Honden forum » Tag: Agressie

Honden forum » Tag: Agressie - Recent Topics http://www.labrador-web.nl/forum/ Honden forum » Tag: Agressie - Recent Topics en Tue, 07 Feb 2012 19:02:53 +0000 Felix over "Communicatie" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/communicatie#post-177 Ma, 23 Mar 2009 21:23:31 +0000 Felix 177@http://www.labrador-web.nl/forum/ Kalmerende- of conflictvermijdende signalen: Het begrip kalmerende signalen is nog niet erg bekend bij hondenbezitters, zelfs veel hondentrainers kennen het niet. Wolvenonderzoekers schrijven er al jaren over. De reden kan zijn dat lichaamstaal bij wolven veel duidelijker te zien is en die kalmerende signalen bij honden nooit zijn opgevallen. Toch geven ook onze huishonden kalmerende signalen, naar soortgenoten en ook naar ons mensen. Het kennen en waarnemen van kalmerende signalen is erg belangrijk om goed met je hond om te gaan. Daarom begin ik er ook mee. Voor wolven is rust binnen de roedel een noodzaak; de dieren zijn afhankelijk van elkaar. Gevechten binnen een roedel geven verwondingen en stress. Dit zou het voortbestaan van de roedel in gevaar kunnen brengen. Om conflicten te vermijden, geven wolven bij onderlinge ontmoetingen elkaar kalmerende signalen. Bij honden ontstaan er onderling wel eens misverstanden; dit komt door de vele variaties in lichaamsbouw, zoals de vele verschillende staarten, oren, standen van ogen en dergelijke. Ook het te vroeg weghalen van pups bij hun moeder of het slecht socialiseren van jonge honden dragen bij aan een slecht gesocialiseerde hond. Gelukkig verlopen de meeste ontmoetingen zonder problemen. Aangelijnde honden worden ook belemmerd in hun communicatie en bovendien hebben zij geen mogelijkheid om te vluchten (honden kiezen liever voor vluchten dan vechten). Om die reden zijn aangelijnde honden eerder geneigd tot vechten dan loslopende honden. Kalmerende signalen zijn voor een groot deel instinctmatig. Dit gedrag zit in de genen opgeslagen en hoeft dus niet aangeleerd te worden. Dit gedrag wordt door goede socialisatie verbeterd, maar kan door slechte ervaringen onderdrukt worden. Het gevolg is dan dat de hond moeite heeft in de omgang met andere honden. Oorzaken kunnen zijn een slechte ontmoeting met een slecht gesocialiseerde hond (het onderwerp socialisatie komt later aan de orde) of kan veroorzaakt worden door mensen. Honden die kalmerende signalen (richting mensen) geven en op dat moment worden gestraft, zullen die signalen gaan onderdrukken omdat deze juist straf opleveren (terwijl die signalen juist bedoeld waren om de mens te sussen). Helaas wordt deze fout maar al te vaak gemaakt, zelfs door zichzelf deskundig noemende trainers. Maar al te vaak worden tijdens trainingen honden gestraft omdat ze een oefening niet snel genoeg uitvoeren, terwijl deze honden kalmerende signalen geven omdat ze uit ervaring weten dat ze tijdens oefeningen straf krijgen. Deze honden geven kalmerende signalen om straf te voorkomen, maar krijgen juist om die reden straf. Dit omdat mensen denken dat de hond de oefening niet uitvoert omdat hij een loopje met hen zou nemen omdat hij niet ver genoeg onderaan de rangorde zou staan. Het is dan ook wel begrijpelijk dat uit onderzoeken van Hiby vast is komen te staan dat honden die zonder straf opgevoed worden veel gehoorzamer zijn. Deze honden voeren het gevraagde commando direct uit en vinden het niet nodig eerst (kalmerende) signalen af te geven om straf te voorkomen. Kalmerende signalen zijn: Tongelen: De honOgen wegdraaiend likt snel met zijn tong de lippen of de neus. Vaak gebruikt de hond dit bij straf (of als hij/zij straf verwacht) of als er een andere hond nadert. Poot heffen: De hond tilt een van zijn voorpoten op, maar hij wil je dus niet een pootje geven zoals veel mensen denken, maar voelt zich op een of andere manier bedreigd. Gapen: Meestal gaapt de hond niet omdat hij lui is. Let daarom ook op de prikkels die hij uit de omgeving krijgt. Kop afwenden: Bij ontmoetingen met andere honden of mensen draait de hond de kop weg. Dit om anderen te kalmeren. Ogen wegdraaien: De hond zal zijn ogen snel bewegen als hij zijn kop niet