http://www.labrador-web.nl/forum/ Honden forum » Tag: Apporteren - Recent Posts en Tue, 07 Feb 2012 18:30:31 +0000 http://www.labrador-web.nl/forum/topic/commando-los#post-91 Zat, 28 Feb 2009 06:32:47 +0000 Felix 91@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Het is fijn, wanneer de hond op commando iets los laat. Bijvoorbeeld omdat hij binnen of buiten iets pakt wat hij niet mag hebben. Of wanneer de hond iets apporteert en u wilt het weer voor hem weggooien. Om uw hond het commando LOS te leren heeft u iets nodig wat de hond graag in de bek neemt. Bijvoorbeeld een balletje, speeltje of botje. Om de hond te leren dat hij op commando iets moet loslaten, leert u de hond dat loslaten niet betekent dat hij het nooit meer terugkrijgt.</p> <p>Loslaten moet, zeker bij het aanleren, een spelletje zijn: loslaten en weer terugkrijgen. Loslaten mag NOOIT een trekspelletje worden. Wanneer u probeert iets uit de bek van de hond te trekken, zal hij zijn bal of speeltje al gauw als prooi gaan beschouwen, een prooi die u wilt afpakken. Gevolg is een heftig getrek vaak gepaard gaande met een wild gegrom. Daarbij is de kans groot dat u de hond leert om juist extra stevig vast te pakken en dus juist niet los te laten!</p> <p>Om de hond te leren wat het commando LOS betekent, ruilt u het speeltje in zijn bek eerst voor iets lekkers. Geef de hond het speeltje in de bek. Prijs de hond wanneer hij het speeltje in de bek neemt. Wacht nu een paar seconden, toon de hond het lekkers en verleidt hem daarmee om het speeltje los te laten om zo het lekkers te kunnen pakken. Houd uw hand onder zijn bek ten teken dat u het speeltje wilt overnemen. U mag ook het speeltje vastpakken, maar trek er beslist niet aan!</p> <p>Wanneer u aan het speeltje trekt, daagt u de hond juist uit het stevig vast te houden in plaats van het los te laten. Wanneer de hond het speeltje loslaat om het lekkers te pakken, prijst u hem uitbundig en geeft u hem het lekkers. Is het lekkers op geef de hond dan opnieuw het speeltje in de bek en herhaal de oefening. Praat altijd rustig tegen de hond. Wanneer u opgewonden of boos tegen de hond praat, neemt hij uw emotie over en zal hij zeker niet willen loslaten.</p> <p>Wanneer uw hond ondanks het lekkers dat u aanbiedt niet los wil laten, dan kunt u twee dingen doen. Zorg ervoor dat het speeltje dat u de hond laat vast houden een voor de hond minder aantrekkelijk speeltje is (bijvoorbeeld een flostouw in plaats van een balletje wanneer uw hond helemaal 'balgek' is) en u zorgt ervoor dat het lekkers aantrekkelijker is (een stukje kip in plaats van een hondenbrokje). Wanneer de hond zover is dat hij onmiddellijk loslaat zodra hij ziet dat u iets lekkers aanbiedt, dan koppelt u het commando LOS aan dit gedrag. Telkens als de hond daarna het speeltje weer in de bek neemt zegt u (eventueel) VAST. Wanneer dit goed gaat, biedt u het</p> <p>lekkers niet meer aan terwijl de hond het speeltje in de bek heeft, maar gebruikt u het als beloning voor de hond zodra hij het speeltje op uw commando loslaat. Geleidelijk verandert het lekkers zo van 'ruilwaar' tot beloning. Uiteindelijk bouwt u de beloning met lekkers weer geleidelijk af. Als uw hond gek is op apporteerspelletjes, dan kan de beloning al snel zijn dat u het balletje opnieuw weggooit voor de hond wanneer hij op uw commando heeft losgelaten.</p> <p>Op deze manier leert u de hond wat het commando LOS en het commando VAST betekent. Door na het commando LOS de hond het speeltje weer terug te geven en de hond te belonen wanneer hij loslaat, zal de hond al snel inzien dat er geen reden is om het speeltje niet af te geven. Immers, hij krijgt het toch weer terug en tussendoor ook nog een extra beloning! Natuurlijk kunt u ook, maar pas ná de aanleerfase, af en toe de hond het commando LOS geven en hem daarna het voorwerp niet teruggeven. Uiteindelijk is het daar natuurlijk ook om te doen, wanneer de hond iets te pakken heeft wat hij niet mag hebben of zelfs gevaarlijk is voor hem!</p> <p>Door het belonen met iets lekkers geleidelijk steeds vaker weg te laten, leert de hond ook te gehoorzamen op het commando LOS zonder dat er iets lekkers tegenover staat. Wanneer uw hond bezitterig is en dus moeite heeft met het gehoorzamen op uw commando LOS, dan is het wel raadzaam om gedurende langere tijd het loslaten telkens te belonen met iets super-lekkers.</p> <p>Nogmaals: het leren LOS-laten op commando werkt veel effectiever wanneer het uitgangspunt is dat u de hond leert dat loslaten belonend is, dan wanneer het uitgangspunt een machtsstrijd tussen u en de hond zou zijn. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/leren-apporteren#post-85 Zat, 28 Feb 2009 06:24:32 +0000 Felix 85@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Wanneer een hond moet leren apporteren, gooi dan het voorwerp in het begin niet weg, maar leer de hond eerst om een voorwerp aan te pakken en weer af te geven. Oefen daarom eerst het commando LOS zolang met de hond dat hij probleemloos een speeltje aan u wil afgeven en het ook weer uit uw hand wil aanpakken. Om de hond te leren wat het commando LOS betekent, ruilt u het speeltje in zijn bek eerst voor iets lekkers. Houd uw hand onder zijn bek ten teken dat u het speeltje wilt overnemen. U mag ook het speeltje vastpakken, maar trek er beslist niet aan! Wanneer u aan het speeltje trekt, daagt u de hond juist uit het stevig vast te houden in plaats van het los te laten. Wanneer de hond het speeltje loslaat om het lekkers te pakken, prijst u hem uitbundig en geeft u hem het lekkers. Is het lekkers op geef de hond dan opnieuw het speeltje in de bek en herhaal de oefening. Praat altijd rustig tegen de hond. Wanneer u opgewonden of boos tegen de hond praat, neemt hij uw emotie over en zal hij zeker niet willen loslaten.