<?xml version="1.0"?><!-- generator="bbPress" -->

<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
>

<channel>
<title>Honden forum &#187; Tag: Baknijd - Recent Topics</title>
<link>http://www.labrador-web.nl/forum/</link>
<description>Honden forum &#187; Tag: Baknijd - Recent Topics</description>
<language>en</language>
<pubDate>Tue, 07 Feb 2012 18:56:45 +0000</pubDate>

<item>
<title>Felix over "Baknijd"</title>
<link>http://www.labrador-web.nl/forum/topic/baknijd#post-31</link>
<pubDate>Vr, 27 Feb 2009 19:17:39 +0000</pubDate>
<dc:creator>Felix</dc:creator>
<guid isPermaLink="false">31@http://www.labrador-web.nl/forum/</guid>
<description>&#60;p&#62;De term baknijd wordt gebruikt als een hond zijn etensbak wil verdedigen uit angst dat die hem zal worden afgenomen. Dit is absoluut geen onnatuurlijk gedrag, maar kan wel gevaarlijk zijn als er kinderen of volwassenen die niet bekend zijn met dit fenomeen in de buurt zijn. De hond kan uitvallen als hij aangehaald wordt tijdens zijn eten of als er iemand volgens hem te dicht bij zijn etensbak komt.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Er zijn enkele oplossingen om met dit probleem om te gaan.&#60;br /&#62;
Ofwel kan je de hond in een aparte ruimte zijn eten geven en hem met rust laten tot hij gegeten heeft. Pas nadat de hond geen aandacht meer vertoont voor zijn etensbak, kan je deze dan wegnemen. Het probleemgedrag is dan niet verdwenen, maar wordt zo wel vermeden.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Een andere oplossing is de hond- stap voor stap- te laten wennen aan kinderen/volwassenen in de buurt van de etensbak. De hond moet nu leren dat de aanwezigheid van anderen niet bedreigend is, maar zelfs iets goeds kan opleveren voor hem.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Laat uw hond eerst rustig zijn kom leegeten. U bent wel in dezelfde ruimte aanwezig, maar negeert uw hond volkomen. Als zijn etensbak leeg is zegt u snoepje -of elk ander woord dat u gebruikt voor iets lekkers- en gaat naar uw hond en zijn etensbak. Wanneer de hond geen agressie of andere uiterlijke tekenen van ongemak vertoont, kan u het lekkers in zijn etensbak geven. Let wel, vanaf het moment dat uw hond tekenen van spanning begint te vertonen, werp dan het snoepje op de grond in de buurt van de hond. Als hij agressie vertoont, bent u eigenlijk al te dicht genaderd. Let dus goed op zijn lichaamstaal!&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Bouw dit geleidelijk aan op door eerst de afstand te verkleinen tussen u en uw hond en dan het tijdstip te vervroegen nl. het snoepje geven als zijn bak nog niet helemaal leeggegeten is. Zo leert uw hond dat uw aanwezigheid en eventueel die van anderen niet bedreigend is, maar zelfs aangenaam.
&#60;/p&#62;</description>
</item>
<item>
<title>Felix over "Hoe ga ik om met de agressie van mijn hond?"</title>
<link>http://www.labrador-web.nl/forum/topic/hoe-ga-ik-om-met-de-agressie-van-mijn-hond#post-30</link>
<pubDate>Vr, 27 Feb 2009 19:14:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Felix</dc:creator>
<guid isPermaLink="false">30@http://www.labrador-web.nl/forum/</guid>
<description>&#60;p&#62;&#60;strong&#62;Wanneer spreek je van agressie?&#60;/strong&#62;&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Wanneer honden als agressief worden bestempeld, bedoelt men daar nogal eens mee dat ze gevaarlijk of ten minste onbetrouwbaar zouden zijn. Toch uiten de meeste agressieve honden zich op een manier die voor honden onder elkaar volstrekt normaal is. Zo vertoont een hond die hapt naar een vreemde die hem wil aaien geen afwijkend gedrag; waarschijnlijk voelt hij zich alleen maar bedreigd. Een reu die met andere reuen vecht laat op die manier merken dat hij niet van concurrentie houdt of dat hij geen vreemde reuen op zijn territorium duldt. Agressie behoort tot het normale communicatiepatroon van honden, maar het is wel aan de eigenaar van de hond om grenzen te stellen.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;&#60;strong&#62;Vormen van agressie:&#60;/strong&#62;&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;De ene hond is van nature meer geneigd om agressief op een situatie te reageren dan de andere: dit heeft te maken met erfelijke aanleg, ras en karakter. Ook kan agressie het gevolg zijn van slechte socialisatie, verkeerde behandeling in het verleden of opgedane ervaringen. Grofweg zijn de volgende agressievormen mogelijk:&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;- Angst agressie.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;- Offensieve (ook wel: aanvallende) agressie.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;- Dominante agressie.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;- Bezit beschermen.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;- Jachtdrift (het najagen van prooi).&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Hoe pak je de diverse vormen van agressie aan?&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Voor alle agressievormen geldt dat als er niet bijtijds wordt ingegrepen het gedrag al gauw een gewoonte wordt en snel kan verergeren. Dit komt omdat het gedrag door de adrenaline die vrijkomt zelfbelonend werkt, waardoor het steeds moeilijker te doorbreken is. Ook kan angstagressie gaan lijken op dominante agressie, omdat de hond, als er maar genoeg succes wordt geboekt met het dreigende gedrag, meer zelfvertrouwen krijgt. Zolang niet met gerichte training aan het gedrag wordt gewerkt, is het van het grootste belang de situatie waarin de agressie optreedt zoveel mogelijk te mijden. Schakel als je twijfelt over de aanpak liever bijtijds professionele hulp in.