kan afwenden omdat die vastgehouden wordt. Zachtaardig kijken: De hond kijkt schuin naar beneden en laat de oogleden iets zakken zodat hij een zachte uitdrukking krijgt. In een boog ergens naar toe lopen: Met een wijde boog loopt de hond ergens naartoe. Op deze manier kan een hond een ander dichter benaderen zonder dat de ander zich bedreigd voelt. Honden doen dit ook bij mensen of dingen waar ze iets angstig voor zijn. Tempo vertragen: Dit doet de hond als hij zich bedreigd voelt. Bevriezen of verstijven: Dit gebeurt vaak als de hond door een andere hond besnuffeld wordt, ook als de hond zwaar of veelvuldig wordt gestraft. Zitten of liggen: De hond doet dit vaak met de rug of kont richting de bedreiging. Oversprong gedrag: De hond gaat iets doen wat niets met de situatie te maken lijkt te hebben, bijvoorbeeld plotseling geïnteresseerd rondsnuffelen of plotseling met een stok spelen. Hij probeert op deze manier duidelijk te maken niets met de situatie te maken te willen hebben. Kwispelen: Mensen denken dat een kwispelende hond vrolijk is, maar dat is niet altijd zo. Kwispelen is een uiting van emotie. Let daarom ook op de andere signalen die de hond geeft; een strakke kwispel duidt vaak op een kalmerend signaal. Spelboog: Met de achterhand omhoog, de voorhand omlaag en een gebogen rug geeft de hond aan dat hij geen kwade bedoelingen heeft, maar de ander probeert uit te lokken tot spel. Urineren: Bij jonge honden komt het zogenaamde deemoedsplasje vaak voor. De meeste van deze signalen zijn goed door ons uit te voeren. Ga agressieve honden nooit bestraffen, agressie vergelden met agressie verhoogt alleen maar de agressie. Beter is het kalmerende signalen te geven; honden die op deze manier benaderd worden, zullen minder snel tot agressie overgaan. Als een hond een opdracht niet goed uitvoert, bestraf hem dan niet. De oorzaak kan zijn dat hij de opdracht nog onvoldoende beheerst of hij geeft misschien wel een aantal kalmerende signalen omdat de situatie voor hem iets te gestresst is. Honden vinden het bedreigend wanneer ze recht in de ogen gekeken worden. Mensen vinden dit ook niet prettig, het is daarom ook moeilijk iemand lang in de ogen te kijken. Gevechten tussen honden onderling beginnen meestal met direct oogcontact. Daarom vermijden honden oogcontact door hun kop af te wenden, hun ogen weg te draaien of zachtaardig te gaan kijken. Stress: Als de omgeving van de hond niet meer voorspelbaar en beheersbaar is - hij kan dus geen invloed meer uitoefenen op wat er om hem heen gebeurt - ondervindt de hond stress. Een beetje stress is geen probleem, maar is er teveel stress, dan kan dat leiden tot lichamelijke en geestelijke aandoeningen. Honden komen vaak in stressvolle situaties terecht doordat zich voor hen onbekende situaties voordoen. Dat komt mede door de drukke maatschappij, maar vaak wordt de stress ook veroorzaakt door de eigenaar omdat deze te hoge (trainings)eisen stelt aan de hond. Stress komt vaker voor bij trainingen die op straf gebaseerd zijn. Men spreekt van een (over)gestresste hond als hij in korte tijd 3 stresssignalen laat zien of een bepaald stresssignaal achter elkaar veel vertoont. Veel stresssignalen komen overeen met de hiervoor genoemde kalmerende signalen. Dat is te verklaren omdat kalmerende signalen ook als doel hebben de hond zelf te kalmeren. Bij honden die gestresst zijn, is er een grote kans op angstagressie. Bijtincidenten kunnen worden voorkomen door op deze signalen te letten en daar op de juiste manier naar te handelen. Dat houdt o.a. in dat men direct oogcontact moet vermijden en niet recht op de hond af moet lopen. Zelf kalmerende signalen geven, kan het stressniveau van de hond laten dalen. Stresssignalen zijn: Gapen: Dit is dus niet omdat de hond lui is. Hijgen: Overdreven hijgen terwijl het niet warm is of de hond zich heeft ingespannen. Uitschudden: Het uitschudden van de vacht terwijl deze niet nat is. Trillen: Bibberen van angst. Poot heffen: Een van zijn voorpoten optillen, soms wordt links en rechts afgewisseld. Vaak wordt dan gezegd: leuk, hij wil een pootje geven, maar dat is niet het geval. Een hond geeft alleen uit