</p> <p>Wanneer de hond zover is dat hij onmiddellijk loslaat zodra hij ziet dat u iets lekkers aanbiedt, dan koppelt u het commando LOS aan dit gedrag. Telkens als de hond daarna het speeltje weer in de bek neemt zegt u VAST.</p> <p>Wanneer dit goed gaat, biedt u het lekkers niet meer aan terwijl de hond het speeltje in de bek heeft, maar gebruikt u het als beloning voor de hond zodra hij het speeltje op uw commando loslaat. Geleidelijk verandert het lekkers zo van 'ruilwaar' tot beloning. Uiteindelijk bouwt u de beloning met lekkers weer geleidelijk af. Pas wanneer dit probleemloos lukt, kunt u de volgende stap maken.</p> <p>De volgende stap is om de hond het speeltje niet meer uit de hand te geven, maar het speeltje eerst op de grond te leggen. Moedig de hond aan om het speeltje van de grond te pakken en het vervolgens weer aan u te geven. Zorg er voor dat de hond weet dat er weer een fantastische beloning bij u te verdienen is, zodat hij niet met speeltje en al bij u weg loopt. Iedere keer dat de hond het speeltje keurig heeft opgepakt en aan u heeft afgegeven, clickt u en beloont u de hond met iets lekkers. Leg het speeltje steeds opnieuw op de grond, iedere keer iets verder bij u vandaan. Als de hond goed snapt dat hij het speeltje van de grond moet pakken, gebruik er dan een commando bij. Dit kan natuurlijk het commando VAST zijn, maar u kunt er ook een ander commando bij gebruiken zoals bijvoorbeeld APPORT.</p> <p>De volgende stap is om het speeltje niet meer op de grond te leggen, maar het een stukje weg te gooien. Geef de hond het nu aangeleerde commando APPORT om het speeltje op te halen en naar u toe te brengen en het commando LOS om het ook aan u af te geven.</p> <p>Indien u dit wilt, kunt u het op commando apporteren steeds een stukje ingewikkelder maken. U kunt u de hond leren dat hij eerst op het commando ZIT moet gaan zitten wanneer u het speeltje in de hand hebt. Wanneer u het speeltje weggooit, moet de hond nog steeds blijven zitten (hij heeft immers het commando ZIT gehad). Pas wanneer u de hond het commando APPORT hebt gegeven mag de hond naar het speeltje toerennen om het te gaan halen en het naar u toe te brengen. Leer de hond dit wel met enig geduld en met begrip voor het feit dat een hond die het apporteren prachtig vindt, het in eerste instantie erg moeilijk zal vinden om bij het weggooien van het speeltje eerst te blijven zitten! Mocht de hond steeds de verleiding niet kunnen weerstaan om direct vanuit zitten achter het weggegooide speeltje aan te rennen, zorg dan dat de hond een halsband om heeft en houd de halsband vast wanneer u het speeltje weggooit. Pas op uw commando APPORT laat u de halsband los.</p> <p>Ook het afgeven van het speeltje kunt u desgewenst verder perfectioneren. Leer de hond bijvoorbeeld dat hij eerst voor u moet gaan zitten voordat hij het speeltje aan u afgeeft. U kunt de hond ook leren dat hij het speeltje in een door u uitgestoken hand zelf neer moet leggen.</p> <p>Hoe u de hond ook uiteindelijk wilt leren apporteren, bouw in alle gevallen de oefening op in kleine stapjes, waarbij iedere stap voor de hond haalbaar moet zijn. Zorg er voor dat de door de hond te verdienen beloning veel interessanter is dan het speeltje, zodat het voor de hond ook de moeite waard is om het speeltje te gaan halen en aan u af te geven. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/nimrod-proef#post-80 Zat, 28 Feb 2009 05:36:08 +0000 Felix 80@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Elk jaar wordt op de tweede maandag in de maand november de Nimrodproef gehouden. Een gebeurtenis die al vele jaren in de wereld van voorjagers van jachthonden zeer tot de verbeelding spreekt.</p> <p>De Nimrodproef is het slottafereel van de KNJV-proeven en de Meervoudige Apporteer Proeven (MAP's) die ieder jaar onder toezicht van de Organisatie Wedstrijdwezen Jachthonden (ORWEJA) in ons land worden gehouden. De meest succesvolle honden van de diverse jachthondenrassen worden uitgenodigd, om samen met hun voorjagers uit te maken wie de beste van het desbetreffende seizoen is. De proef wordt ieder jaar op een andere locatie in Nederland gehouden.</p> <p>De Nimrod -Proef bestaat uit drie meervoudige niet gestandaardiseerde apporteerproeven. Het doel van de Nimrod -Proef is enerzijds aan het einde van het seizoen der jachthondenproeven het in wedstrijdverband vergelijken van de prestaties van de meest succesvolle honden en anderzijds jagers en andere belangstellenden een inzicht te geven in de mogelijkheden van goed opgeleide jachthonden.</p> <p>De Nimrod -Proef wordt zo mogelijk één maal per jaar in de maand november onder verantwoordelijkheid van de Commissie Jachthonden Proeven (C.J.P.) georganiseerd. Het maximum aantal toe te laten honden is in principe zestien.