij het speeltje gaat krijgen. Op het moment dat de hond blaft, geeft u commando “luid” en wanneer u het speeltje gooit geeft u het commando “stil”. Stel vervolgens het moment van omdraaien wat uit, zodat de hond langer geluid moet maken voor de beloning komt. Beheerst uw hond dit binnenshuis verzwaar dan ook hier de omstandigheden en oefen in de tuin of in het park. Springt uw hond bij deze oefening tegen u op en probeert hij het speeltje van u af te pakken, dan is dit niet de juiste aanleermethode. Afbouwen van de beloning: Snapt uw hond de oefening en reageert hij goed op uw commando’s, bouw dan de beloning af. Zorg voor een afwisseling in de beloning, dus geef de ene keer een speeltje en de andere keer een brokje of aai. Uiteindelijk hoeft u niet meer te belonen met iets extra’s en is het woordje “braaf” voldoende. Elke hond is een individu, het kan zijn dat het afleren van blaffen bij uw hond anders moet worden aangepakt. Felix over "Puberteit bij honden" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/puberteit-bij-honden#post-48 Vr, 27 Feb 2009 20:37:39 +0000 Felix 48@http://www.labrador-web.nl/forum/ Net als mensen komen honden in de puberteit of adolescentie-fase. In deze periode lijkt het erop alsof uw pup alles vergeten is wat u hem ooit geleerd heeft. Afhankelijk van het ras speelt de puberteit zich af in de leeftijd tussen de 6e en 18e maand. In deze periode zult u duidelijke gedragsveranderingen zien, het gevolg van hormonale veranderingen in het lichaam. Reuen: Reuen (mannetjes) maken het hormoon testosteron aan, hierdoor worden ze geslachtsrijp en gaan ze mannelijker gedrag vertonen. Ze gaan hun poot optillen en beginnen met het uitzetten van geurvlaggen. Dit betekent dat ze overal kleine plasjes doen om hun territorium af te bakenen. Sommige honden krabben over de grond nadat zij zich hebben ontlast. Deze honden maken van een klein plasje een hele belangrijke gebeurtenis: kijk eens wie ik ben! Ook kunnen reuen zich ten opzichte van andere reuen minder tolerant gaan gedragen, en hun krachten willen meten. De hond kan ook beginnen met het verdedigen van zijn territorium, hetgeen kan leiden tot blaffen bij de voordeur of zelfs bezoek niet meer binnen willen laten. Teven: Teven (vrouwtjes) worden in deze periode voor het eerst loops. Sommige al met zes maanden, andere pas rond een jaar. Voor meer informatie over loopsheid zie de hand-out ‘loopsheid en castratie bij teven’. Na de loopsheid kunnen teven heel ander gedrag laten zien. Soms worden ze feller naar andere honden of gaan hun territorium verdedigen. Blijf een consequente leider: In deze fase van zijn leven is de hond meer dan ooit bezig met zijn ‘grenzen te verkennen’. Hij gaat zeker uitproberen of u echt op uw strepen staat als roedelleider. Maar het is ook mogelijk dat uw hond juist nu bepaalde ervaringen opdoet die (hevige) angstreacties bij hem veroorzaken. Om een en ander in goede banen te leiden is het belangrijk om consequent te blijven. Ongewenst gedrag (zoals voor het eerst proberen te knokken met een andere hond) wordt niet toegestaan. ‘Ja is ja’ en ‘Nee is nee’. Maar soms is het verstandig het uitprobeergedrag van uw puber te negeren en de hond met wat lekkers te verleiden tot het tonen van ander gedrag. Toen u hem kreeg heeft u regels opgesteld waar ieder gezinslid zich aan houdt. Wijs elkaar daar nu ook op. Want wanneer één gezinslid het niet zo nauw neemt met de omgangsregels, zal de hond bij die persoon zijn gram halen en juist bij dat gezinslid slecht luisteren. Als roedelleider bepaalt u waar de hond zijn behoefte doet. Een hond die aangelijnd is, hoeft niet overal zijn vlag uit te zetten, u bepaalt waar dat mag. Zo voorkomt u tevens dat hij zichzelf heel belangrijk gaat maken in de buurt! Loop uw eigen route en verander deze ook eens, laat u niet leiden door de hond. Gewenst gedrag belonen, ongewenst gedrag negeren: Oefen iedere dag een aantal momenten met uw hond de lesonderdelen. Gewenst gedrag belonen geeft vaak meer resultaat dan ongewenst gedrag bestraffen. Probeer daarom zo veel mogelijk goed gedrag op te merken en beloon dat, ook al valt dat soms niet mee bij pubers! Eén troost: ook deze periode gaat voorbij. Maar wanneer u wilt dat uw puber als volwassen hond straks een prettige kameraad is, dan dient u de punten zoals besproken in dit stukje consequent te hanteren.