zichzelf een pootje als hem dat aangeleerd is. Tong uitsteken/ bek aflikken: Soms laat de hond even een klein stukje van zijn tong zien, maar soms likt hij ook zijn hele bek af en zelfs zijn neus. Smakken: De hond maakt smakkende geluiden met zijn lippen. Kwispelen: Een misverstand is dat een kwispelende hond altijd blij is, dit is dus niet zo. Kwispelen is een uiting van emotie en bij stress is dat meestal een strakke kwispel. Oversprong snuffelen: De hond lijkt plotseling ergens in geïnteresseerd te zijn om zijn spanning weg te laten vloeien. Zich krabben: Dit ziet men ook vaak als er op een harde manier wordt getraind. Bevriezen: Als het stressniveau heel hoog is. Dit gedrag komt vaak voor bij harde trainingen en wordt helaas vaak niet begrepen. Hoge geluiden: Piepen, janken en (op hoge toon) blaffen. Druk bewegen: De hond loopt rusteloos heen en weer. Borstelen: De rug- en nekharen gaan overeind staan. Honden borstelen dus niet alleen uit dominantie. Haaruitval: Dit komt het meest voor bij de dierenarts en op het trainingsveld. Na de stressvolle situatie is de haaruitval ook weer voorbij. Grote pupillen Kwijlen Knipperen met de ogen of wegkijken Overmatig water drinken Urineren Na dit gelezen te hebben weet u wanneer de hond gestresst is. Probeer zoveel mogelijk die gestresste situaties te vermijden. Natuurlijk is dat niet altijd mogelijk, men kan ook de hond leren omgaan met de situatie. Hoe dat in zijn werk gaat, komt o.a. aan de orde bij probleemgedrag. Felix over "Agressie (bijten)" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/agressie-bijten#post-45 Vr, 27 Feb 2009 20:31:43 +0000 Felix 45@http://www.labrador-web.nl/forum/ Oorzaken van agressie bij honden: Agressie bij honden kent vele verschijningsvormen en een nog groter aantal mogelijke oorzaken. Hoewel het begrijpelijk is dat mensen agressie van hun hondse huisgenoten (meestal) niet tolereren, is het toch goed te bedenken dat bijten op zich volkomen normaal honds gedrag is. Een hond die wordt geconfronteerd met een situatie die in de ogen van de hond bedreigend is, kan kiezen tussen vluchten of aanvallen. Beide soorten van gedrag hebben in de gegeven situatie maar één doel: de afstand tussen de hond en "de bedreiger" vergroten. Het vergroten van de afstand wordt bereikt door of jezelf te verwijderen van de plek des onheils (vluchten) of ervoor te zorgen dat de ander dat doet (dreigen/aanvallen). Welk gedrag gekozen wordt (vluchten of aanvallen) hangt onder andere af van genetisch bepaalde voorkeursgedragingen van de hond, van eerdere ervaringen (was vluchten of juist bijten in vorige gevallen succesvol), de omstandigheden (is er ruimte om te vluchten), de mate van verdedigingsdrift van de hond in die situatie (een hond zal op zijn eigen territorium eerder bijten) enzovoort. Regelmatig horen wij van eigenaren dat de hond "zomaar, zonder enige aanleiding" heeft gebeten. In werkelijkheid was er in de ogen van de hond wel degelijk een aanleiding, maar om die te kunnen zien vraagt van mensen om hun menselijke bril af te zetten en met hondse ogen te kijken naar de situatie. Voorbeelden van gebeurtenissen/situaties die door veel honden als bedreigend worden ervaren (maar niet altijd door mensen als zodanig herkend worden) zijn: De hond wordt recht aangekeken door iemand die hij niet kent en/of niet volledig vertrouwt. Door iemand recht aangekeken worden kan als zeer bedreigend worden ervaren, zeker wanneer de kijkende persoon ook nog in jouw richting komt. Ook wij mensen kennen dit verschijnsel; hoe zou u zich voelen wanneer u op straat loopt en iemand maakt oogcontact met u en loopt vervolgens recht op u af? U zou waarschijnlijk het idee hebben dat die persoon kennelijk iets van u wil en waarschijnlijk zou u zich (heel) onbehaaglijk voelen. Vreemd genoeg verwachten veel mensen van honden toch dat die hun starende blikken als normaal of zelfs aangenaam ervaart. Iemand maakt een gebaar van bovenaf richting de hond (bijvoorbeeld over de kop van de hond aaien). Gebaren van bovenaf kunnen door honden om twee redenen als bedreigend worden ervaren. De hond kan het gebaar associëren met een aanval (op hem