</p> <p>Aan de Nimrod -Proef kunnen uitsluitend honden deelnemen die daartoe door de C.J.P zijn uitgenodigd. Een hond mag slechts één maal aan de Nimrod -Proef deelnemen. De C.J.P selecteert de uit te nodigen honden aan de hand van de resultaten behaald op de KNJV -Proeven en Meervoudige Apporteer Proeven (MAP) van het afgelopen seizoen. De selectiecriteria worden door de C.J., op voorstel van de C.J.P, vooraf vastgesteld en openbaargemaakt. Van elk ras wordt minimaal één hond uitgenodigd op voorwaarde dat hij in het afgelopen seizoen tenminste één A -diploma heeft behaald op een KNJV -Proef en tenminste één A -diploma op een Meervoudige Apporteerproef (MAP).</p> <p>Elke proef bestaat in beginsel uit drie apporten. De opdrachten moeten zo zijn opgebouwd dat de verschillende aspecten van apporteren, zoals: vrij verloren apport, markeerapport, gedirigeerd apport en apport op sleep zo veel mogelijk in de verschillende proeven zijn verweven. De moeilijkheidsgraad van de afzonderlijke apporten mag die van de proeven F tot en met J van de KNJV -Proef te boven gaan op voorwaarde dat ze fair en voor honden van het gewenste niveau haalbaar zijn. Tenminste één van deze proeven moet een waterelement bevatten. Bij tenminste één van deze proeven moet een schot worden gelost. Bij de proeven mag uitsluitend gebruik worden gemaakt van bejaagbare wildsoorten en van die soorten die plaatselijk op vergunning mogen worden bejaagd. Elk stuk wild mag meerdere malen worden gebruikt.<br /> De uitvoering van een proef wordt gewaardeerd met cijfers van 0 tot en met 100; een hond die tenminste 55 punten heeft gekregen heeft de proef voldoende afgelegd. Om een voldoende te behalen moet de hond al het wild, binnen de vastgestelde tijd, hebben geapporteerd. Het enkele feit dat al het wild is binnengebracht betekent nog niet dat een voldoende wordt verkregen. Om het Nimrod -diploma te behalen moet de hond voor alle proeven tenminste 55 punten hebben gekregen. Indien een enkele onvoldoende tegenover bijzonder goede prestaties staat, kunnen de gezamenlijke keurmeesters beslissen dat het diploma toch wordt toegekend.</p> <p>Aan de winnende combinatie, voorjager/hond, wordt de Nimrod -beker uitgereikt. De Nimrod -beker is een wisseltrofee, die door de K.N.J.V ter beschikking is gesteld. De Nimrod -beker blijft eigendom van de K.N.J.V en kan nooit permanent eigendom worden. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/spelen-is-leren#post-78 Zat, 28 Feb 2009 05:32:31 +0000 Felix 78@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Door samen te spelen raken baas en hond aan elkaar gehecht en wordt wederzijds vertrouwen aangekweekt. De opvoeding en opleiding van je hond verloopt veel soepeler door het gebruik van spel. De hond wil zijn baasje immers maar wat graag ter wille zijn en zal zich harder inspannen om te doen wat van hem verlangd wordt. Spelen met je hond is bovendien de ideale manier om van overtollige stress af te raken. Je hond is een pil op poten! Spelletjes met speelgoed kunnen bovendien ook van nut zijn om probleemgedrag bij de hond te helpen overwinnen, maar spelen is bovenal de meest effectieve manier om een sterke band met je hond op te bouwen en te behouden.</p> <p><strong>Soorten spelletjes</strong></p> <p>Er zijn soorten spelletje die baas én hond samen kunnen spelen: apporteren, zoeken, trekken en stoeien. Het vijfde is het soort spelletje waarbij de hond een voorwerp wil bemachtigen én te houden. Hij zal het vervolgens bewaken en verdigen (grommen en bijten) en/of helemaal kapot maken. Het is duidelijk dat dit spelletje niet echt wenselijk is. Honden met een voorkeur voor dit soort spelletje hebben niet geleerd om met hun baas te spelen en/of zijn zeer dominant. In dit laatste geval spelen ze het spelletje om je uit te dagen en hun dominantie te bevestigen.</p> <p>Het best kun je een speeltje kopen dat zich leent tot het favoriet spelletje van je hond. Stop het speeltje goed weg en gebruik het alleen om met je hond te spelen. Bewaar het bvb in je jaszak zodat je het altijd bij je hebt wanneer je de hond uitlaat. Negeer je hond als hij een voorwerp van de grond opraapt en speel enkel met het meegebrachte speeltje. Hij zal snel beseffen dat jij beslist wanneer het spel begint en dat hij het speeltje in je jaszak in de gaten moet houden.</p> <p><strong>Apportspelletjes:</strong></p> <p>Je gooit een voorwerp weg, de hond loopt erachteraan, pakt het op en brengt het terug. Nu kan je het speeltje terug weggooien en steeds opnieuw herhalen zoveel je maar wilt en tot zolang je hond het leuk vindt om het terug te brengen. Een balletje of een ander rubberen voorwerp is hiervoor heel geschikt. Kijk uit met stokken en andere puntige voorwerpen die de hond kunnen pijn doen.</p> <p><strong>Zoekspelletje:</strong></p> <p>Je verstopt iets lekkers, een speeltje of –waarom niet- jezelf. Je hond moet op zoek gaan.</p> <p><strong>Trekspelletje:</strong></p> <p>Baas en hond houden elk een uiteinde van een speeltje vast en trekken om het hardst. Een trekspelletje laat zich gemakkelijk combineren met een apportspelletje.