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Doorgaans zal agressie niet alleen door negeren of door het vermijden van de kritieke situaties verdwijnen. In plaats daarvan moet de hond gecontroleerd en stapsgewijs in de risicosituatie worden gebracht en dan leren op een andere manier dan met agressie te reageren. Uitzondering hierop is de verdediging van de jongen door de moeder aangezien het hier gaat om instinctief bepaald gedrag dat van voorbijgaande aard is. Als de agressie onverklaarbaar lijkt, bezoek dan een dierenarts om te achterhalen of er medische oorzaken zijn. Soms is gedragsmedicatie, naast behandeling, wenselijk; overleg dit met zowel de dierenarts als de gedragstherapeut als je die hebt ingeschakeld.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;&#60;strong&#62;Angst agressie:&#60;/strong&#62;&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Bij het afweren van gevaar kan een angstige hond gemakkelijk doorkrijgen dat agressie het tovermiddel is. Maak je maar zo druk mogelijk en doe net of je de situatie onder controle hebt, zo ongeveer zal zijn redenering zijn. En een knappe jongen die door dat stoere gedrag heen kijkt want die vervaarlijk rechtop staande nekharen en die ontblote tanden zeggen genoeg.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Heb je een angstige of onzekere hond, probeer dan in de eerste plaats te voorkomen dat hij zich in het nauw gebracht voelt. Dit betekent niet dat je hem moet gaan afleiden zodra hij zich angstig toont, maar dat je hem geleidelijk laat wennen aan beangstigende situaties. Bevestig niet de angst van een geschrokken hond door hem te belonen met troost of kalmerende woordjes, maar doe of er niets aan de hand is. Vooral onzekere honden trekken zich op aan de baas; als de baas zich druk maakt om de angst van zijn hond zal deze zich hierin gesterkt voelen. Ook in dit geval is het handig als je de lichaamstaal van je hond hebt leren begrijpen zodat je beangstigende situaties voor kunt zijn.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;&#60;strong&#62;Offensieve agressie:&#60;/strong&#62;&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Een hond vertoont offensieve agressie wanneer hij gromt, met ontblote tanden dreigt, uitvalt of probeert te bijten en niet angst de achterliggende oorzaak is. Deze vorm van communicatie tussen honden (en soms van honden naar mensen) is voor ons moeilijk te begrijpen en nog moeilijker mee om te gaan. Toch is de strijd meestal van korte duur en valt de schade vaak mee. Eigenlijk is hier sprake van een soort rituele woordenwisseling, bedoeld om een echt gevecht te voorkomen. Wie honden wel eens echt heeft zien vechten weet dat het er dan heel anders aan toegaat: in de eerste plaats wordt er niet of nauwelijks waarschuwend gegromd, ten tweede verloopt de aanval razendsnel en ten slotte vloeit er bloed. Dit soort gevechten kunnen zeer gevaarlijk zijn maar komen gelukkig weinig voor. Bindt jouw hond vaak de strijd aan met andere honden zonder ooit echte schade aan te richten, dan gaat het om een hond die weliswaar niet over de beste sociale vaardigheden beschikt maar toch ook niet gevaarlijk agressief genoemd kan worden.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;&#60;strong&#62;Dominante agressie:&#60;/strong&#62;&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Ranggevoelige honden die bezig zijn meer macht te verwerven of die hun verworven plaats van ranghogere in de roedel willen behouden, kunnen gebruikmaken van agressie in dit geval dominante agressie genoemd. Ze kunnen andere honden in de roedel als concurrent zien, vooral als het om honden van hetzelfde geslacht gaat, maar ook de baas en gezinsleden. In het laatste geval gaat het vaak om de kinderen. Waar honden hun plaats in de rangorde onderling moeten kunnen uitzoeken zolang er geen serieuze gevechten uitbreken dient elke poging van de hond om een plaats boven de baas of gezinsleden in te nemen direct in de kiem te worden gesmoord.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;&#60;strong&#62;Jacht- of prooidrift:&#60;/strong&#62;&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Veel honden, in het bijzonder herdershonden, terriers en windhonden, zijn van nature geneigd tot najagen en opdrijven van prooi “ en dat kunnen even goed fietsers, auto's, spelende kinderen en kleine hondjes als, vee, galopperende paarden of wild zijn. Het instinct van de hond en het gevoel van succes dat hij boekt worden versterkt als de prooi in kwestie hard wegrent of -rijdt, of gaat gillen. Omdat dit gedrag heel snel gewoonte wordt en moeilijk is af te leren, is voorkomen belangrijk. Laat een hond bijvoorbeeld nooit in een spel kinderen najagen, ook al ziet het er onschuldig uit. Dit kan later voor problemen zorgen.&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;&#60;strong&#62;Baknijd en andere vormen van bescherming van eigendom:&#60;/strong&#62;&#60;/p&#62;
&#60;p&#62;Baknijd is voor honden heel natuurlijk gedrag: ze hebben het recht hun voedsel dan wel kluif, speeltje of zelfs baasje te verdedigen (ook tegen hoger geplaatsten in de roedel). Veel honden laten het echter gewoon toe als ze tijdens het eten of kluiven worden benaderd, zeker als ze geen slechte ervaringen hebben opgedaan. Andere honden zijn van nature fel als het gaat om het verdedigen van bezittingen. Op zich hoeft dit gedrag geen problemen te geven want je kunt de hond met rust laten als hij aan het eten of kluiven is. Als er kinderen aanwezig zijn, kan het echter te verkiezen zijn iets aan de baknijd te doen; zo sluit je uit dat zij de gevulde voerbak in een ongezien ogenblik benaderen, met kans op ongelukken.
&#60;/p&#62;</description>
</item>

</channel>
</rss>