gerichte agressie), maar hij kan het gebaar ook associëren met dominantie. Honden die in het contact met een andere hond hun ranghogere positie willen benadrukken kunnen dit onder andere doen door een poot op de rug van de ander te leggen, door op de andere hond te "rijden" of door te proberen de ander plat op de grond te krijgen en er zelf (letterlijk) boven te gaan staan. Wanneer een hond vindt dat hij ranghoger is dan u (of, op zijn minst, wanneer de hond niet volkomen duidelijk is dat hij ranglager is), kan een gebaar van bovenaf worden opgevat als een bedreiging voor de ranghoge positie van de hond. Iemand wil in de ogen van de hond iets van hem afpakken. De bedreiging kan een gebied (territorium, ligplaats) betreffen, maar ook andere verworvenheden zoals voer, speeltjes enzovoort. De bedreiging kan bovendien nog betrekking hebben op "levende have", bijvoorbeeld puppies in geval van een moederhond of de verdediging van andere roedelleden (de baas, de kinderen, een andere hond uit dezelfde roedel). De hond wordt benaderd door een persoon die hij wantrouwt vanwege een slechte inprenting/socialisering of door eerdere (traumatische) ervaringen. Sommige honden zijn bijvoorbeeld bang voor kleine kinderen, of voor mannen met een bril, of voor mensen met een donkere huidskleur enzovoort. Deze angst kan ontstaan wanneer de hond als jonge pup niet (voldoende) heeft kennisgemaakt met dat type mensen. Ook kan de hond traumatische ervaringen hebben opgedaan, waardoor de angst op latere leeftijd is ontstaan. Het is natuurlijk nooit prettig als uw hond ageresief gedrag vertoond, het kan ook een zeer groot probleem zijn voor u en uw omgeving! het belangrijkste is het vertrouwen van uw hond terug te winnen. De basis oefeningen door nemen met uw hond zit,af,hier enz.. En de hond ten alle tijden aan de riem houden. Ondhoud goed: "Een hond is geen kind. Hij moet zijn plaats als huisdier kennen" Als uw hond al ageresief gedrag vertoond aan de riem (blaffen en trekken richting te bijten doel)is het zeer belangrijk de hond kort te houden, niks zeggen en op normaale manier proberen door te lopen met de hond.(Wat in sommige gevallen ook kan helpen is een planten spuit met water mee nemen en als de hond begint te trekken aan de riem om in de aanval tegaan de hond één maal nat spuiten, dit is alleen aan teraden als negeren echt niet helpt). Op een gegeven moment zult u zien dat dit trek gedrag naar het "te bijten doel" langzamer hand verdwijnt. denk hier bij niet dat de hond niet meer zal bijt. Als de hond wel rustig langs "het te bijten doel" kan lopen is het ook belangrijk de hond te belonen met iets lekkers, of uw stem. Binnen in huis bijten kan een heel groot probleem verorzaken. Visite of zelfs leden van het gezin kunnen hier schadden aan onder vinden. Hierbij is het ook zeer belangrijk de basis regels weer door tenemen zit,af, hier de regels van de roedel door tenemen en strak te handteren. De hond laten weten wie de baas is in huis en dat alle leden van het gezin boven hem of haar staan in de roedel. Ook de visite staat hoger als de hond. Ook altijd de hond belonen bij het gewenste gedrag. Een vaak gebruikte metode is de hond of het kan ook een pup zijn, zijn snuit vast pakken en met duim en wijs vinger de lippen van de hond naar binnen drukken. Dit kan zeer vervelend zijn voor de hond, maar uit eindelijk zal hij of zij het afleren. Kinderen moeten leren: De hond respecteren: rustig spreken met de hond, hem laten snuffelen, hem zachtjes strelen. Trek niet aan de staart of aan de oren van de hond. Een teef en haar jongen met rust laten, zo ook een hond die aangelijnd is, slaapt of aan het eten is, achter een hek of in een auto zit. Kom niet te dicht bij de hond, ga rustig en stil voorbij. De hond bij zijn naam noemen vooraleer hem te strelen. Laat hem met rust als hij niet komt. Een volwassene verwittigen als de hond gromt of zijn tanden toont. Kom niet te dicht en blijf kalm. De toelating aan het baasje vragen vooraleer een onbekende hond te strelen. Direct oogcontact met de onbekende hond vermijden, dit contact is voor een hond bedreigend. Ter plaatse blijven staan, armen los langs