</p> <p><strong>Stoeispelletje:</strong></p> <p>Baas en hond proberen elkaar door snelle aanrakingen te snel af te zijn. De baas gebruikt daarvoor zijn handen. Sommige honden slaan met hun poten, of zullen speels bijten. Reden te meer om spelregels in te voeren.</p> <p><strong>Spelregels:</strong></p> <p>Speel geen spelletjes met de hond als die zich zo opwindt dat hij onhandelbaar en oncontroleerbaar wordt. Met een dominante hond kun je eigenlijk maar één spelletje spelen: het apportspel waarbij hij telkens een voorwerp afgeeft en daarmee jouw leiderschap erkent. Bij de andere spelletjes treedt hij in competitie en zal hij streven naar overwicht.</p> <p>In het andere geval zorg je ervoor om niet van in het begin het spel (te veel) naar je hand te zetten. Honden knappen daar op af. Door in de spelletjes geleidelijk aan spelregels in te voeren leer je de hond gewenst gedrag aan.</p> <p><strong>Spelregels voor apport- en zoekspelletjes:</strong></p> <p>- De hond moet het speeltje op jouw bevel afgeven (“LOS”).</p> <p>- Je moet het spel op elk moment kunnen onderbreken. Gooi het speeltje weg, roep hem terug en herbegin.</p> <p>- Leer je hond om te blijven zitten door hem bij zijn halsband vast te houden terwijl je het speeltje weggooit. Ga af en toe zelf het speeltje ophalen terwijl hij blijft zitten, en beloon.</p> <p>- Als je hond niet terugkomt loop je hem best niet achterna, maar gebied je hem om terug te komen (met of zonder het speelgoed). Gebruik desnoods een lange lijn. Loopt hij los en wil hij niet terug komen, stop dan met spelen en negeer hem voor ten minste 5 minuten.</p> <p><strong>Spelregels voor trekspelletjes:</strong></p> <p>- Gebruik enkel een speeltje dat je gemakkelijk afpakken (bvb een bal aan een touw, een groot trektouw, …) terug kunt nemen. Sta geen trekspelletjes toe met je mouw of broekspijp.</p> <p>- Leer hem dat hij het speeltje alleen mag aannemen als jij het hem geeft. Het is jouw voorwerp. Je kunt het voorwerp tonen en hem verbieden om (op te springen) en het vast te pakken.</p> <p>- Wanneer je hond te onstuimig wordt en (speels) wil bijten, stop dan het spel en negeer je hond volledig, voor tenminste 2 minuten. Weet je hond het speeltje van je af te pakken en wil hij er mee weglopen, loop hem dan niet achterna, maar roep hem (met of zonder het speelgoed). Gebruik desnoods een lange lijn. Loopt hij los en wil hij niet terug komen, stop dan met spelen en negeer hem voor ten minste 5 minuten. Als zich dit herhaalt stop je best een paar weken met trekspelletjes. Ga over op apportspelletjes (zeker geen stoeispelletjes!).</p> <p>- Leer de hond het speeltje af te geven op bevel.</p> <p><strong>Spelregels voor vechtspelletjes:</strong></p> <p>- Speel enkel dit soort spelletjes wanneer je hond een goede bijtrem heeft.</p> <p>- Wanneer je de hond op de rug legt moet hij kalmeren en niet spartelen en bijten. Speel geen vechtspelletjes met een hond die het spel kan winnen door zijn fysisch overwicht.</p> <p>- Sta de hond nooit toe om zelf een bijtspel te beginnen.</p> <p>- Staak het spel van zodra de hond te veel druk uitoefent met de tanden, ook al is dit op plaatsen die beschermd zijn door je kledij. Staak het spel als hij kledingsstukken vasthoudt, er aan trekt en/of schudt.</p> <p>- Tracht een opgewonden hond niet te straffen door hem te slaan. Hij denkt dat het slaan deel uit maakt van het spel hoort en zal ook ruwer beginnen spelen en ... bijten.</p> <p><strong>Zoek en speel:</strong></p> <p>Zoekspelletjes kun je zowat overal spelen, binnenshuis, in je tuin en op de wandeling. De bedoeling van dit spelletje is dat de hond zijn neus gebruikt om een weggestopt speeltje terug te vinden. Laat hem aanvankelijk zien dat je iets wegstopt. Daarna kun je bijvoorbeeld zijn ogen bedekken terwijl je een speeltje ergens achter wegwerpt. Je hond hoort nog altijd dat er iets weggeworpen is en begint te zoeken in de richting dat hij het hoorde vallen, van zodra je hem loslaat. Zeg "zoek" en moedig de hond aan. Nog later kun je de hond bevelen ter plaatse te blijven terwijl je het speeltje echt wegstopt. Leg het voorwerp wel op de grond. Honden zoeken van nature de grond af, iets op een hoger gelegen niveau verstoppen is echt voor gevorderde honden!</p> <p>Kies aanvankelijk ook voor iets uit dat je hond echt wil hebben: zijn favoriete speeltje. Voor honden die niet geïnteresseerd zijn in spelletjes kun je eerst voedsel gebruiken. Vervolgens leg je een speeltje bij het voedsel. Je hond zal al snel het vinden van een speeltje associëren met het krijgen van voedsel, zodat je op den duur enkel wat koekjes bij je houdt maar de hond laat zoeken naar het speeltje. Een hond die een verstopt speeltje niet wil apporteren kun je laten blaffen wanneer hij het vindt. Een leuke variatie is een persoon zich laten verstoppen tijdens de wandeling en de hond doen zoeken. Wanneer je hond de persoon vindt mag de “vondeling” een flink trekspelletje doen met je hond ter beloning.</p> <p><strong>Zoek en eet:</strong></p> <p>Een spelletje voor op de wandeling, waar jij even wil uitrusten. Hou wat hondenbrokjes over van de hond zijn maaltijd. Strooi ze uit over de grond (zoals je kippen voert). Je hond moet nu als het ware werken voor zijn eten. Bij honden die wat ervaring hebben in dit spel gebruik je minder voer en kun je het wat wijder verstrooien. Moedig je hond flink aan om te zoeken. Je kan dit ook met meerdere honden doen op voorwaarde dat ze goed met elkaar overweg kunnen.