het lichaam, omhoog kijken en stil blijven staan als een hond naar hen toeloopt en ze bang zijn. Het voorwerp dat ze vasthouden (speeltuig, koekje, ...) laten vallen als de hond dit wil afpakken. Beweeg niet en wacht tot de hond wegloopt. Een volwassene verwittigen wanneer honden vechten. Probeer ze niet uit elkaar te halen. Enkelijke raadgevingen: - Zorg ervoor dat uw hond een goede opvoeding krijgt. - Zorg goed voor uw hond en zorg ervoor dat hij altijd in goede lichamelijke en geestelijke gezondheid is. - Laat een kind nooit alleen met een hond (zelfs de familiehond). - Vraag bij de eerste tekenen van agressiviteit advies aan uw dierenarts. Felix over "Uitvallen aan de lijn" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/uitvallen-aan-de-lijn#post-38 Vr, 27 Feb 2009 19:52:40 +0000 Felix 38@http://www.labrador-web.nl/forum/ Een vaak voorkomend probleem. Honden die loslopen heel gezellig spelen maar aan de lijn zich tot woeste schreeuwers en/of uitvallers (laten) opjutten. Hoe komt dit en belangrijker…. wat doe je eraan? Het zelfde probleem zie je vaak bij honden achter een hek. Zo blèrende woesteling, die als je het hek door bent, een lammetje blijkt te zijn. Het einde van een territorium roept vaak heftige reacties uit bij de hond. Haal je het hek weg is er vaak niets aan de hand. Achter het hek durft ie helemaal uit zijn dak te gaan maar als het hek weg is…is vaak ook alle bravour weg! Een hond aan een strakke lijn loopt ook aan het einde van zijn territorium, een zich verplaatsend territorium binnen de cirkel van de lijn. Vandaar dat wij op de hondenschool leren de hond aan de slappe lijn te houden, dat is niet alleen om onze arm te sparen. Een slappe lijn roept niet de reactie op van 'einde territorium'. Ook honden die ooit zelf zijn aangevallen vertonen nogal eens dit gedrag. Ze proberen het gezegde 'de eerste klap is een daalder waard' uit en proberen op deze manier verder problemen weg te jagen. Onzekere honden die door de strakke lijn zich gesteund voelen door de baas, halen het niet in hun hoofd om dit gedrag te vertonen als ze die steun niet voelen. Daarnaast zijn er natuurlijk de niet goed gesocialiseerde honden, echter die vertonen dit gedrag vaak ook als ze los lopen omdat ze gewoon niet weten hoe ze op enkele andere honden moeten reageren. Je kan de hond aan een halsband, slipketting of aan een gentje leader (of andere hoofdgeleide banden) geleiden. Honden die uitvallen aan de lijn kunnen vaak beter aan een gentle leader lopen. Agressie begint namelijk met het fixeren - het aanstaren- gevolgd door het uitvallen. Met een gentle leader kun je veel al het fixeren voorkomen door simpel weg het hoofd weg te draaien (nooit rukken aan een hoofdgeleider- halti, gentle leader, easy walker etc.) door de druk op de lijn op te voeren. Bovendien is een uitvallende hond vaak aan een hoofdgeleider beter te houden. De 'noodzaak' van een prikketting ontstaat vaak door verkeerd gebruik van een slipketting! Het probleem verergert vaak zienderogen omdat de nietsvermoedende tegemoet komende baas en hond zich een hoedje schrikken en terug deinzen, een beloning voor de uitvallende hond. Ook het vooraf waarschuwen als de baas, eerder dan de hond een tegemoetkomende hond ziet, versterkt vaak het probleem. Je jut zo de hond vaak op met gemopper, kleine rukjes etc. Je hond ziet de tegenligger niet maar begint vast te blèren omdat je eigenlijk zegt: 'Let op! Er komt er zo een aan hoor………….' Oplossingen kunnen zijn: Straffen is vaak niet de oplossing: De hond die onzeker is zal zich nog onprettige voelen en dus nog meer in de verdeding gaan. Bij dominante-agressie kan het wel werken maar vaak toont een angstig- agressieve hond die veel succes heeft met het uitvallen, zich op een gegeven moment ook als dominant-agressief, echter met veel stress-signalen die helaas niet door iedereen herkend worden. De kritische afstand langzaam opbouwen: Dat wil zeggen dat je de hond op een afstand brengt waar hij niet uitvalt en spelende wijs stap voor stap dichterbij komt. Afleiden door oefeningen, spelen of lekkers. Het moeilijke hier bij is dat men vaak te snel gaat, waardoor de hond