</p> <p><strong>Speuren:</strong></p> <p>Speuren op wandeling doet de hond vanzelf. Hij wil overal ruiken en begrijpt niet waarom jij, de roedelleider, geen interesse toont in deze zaken . Leg een spoor uit zoals klein duimpje, maar dan met hondenbrokjes. Je hond zal met de neus op de grond van het ene naar het andere brokje speuren. Leg de brokjes steeds verder uit elkaar. Nu kun je het nog moeilijker maken door een echt spoor uit te leggen en pas op het einde daarvan een beloning te voorzien voor je hond. Begin met in het zicht van je hond door het gras te schuifelen. Voetje voor voetje. Leg op het eind een snoepje en kom op je zelfde passen terug naar de hond toe.</p> <p>Neem je hond aan een lange leiband of oprolleiband en laat hem zoeken, waarbij hij voor je uit loopt. Hij snuift nu jouw geur op en de geur die je veroorzaakt hebt door het gras plat te trappen. Beloon hem extra op het eindpunt met het koekje uit je jaszak. Vergroot geleidelijk aan de afstand die hij moet afspeuren. Zeker als de hond al snel naar het eindpunt toeloopt zonder nog echt te zoeken moet je dit spelletje snel moeilijker maken. Je kunt je stappen dan steeds wat verder uit elkaar zetten. Je kunt ook een spoor "uitstappen" zonder dat je hond het ziet. Vervang snoep door een voorwerp, eerst een speeltje, later gelijk wat, en beloon hem wanneer hij het voorwerp vindt.</p> <p>Hij leert dat het vinden van het voorwerp het einde van de speurtocht betekent. Sta de hond niet toe om verder te snuffelen. Nog leuker wordt het om een sleepspoor uit te leggen. Zorg voor twee voorwerpen met dezelfde geur. Het ene stop je weg om de hond straks aan te laten ruiken, het andere laat je constant over de grond slepen om het dan ergens te verstoppen. Ga terug naar de hond waarbij je een paar keer over het spoor heenstapt. Het is immers nu niet meer de bedoeling dat de hond zoekt waar jij gelopen hebt , maar waarlangs het voorwerp weggesleept werd.</p> <p><strong>Verloren voorwerp:</strong></p> <p>Dit spelletje houdt het midden tussen zoeken en apporteren. het is mijn favoriete spelletje op een wandeling. Terwijl je hond wat aan het snuffelen is laat je ongemerkt zijn speeltje vallen. Wandel 10 of 20 meter verder (in het begin minder), roep je hond bij je en toon hem je legen handen. Moedig hem vervolgens aan om te zoeken. Blijf staan, wanneer de hond het speeltje gevonden heeft komt hij het naar je toe brengen, waarna je het wegwerpt voor een klassiek apportspel. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/flyball#post-77 Zat, 28 Feb 2009 05:29:47 +0000 Felix 77@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Flyball valt onder de hondensporten, en kan gedaan worden met een hond met een minimale leeftijd van 1 jaar (het skelet en spierstelsel van de hond moeten voldoende ontwikkeld zijn). Voor deze cursussen geldt dat u met uw hond de gevorderdencursus (gehoorzaamheid) moet hebben doorlopen. Het diploma van een gelijkwaardige cursus bij een andere club is ook voldoende. Het is nl. belangrijk, dat de hond voldoende gehoorzaam is en redelijk onder appél staat. We geven flyball op verschillende niveaus (beginners- t/m wedstrijdniveau) in de manege in Nuth op de dinsdagavond. Er worden verschillende keren per jaar flyballwedstrijden georganiseerd, waar één of meerdere teams van D.V.V. aan mee doen.</p> <p>Flyball is in Amerika ontwikkeld en sinds 1985 een officieel erkende hondensport. Het flyballapparaat is uitgevonden door de Californiër Herbert Wagner, die op het idee kwam een apparaat te bouwen dat een bal kon lanceren, zodat zijn hond, zonder dat hij er zelf veel voor hoefde te doen, toch genoeg beweging kreeg. Later werden er hindernissen aan toegevoegd en is men met teams tegen elkaar gaan strijden. Vanaf dat moment begon deze tak van hondensport te bloeien en is in 1985 de North American Flyball Association opgericht. In februari 1990 werd flyball in Nederland geïntroduceerd.</p> <p><strong>Wat is flyball?</strong></p> <p>Flyball is een teamsport, waarbij 2 teams in estafettevorm tegen elkaar strijden. Per race lopen er altijd 4 honden. D.w.z. dat ieder team bestaat uit minimaal 4 honden en maximaal 2 reservehonden.</p> <p><strong>Een hond mag beslist geen slipketting dragen!</strong></p> <p>Elke hond van een team moet over 4 lage hindernissen springen om bij het flyballapparaat te komen. Vervolgens moet de hond met zijn poot een schuin plankje aan de voorkant van het apparaat indrukken, waardoor er via een mechanisme een bal uit het apparaat schiet. Deze bal dient door de hond opgevangen te worden en over de 4 hindernissen mee terug genomen te worden naar de start/finish. Daarna start hond 2, etc., tot het hele team binnen is.</p> <p>Indien er sprongen omvallen tijdens een race, dan blijven deze gewoon liggen. De honden moeten wel het parcours nemen alsof de hindernissen er toch staan, ze mogen er niet omheen lopen. Het team dat het eerst 4 honden reglementair over de finish heeft, is winnaar van de race. Een wedstrijd wordt gewonnen door het team, dat als eerste 2 races gewonnen heeft (best of three).</p> <p><strong>De hordes Hoogte van de hindernissen:</strong></p> <p>De minimum hindernishoogte is 20 cm. en de maximumhoogte is 40 cm. De hoogte van de hindernissen zal 10 cm. lager zijn dan de schofthoogte van de kleinste hond van het team deelnemende honden (geen reserves) met een minimum van 20 cm. en afgerond op veelvouden van 5 cm. naar beneden.</p> <p>Bijvoorbeeld de kleinste hond van de vier die aan de start staan heeft een schofthoogte van 38 cm.</p> <p>De hindernishoogte is dan voor alle honden, die aan de start staan: 38 cm. - 10 cm. = 28 cm. is afgerond: 25 cm.</p> <p><strong>Welke honden kunnen flyball doen ?</strong></p> <p>Elke hond die knettergek is op een (tennis)bal, redelijk goed onder appél staat en verdraagzaam is met andere honden (teamsport) kan flyball doen. Er zijn heel wat honden die een bal leuk vinden, maar alles wat er in de omgeving gebeurt veel interessanter vinden. Met zulke honden lukt het alleen als je over veel geduld beschikt.</p> <p><strong>Hoe oud moet een hond zijn?</strong></p> <p>Als een hond zes maanden oud is, kun je hem al laten kennismaken met het flyballapparaat. De hindernissen zijn taboe voor een hond op die leeftijd; dat mag pas als hij 1 jaar is.</p> <p><strong>Tot welke leeftijd kan een hond er aan meedoen?</strong></p> <p>Dat hangt geheel van de hond af. Met een oude (langzame) hond doe je niet meer mee aan competities, maar het is geweldig als jouw bejaarde hond nog altijd het parcours op zijn eigen tempo en met plezier wil lopen.</p> <p>Bovendien zijn de hindernissen op een lage stand (min. 20 cm. en max. 40 cm.).</p> <p>Heb je een oudere hond, die een goede conditie heeft, nog snel is en het nog steeds graag doet, dan kan hij gerust aan wedstrijden mee blijven doen; een van onze eigen Goldens deed op haar 12e ook nog steeds met veel plezier mee.</p> <p><strong>Gezondheid:</strong></p> <p>De hond moet wel een redelijk goede conditie hebben en geen last hebben van spieren, botten en gewrichten. Bij twijfel zal de instructeur u vragen om een gezondheidsonderzoek bij uw eigen dierenarts te laten doen.</p> <p>Flyball kenmerkt zich door een betrekkelijk geringe hoeveelheid flyball-gerelateerde blessures. Wel is het zaak de hond goed in de gaten te houden.</p> <p>Met name de voorpoten, knieën, nek en rug worden bij flyball belast. De voorpoten bij het afremmen voor het flyballapparaat, de knieën bij het draaien, de nek bij het vangen van de bal en bij het draaien, en de rug bij het remmen en draaien.</p> <p>De wat grotere rassen zijn vaak op die punten wat gevoeliger, omdat ze meer gewicht te verplaatsen hebben. De bal vangen..</p> <p><strong>Met welke hond (ras of kruising) kun je deelnemen aan flyball?</strong></p> <p>In principe kan iedere hond van elk ras of kruising van klein tot groot flyball worden aangeleerd. In Nederland is het zelfs zo, dat er bij de competities maar twee honden van dezelfde kruising of ras in een team mogen zitten.</p> <p>Het spelletje is dermate simpel van opzet, dat het lijkt alsof er voor de hondenbezitters weinig lol te beleven valt. Het enthousiasme van de honden en de spanning van de wedstrijden maken het tot een zeer enerverende sport.</p> <p>De directe confrontatie met een ander team draagt bij tot de attractiviteit van flyball. Lachen is het, als een hond van team 1 de bal gaat halen uit het flyballapparaat van team 2. Het eindresultaat is in grote mate afhankelijk van tactiek: welke hond moet op welk moment ingezet worden, in welke volgorde starten de honden?</p> <p>De uitslag van een flyballwedstrijd is meteen bekend en dat is bij andere sporten vaak pas aan het eind van de dag.</p> <p><strong>De bal vangen Flyball:</strong></p> <p>(letterlijk: vliegbal) is een fijne manier om samen met je hond actief bezig te zijn. Het ziet er heel eenvoudig uit, maar is dat zeker niet!</p> <p>Conditie, teamspirit en enthousiasme van hond en geleider zijn onontbeerlijk. Maar flyball is vooral fun en kan aangeleerd worden aan elke hond die graag apporteert en 'een basisgehoorzaamheid' achter de rug heeft. Met flyball slaat u twee vliegen in één klap: u bent niet alleen lekker aan het werk met uw eigen hond (bevorderlijk voor een goede onderlinge band), maar maakt daarbij ook nog eens deel uit van een team (sociale contacten voor baas én hond).</p> <p>Deze jonge tak van hondensport krijgt in Nederland steeds meer enthousiaste beoefenaars en er worden steeds meer wedstrijden georganiseerd met een toenemend aantal teams. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/hondenfrisbee#post-76 Zat, 28 Feb 2009 05:26:14 +0000 Felix 76@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Geschiedenis:</strong></p> <p>In 1974 werd in het dodgers stadion het startsein gegeven voor een nieuwe sport. Alex Stein met zijn hond Ashley Whippet, stal de show door een spectaculaire frisbee demonstratie te laten zien voor 50000 mensen. Vele demonstraties volgde en steeds meer hondenliefhebbers werden enthousiast. Het hondenfrisbee werd dan ook steeds populairder. Pas in 1993 werd er een honden frisbee club opgericht door Rick Brydum, the Front Range Flyers K9 disc club genoemd. Zover bekend werd er in 1999 in Duitsland de eerste Europese frisbeeclub gestart door Jochen Schleicher. Niet lang daarna werd via Duitsland de frisbeesport voor honden naar Nederland gehaald door Renate &#38; Frans van Roij. In Nederland begint het nu ook een nieuwe rage te worden voor hondenliefhebbers. In 2002 hebben wij onze eerste kampioenschap hondenfrisbee gehad.