weer uitvalt en de training geen nut heeft. Ook is het soms moeilijk te voorkomen dat met onverwachts tegenover een andere hond staat. Negeren: Absoluut niet reageren op het gedrag pas verder gaan als hij weer rustig is. Werkt alleen als de andere hond (en baas) ook absoluut niet reageert. In de steek laten: De hond vastzetten aan een hek/ paal oid en weglopen. Pas als hij weer rustig is terug lopen. Laten schrikken: Mijn ervaring is dat laten schrikken in combinatie met het langzaam opbouwen van de kritische afstand het beste werkt. Laat de hond schrikken door een geluidje of iets anders onverwachts. Hij houdt op en op dat moment beloon je. Laten schrikken kan je doen door bijvoorbeeld een waterpistooltje. Spriets hem onverwacht een scherpe straal water op zijn kop en hij is ff helemaal vergeten waar hij mee bezig was. Muilkorven: Ook laten spelen met een muilkorf om kan goed werken, zeker bij honden die zowel aangelijnd als los uitvallen. Honden die onverwachts gegrepen zijn en er een trauma van over hebben gehouden, wachten niet af of de tegenligger hun al dan niet vriendelijk gezind is, ze klappen er meteen op. Door ze te muilkorven en met vriendelijke honden in contact te brengen doen ze de ervaring op dat niet elke hond agressief is. Wel de muilkorf of het snuitje rustig aanleren! Een snuitje (nylon bandje om de bek, worden wel gebruikt door dierenartsen) alleen gebruiken als hij 1 maatje te groot is en het niet te heet is omdat de hond hier in niet of amper kan hijgen. Voorkomen? - Veel ellende is te voorkomen door geen pup uit schuren of bij broodfokkers te kopen. - Fok niet met angsbijters, ook niet omdat het zogenaamd goed zou zijn voor de teef! - Ik druk mijn cursisten altijd op het hart om direct als de hond gebeten wordt te bellen. We gaan dan per direct trainen. Ook arnicatabletjes (homeopathische tabletjes) kunnen de schrik beperken. Bovendien zullen ze het herstel van de verwondingen versnellen. Ik maak mee dat honden die flink gebeten zijn sneller fysiek herstellen, als emotioneel. Soms is de schade dusdanig dat de gebeten hond zelf niet meer te handhaven is. - Besef het bovenstaande als je zelf een uitvallende hond hebt, als jouw hond er 10 grijpt en die alle 10 er ook weer 10 grijpen breid de olievlek van bijtende honden zich erg snel uit. Neem de verantwoording voor het gedrag van jou hond, doe er wat aan… door trainen of door het voorkomen van ongelukken. Hond muilkorven en/of niet los bij andere honden te laten. Win z.s.m. deskundige hulp in. Voor dit soort problemen is dat vaak de gedragstherapeut/gedragsdeskundige, deze hebben, als het goed is, verder doorgeleerd dan een instructeur. Echter het is een vrij beroep dus iedereen mag zich helaas gedragstherapeut voor honden noemen. - Ook het aanschaffen van een hond die men niet aan kan veroorzaakt veel ellende en is eerder dom als stoer - Voor het opjutten van pups of kleine honden bij het tonen van agressie en/of blèren aan de riem geld het zelfde. Vaak is men dan verongelijkt als de blèrende helleveeg door een grote hond tot orde word geroepen. Lachen om dit soort ongewenst gedrag versterkt het gedrag. - Ook het laten spelen van honden met veel verschil in grote en/of gewicht kan pijn en daardoor angst oproepen voor grote honden en vandaar uit weer agressie en/of blèren aan de riem. Let er op dat spelen leuk blijf voor elke hond. Felix over "Baknijd" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/baknijd#post-31 Vr, 27 Feb 2009 19:17:39 +0000 Felix 31@http://www.labrador-web.nl/forum/ De term baknijd wordt gebruikt als een hond zijn etensbak wil verdedigen uit angst dat die hem zal worden afgenomen. Dit is absoluut geen onnatuurlijk gedrag, maar kan wel gevaarlijk zijn als er kinderen of volwassenen die niet bekend zijn met dit fenomeen in de buurt zijn. De hond kan uitvallen als hij aangehaald wordt tijdens zijn eten of als er iemand volgens hem te dicht bij zijn etensbak komt. Er zijn enkele oplossingen om met dit probleem om te gaan. Ofwel kan je de hond in een aparte ruimte zijn eten geven en hem met rust laten tot hij gegeten heeft. Pas nadat de hond geen aandacht meer vertoont voor