</p> <p><strong>Het spel:</strong></p> <p>Hondenfrisbee wordt in 3 categorieën verdeeld:</p> <p>- Freestyle frisbee is voor de ware kunstenmakers onder ons. In dit deel worden er allerlei spectaculaire acties getoont. Het is ook het meest populaire onderdeel van de frisbeesport. Heb je een frisbee demonstratie gezien dan wil je het zeker ook gaan doen met je hond.</p> <p>- Mini distance is bedoeld om de honden binnen een kort tijdsbestek zover en vaak als mogelijk een frisbee te laten vangen.</p> <p>- Long distance is een onderdeel wat eigenlijk niet meetelt bij kampioenschappen. Ondanks dat worden er wel competities gehouden. Het gaat erom dat je zo ver als mogelijk je frisbee gooit en laat vangen door je hond.</p> <p><strong>Veiligheid:</strong></p> <p>Dit is een zeer belangrijk aspect van frisbee. Het is absoluut niet de bedoeling om onze hond een blessure te laten oplopen. Het is daarom ook van belang om onder begeleiding van een hondenfrisbee instructeur deze sport te beoefenen. Een goeie instructeur begint de training dan ook altijd met een warming up en eindigt de training met een cooling down. Tijdens de training is het zijn grootste taak om blessures te voorkomen bij de honden. Tijdens het trainen word er alleen gebruikt gemaakt van speciale flex fastback frisbee's. Deze frisbee is speciaal ontwikkeld om te voorkomen dat de hond zich kan bezeren.</p> <p><strong>Trainen:</strong></p> <p>Uiteraard moet je hond goed kunnen apporteren. Dit kun je het beste doen met een bal of speeltje. Zodra je hond kan apporteren introduceer je de frisbee. De frisbee moet een geweldig, leuk en aantrekkelijk object worden voor je hond. Maak hem helemaal gek als hij een frisbee ziet. Gebruik de frisbee als voerbak of speel ermee zodanig dat je hond er niet bij kan. Om te zorgen dat je hond altijd met de frisbee terugkomt en altijd klaar staat om de volgende frisbee te vangen. Gebruik je altijd twee frisbee's tijdens het trainen. Zodra de eerste frisbee geworpen is en terug gebracht gooi je direct de volgende.</p> <p><strong>Rollen:</strong></p> <p>Altijd als eerste, de frisbee laten rollen. Alsof een wiel van een auto af rolt. Je doet dat om je hond op te warmen voor de feitelijke training. Maar ook om je hond te leren de frisbee goed met zijn ogen te volgen. Je hond moet ook wennen aan het draaien van de frisbee en nog belangrijker te vangen.</p> <p><strong>Vangen:</strong></p> <p>Om je hond te leren vangen moet hij erg graag die frisbee willen pakken. Je moet dus zorgen dat je hond die frisbee eerst van je aanpakt. Zorg dat je altijd meerdere frisbee's bij je hebt. Je geeft de frisbee aan. Zodra hij de frisbee aanpakt hou je de volgende klaar om te geven. Zo doe je dat meerdere keren achter elkaar. Gaat dit lekker dan laat je de hond een klein beetje naar de frisbee springen. Pas op het moment dat je hond graag en vlot de frisbee's springend uit je hand pakt, kun je door met de volgende stap.</p> <p><strong>Gooien:</strong></p> <p>Nu ben je toe om te proberen je hond de frisbee te laten vangen. Je zorgt ervoor dat je hond zich op de frisbee concentreert. In plaats van de frisbee aan te geven laat je de frisbee in de lucht drijven. Niet gooien, maar even voorzichtig in de lucht gooien. Je moet de frisbee kort en dichtbij gooien. Pas op het moment dat je hond de frisbee goed vangt ga je de afstand vergroten. Als je het goed wil aanleren kan dit best een hele tijd in beslag nemen. Maar in die tussentijd heb je alle tijd om zelf goed te leren gooien met de frisbee. Hoe beter jij gooit hoe beter je hond de frisbee kan vangen.</p> <p><strong>Tips:</strong></p> <p>- Nooit je hond met een volle maag laten trainen.</p> <p>- Zorg dat er altijd vers water in de buurt is.</p> <p>- Boven de 21 graden celsius niet fanatiek trainen en nooit in de felle zon.</p> <p>- Zorg ervoor dat je hond niet onverwachts moet wenden.</p> <p>- Stop altijd op het hoogtepunt van het spel zo blijft het leuk voor je hond. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/knjv-jachtproeven#post-72 Zat, 28 Feb 2009 05:16:55 +0000 Felix 72@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>De trainingen worden afgesloten met een examen (juli tot eind september), bestaande uit kunstmatige opdrachten, waarbij de bruikbaarheid van de jachthond voor het werk ná het schot wordt getest. Bij deze jachthondenproeven gebruikt men dood (koud) wild. Ze worden georganiseerd door de KNJV en enkele rasverenigingen, volgens het Reglement Jachthondenproeven. De proeven zijn zeer populair: bijna 4.000 combinaties doen jaarlijks mee, op ruim 60 verschillende locaties.</p> <p>Het eerste diploma dat een hond kan halen, is het C-diploma. Dit bestaat uit basis gehoorzaamheids- (appél) oefeningen en eenvoudig apporteerwerk. Voor het B-diploma moet de hond niet alleen voldoendes halen voor de C-onderdelen, maar ook drie verschillende apporten met een hogere moeilijkheidsgraad binnen brengen. Het A-diploma wordt uitgereikt aan combinaties die alle voorgaande oefeningen voldoende afgerond hebben, en daarnaast door middel van dirigeren (de hond wordt hierbij op afstand gestuurd) en via een sleepspoor (een kunstmatig getrokken spoor van 150 tot 300 meter lengte) het wild binnen brengen.</p> <p>Honden die een B- of A-diploma hebben behaald, kunnen vervolgens meedoen aan de Meervoudige Apporteer Proeven (MAP). Een MAP bestaat uit een aantal meer op de jachtpraktijk gerichte, niet gestandaardiseerde, meervoudige apporteerproeven. Bij deze wedstrijden worden de prestaties van de deelnemende honden bij het werk na het schot beoordeeld.</p> <p>Het proevenseizoen wordt afgesloten met de NIMROD proef. De Nimrod wordt elk jaar op een andere, geheime lokatie georganiseerd op de tweede maandag in november. De selectie voor deze wedstrijd vindt plaats op basis van de resultaten op de KNJV-proeven en de MAP's in het afgelopen seizoen. Van ieder ras wordt de hoogst geplaatste hond met een A-diploma uitgenodigd.</p> <p>De jachthondenproeven zijn gericht op elementaire zaken zoals appèl en apporteerwerk. De beoordeling van de raseigenschappen van de hond en het werk voor het schot staat centraal bij de veldwedstrijden, die onder 'normale' jachtomstandigheden plaatsvinden. Men keurt op de specifieke raskenmerken van de hond, met als doel de erfelijke eigenschappen te beoordelen t.b.v. de fokkerij. Jaarlijks worden in Nederland ongeveer 140 veldwedstrijden georganiseerd door de rasverenigingen, de verenigingen van liefhebbers van een bepaald ras. De enige veldwedstrijd die de KNJV organiseert is de KNJV Apporteer Trofee (KAT).</p> <p><strong>De onderdelen van het C-diploma zijn:</strong></p> <p>a) Aangelijnd en los volgen over een traject van ca. 40 meter. Over het algemeen wordt er een achtje gelopen zodat de hond en voorjager tenminste één bocht naar links en één bocht naar rechts moeten maken.</p> <p>b) Komen op bevel nadat de hond door zijn baas zonder halsband of lijn vrij uitgezonden wordt. De hond moet ongeveer 30 meter van de voorjager verwijderd zijn eer hij teruggevlogen of teruggeroepen mag worden. Er mogen slechts drie commando's worden gegeven.</p> <p>c) Het houden van de aangewezen plaats gedurende 2 minuten zonder dat de voorjager in zicht is. De hond mag hierbij geen halsband of lijn om hebben.</p> <p>d) Apport te land over een afstand van ca. 25 meter van een in overzichtelijk terrein weggeworpen stuk wild (konijn). Hierbij wordt een schot gelost. De hond mag geen halsband om hebben en moet het wild bij voorkeur correct zittend en op commando afgeven.</p> <p>e) Apport uit water, waarbij in een overzichtelijk stuk diep water een stuk wild wordt geworpen (eend). Hierbij wordt een schot gelost. De hond mag geen halsband of lijn om hebben en moet het wild bij voorkeur correct zittend en op commando afgeven.</p> <p><strong>De onderdelen van het B-diploma:</strong></p> <p>a) Alle onderdelen van het C-diploma.</p> <p>b) Verloren apport te land, waarbij de hond, zonder halsband of lijn een in dichte dekking geworpen stuk wild moet apporteren. De afstand van de plaats vanwaar de hond wordt ingezet tot aan de valplaats van het wild behoort zodanig gekozen te worden dat de hond, wanneer deze in de buurt van het wild is, zijn voorjager niet ziet. Het wild dient ook weer correct zittend en op commando afgegeven te worden.</p> <p>c) Markeer apport te land, waarbij de hond een voor hem zichtbaar stuk wild moet apporteren over een afstand van ca. 60 meter. Tijdens het werpen wordt een schot gelost. De hond dient de valplaats van het wild te onthouden, wat moet blijken doordat de hond zonder te zoeken recht op zijn doel afgaat.</p> <p>d) Apport over diep water, waarbij de hond, een aan de overkant van een breed water (minimaal 10, maximaal 40 meter breed) weggeworpen stuk wild moet apporteren. De plaats waar het wild wordt geworpen dient zodanig gekozen te worden dat de hond vanaf de plaats waar hij uit het water komt het wild niet ziet liggen. Bij voorkeur dient de hond in een rechte lijn naar de overkant te zwemmen.</p> <p><strong>De onderdelen van het A-diploma:</strong></p> <p>a) Alle onderdelen van het C en B-diploma.</p> <p>b) Apport van een verre loper over diep water, waarbij de hond een aan de overzijde van het water een ver weggesleept stuk wild moet apporteren. Het water moet tenminste 15 meter breed zijn, het sleepspoor moet een lengte hebben van minimaal 150 en maximaal 300 meter en moet tenminste twee haken van ongeveer 90º bevatten. De hond noch de voorjager mogen het trekken van het sleepspoor zien. Bij voorkeur dient het terrein aan de overkant zodanig begroeid te zijn dat de hond zijn voorjager niet meer kan zien.</p> <p>c) Dirigeerproef te land, waarbij de hond door zijn voorjager naar de valplaats gedirigeerd wordt, om daarna het wild te apporteren. De proef moet worden uitgezet in een overzichtelijk terrein, zodat de hond voor de voorjager voortdurend zichtbaar is. De hond moet via een in het terrein gemarkeerd punt naar de valplaats gedirigeerd worden. Dit punt dient ongeveer 100 meter van de positie van de voorjager gelegen te zijn. De hond dient op dit punt door de voorjager afgestopt te worden en nadat de keurmeester hiertoe opdracht geeft moet de hond nog 50 meter in de richting van de valplaats worden gedirigeerd. </p>