zijn etensbak, kan je deze dan wegnemen. Het probleemgedrag is dan niet verdwenen, maar wordt zo wel vermeden. Een andere oplossing is de hond- stap voor stap- te laten wennen aan kinderen/volwassenen in de buurt van de etensbak. De hond moet nu leren dat de aanwezigheid van anderen niet bedreigend is, maar zelfs iets goeds kan opleveren voor hem. Laat uw hond eerst rustig zijn kom leegeten. U bent wel in dezelfde ruimte aanwezig, maar negeert uw hond volkomen. Als zijn etensbak leeg is zegt u snoepje -of elk ander woord dat u gebruikt voor iets lekkers- en gaat naar uw hond en zijn etensbak. Wanneer de hond geen agressie of andere uiterlijke tekenen van ongemak vertoont, kan u het lekkers in zijn etensbak geven. Let wel, vanaf het moment dat uw hond tekenen van spanning begint te vertonen, werp dan het snoepje op de grond in de buurt van de hond. Als hij agressie vertoont, bent u eigenlijk al te dicht genaderd. Let dus goed op zijn lichaamstaal! Bouw dit geleidelijk aan op door eerst de afstand te verkleinen tussen u en uw hond en dan het tijdstip te vervroegen nl. het snoepje geven als zijn bak nog niet helemaal leeggegeten is. Zo leert uw hond dat uw aanwezigheid en eventueel die van anderen niet bedreigend is, maar zelfs aangenaam. Felix over "Hoe ga ik om met de agressie van mijn hond?" http://www.labrador-web.nl/forum/topic/hoe-ga-ik-om-met-de-agressie-van-mijn-hond#post-30 Vr, 27 Feb 2009 19:14:41 +0000 Felix 30@http://www.labrador-web.nl/forum/ Wanneer spreek je van agressie? Wanneer honden als agressief worden bestempeld, bedoelt men daar nogal eens mee dat ze gevaarlijk of ten minste onbetrouwbaar zouden zijn. Toch uiten de meeste agressieve honden zich op een manier die voor honden onder elkaar volstrekt normaal is. Zo vertoont een hond die hapt naar een vreemde die hem wil aaien geen afwijkend gedrag; waarschijnlijk voelt hij zich alleen maar bedreigd. Een reu die met andere reuen vecht laat op die manier merken dat hij niet van concurrentie houdt of dat hij geen vreemde reuen op zijn territorium duldt. Agressie behoort tot het normale communicatiepatroon van honden, maar het is wel aan de eigenaar van de hond om grenzen te stellen. Vormen van agressie: De ene hond is van nature meer geneigd om agressief op een situatie te reageren dan de andere: dit heeft te maken met erfelijke aanleg, ras en karakter. Ook kan agressie het gevolg zijn van slechte socialisatie, verkeerde behandeling in het verleden of opgedane ervaringen. Grofweg zijn de volgende agressievormen mogelijk: - Angst agressie. - Offensieve (ook wel: aanvallende) agressie. - Dominante agressie. - Bezit beschermen. - Jachtdrift (het najagen van prooi). Hoe pak je de diverse vormen van agressie aan? Voor alle agressievormen geldt dat als er niet bijtijds wordt ingegrepen het gedrag al gauw een gewoonte wordt en snel kan verergeren. Dit komt omdat het gedrag door de adrenaline die vrijkomt zelfbelonend werkt, waardoor het steeds moeilijker te doorbreken is. Ook kan angstagressie gaan lijken op dominante agressie, omdat de hond, als er maar genoeg succes wordt geboekt met het dreigende gedrag, meer zelfvertrouwen krijgt. Zolang niet met gerichte training aan het gedrag wordt gewerkt, is het van het grootste belang de situatie waarin de agressie optreedt zoveel mogelijk te mijden. Schakel als je twijfelt over de aanpak liever bijtijds professionele hulp in. Doorgaans zal agressie niet alleen door negeren of door het vermijden van de kritieke situaties verdwijnen. In plaats daarvan moet de hond gecontroleerd en stapsgewijs in de risicosituatie worden gebracht en dan leren op een andere manier dan met agressie te reageren. Uitzondering hierop is de verdediging van de jongen door de moeder aangezien het hier gaat om instinctief bepaald gedrag dat van voorbijgaande aard is. Als de agressie onverklaarbaar lijkt, bezoek dan een dierenarts om te achterhalen of er medische oorzaken zijn. Soms is gedragsmedicatie, naast behandeling, wenselijk; overleg dit met zowel de dierenarts als de gedragstherapeut als je die hebt ingeschakeld. Angst agressie: Bij het afweren van gevaar kan een angstige hond gemakkelijk doorkrijgen dat agressie het tovermiddel is. Maak je maar zo druk mogelijk en doe net of je de situatie onder controle hebt, zo ongeveer zal zijn redenering zijn. En een knappe jongen die door dat stoere gedrag heen kijkt want die vervaarlijk rechtop staande nekharen en die ontblote tanden zeggen genoeg. Heb je een angstige of onzekere hond, probeer dan in de eerste plaats te voorkomen dat hij zich in het nauw gebracht voelt. Dit betekent niet dat je hem moet gaan afleiden zodra hij zich angstig toont, maar dat je hem geleidelijk laat wennen aan beangstigende situaties. Bevestig niet de angst van een geschrokken hond door hem te belonen met troost of kalmerende woordjes, maar doe of er niets aan de hand is. Vooral onzekere honden trekken zich op aan de baas; als de baas zich druk maakt om de angst van zijn hond zal deze zich hierin gesterkt voelen. Ook in dit geval is het handig als je de lichaamstaal van je hond hebt leren begrijpen zodat je beangstigende situaties voor kunt zijn. Offensieve agressie: Een hond vertoont offensieve agressie wanneer hij gromt, met ontblote tanden dreigt, uitvalt of probeert te bijten en niet angst de achterliggende oorzaak is. Deze vorm van communicatie tussen honden (en soms van honden naar mensen) is voor ons moeilijk te begrijpen en nog moeilijker mee om te gaan. Toch is de strijd meestal van korte duur en valt de schade vaak mee. Eigenlijk is hier sprake van een soort rituele woordenwisseling, bedoeld om een echt gevecht te voorkomen. Wie honden wel eens echt heeft zien vechten weet dat het er dan heel anders aan toegaat: in de eerste plaats wordt er niet of nauwelijks waarschuwend gegromd, ten tweede verloopt de aanval razendsnel en ten slotte vloeit er bloed. Dit soort gevechten kunnen zeer gevaarlijk zijn maar komen gelukkig weinig voor. Bindt jouw hond vaak de strijd aan met andere honden zonder ooit echte schade aan te richten, dan gaat het om een hond die weliswaar niet over de beste sociale vaardigheden beschikt maar toch ook niet gevaarlijk agressief genoemd kan worden. Dominante agressie: Ranggevoelige honden die bezig zijn meer macht te verwerven of die hun verworven plaats van ranghogere in de roedel willen behouden, kunnen gebruikmaken van agressie in dit geval dominante agressie genoemd. Ze kunnen andere honden in de roedel als concurrent zien, vooral als het om honden van hetzelfde geslacht gaat, maar ook de baas en gezinsleden. In het laatste geval gaat het vaak om de kinderen. Waar honden hun plaats in de rangorde onderling moeten kunnen uitzoeken zolang er geen serieuze gevechten uitbreken dient elke poging van de hond om een plaats boven de baas of gezinsleden in te nemen direct in de kiem te worden gesmoord. Jacht- of prooidrift: Veel honden, in het bijzonder herdershonden, terriers en windhonden, zijn van nature geneigd tot najagen en opdrijven van prooi “ en dat kunnen even goed fietsers, auto's, spelende kinderen en kleine hondjes als, vee, galopperende paarden of wild zijn. Het instinct van de hond en het gevoel van succes dat hij boekt worden versterkt als de prooi in kwestie hard wegrent of -rijdt, of gaat gillen. Omdat dit gedrag heel snel gewoonte wordt en moeilijk is af te leren, is voorkomen belangrijk. Laat een hond bijvoorbeeld nooit in een spel kinderen najagen, ook al ziet het er onschuldig uit. Dit kan later voor problemen zorgen. Baknijd en andere vormen van bescherming van eigendom: Baknijd is voor honden heel natuurlijk gedrag: ze hebben het recht hun voedsel dan wel kluif, speeltje of zelfs baasje te verdedigen (ook tegen hoger geplaatsten in de roedel). Veel honden laten het echter gewoon toe als ze tijdens het eten of kluiven worden benaderd, zeker als ze geen slechte ervaringen hebben opgedaan. Andere honden zijn van nature fel als het gaat om het verdedigen van bezittingen. Op zich hoeft dit gedrag geen problemen te geven want je kunt de hond met rust laten als hij aan het eten of kluiven is. Als er kinderen aanwezig zijn, kan het echter te verkiezen zijn iets aan de baknijd te doen; zo sluit je uit dat zij de gevulde voerbak in een ongezien ogenblik benaderen, met kans op ongelukken.