http://www.labrador-web.nl/forum/ Honden forum » Recent Posts en Thu, 09 Sep 2010 19:05:20 +0000 http://www.labrador-web.nl/forum/topic/het-eten-van-botten#post-184 Wo, 25 Aug 2010 16:33:29 +0000 gert 184@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>jij bent gek! </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/communicatie#post-183 Wo, 25 Aug 2010 16:15:12 +0000 gert 183@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>was ik maar zo,n goeie honden kenner bedankt voor het bericht </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/losloop-gebied#post-182 Wo, 25 Aug 2010 15:56:50 +0000 gert 182@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>lieve mensen</p> <p>wat verstaan wij onder een losloopgebied<br /> ik weet het niet !<br /> vertel het me<br /> ik kom veel mensen tegen .in dat gebied, die zeggen lijn je hond aan<br /> . meestal zeg ik maar niks terug.en denk ik ,daarom loop ik dus hier.<br /> mensen als je met je hond aangeleind wilt lopen. doe dat dan ,dat mag in heel nederland en ver daar buiten .maar gun mij dat kleine stukje waar ik met mijn hondjes los mag lopen . mijn hondjes zullen trots zijn op jullie . en ik ook. bedankt voor het lezen en veel wandelplezier toegewenst in bijna heel nederland </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/gehemelte#post-181 Do, 11 Mar 2010 19:29:02 +0000 Mariska Hoogemoed 181@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Mijn labrador is nu 8 maanden oud.en de kleur van haar tandvlees en gehemelte gaat verkleuren.Het wordt donkerder van kleur,bijna zwart.De hond is zelf ook zwart en is een teefje.Is dit normaal? </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/buurthond-van-het-jaar-verkiezing-2010#post-180 Do, 11 Mar 2010 15:33:48 +0000 Buurthond van het jaar 180@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Buurthond van het jaar verkiezing 2010</strong></p> <p>Heb jij de meest lieve, stoere of behulpzame hond van je buurt? Of ken jij zo’n allemansvriend met vier voeten? Geef hem of haar dan op voor de Buurthond van het Jaar Verkiezing 2010. Maak kans op leuke hondvriendelijke prijzen!<a href="//buurthondvanhetjaar.nl&#39;">http://www.buurthondvanhetjaar.nl</a></p> <p>Na het inschrijven van of het stemmen op een Buurthond, ontvang je 20% korting op het Animal Event, maar ook 15% korting op de Huisdiersuper en een maand lang een gratis huisdierverzekering van Proteq Dier &amp; Zorg</p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/mijn-lab-is-ineens-ziek#post-179 Vr, 22 Jan 2010 00:45:00 +0000 admin 179@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Van een &#39;cold water tail&#39; kunnen ze echt last van hebben, en ook echt beroerd van zijn of door worden .. Meestal gaat het van zelf wel weer over, het was/is verstandig dat je bij de dierenarts geweest bent .. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/mijn-lab-is-ineens-ziek#post-178 Wo, 13 Jan 2010 23:05:10 +0000 Coos Frieling 178@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Mijn hond Pepper zwarte Lab,10 jaar oud 15 Januari.<br /> Maandag nog heerlijk meegewandeld, lekker door de sneeuw en het bos, samen met de de lab van mijn dochter Semmie 6 jaar oud, heerlijk uitgeleefd met elkaar. Thuis gekomen zijn ze lekker gaan slapen. maar s&#39;nacht wel erg onrustig en s;morgens met uitlaten was het een drama, haar staart hing slap, ze trilde heel erg met haar achterpoten.En kon niet in een poep houding komen.In de middag naar de DA geweest, die wist niet goed wat er met haar aan de hand was. haar anaal klieren zaten vol die zijn leeggehaald. Dan denk je dat lucht op. Ze had ook wat verhoging,ze kreeg 2 injecties, een pijnstilling, en een ontstekingsremmer. en wat pijnstilling mee naar huis.<br /> Ze ligt alleen maar, kan niet zitten en ligt alleen maar in de keuken op een matrasje, kan niet in de kamer komen vanwege een splitlevel naar de kamer. dat doet haar pijn.Morgen ga ik weer met haar naar de DA.<br /> Hoop dat ze gauw weer opknapt, heb nu net gelezen over koudwaterstaart, en denk dat het daar erg veel op lijkt, weet alleen niet of je daar ook verhoging bij hebt, als een echt lab zwaait ze de hele dag met haar staart.<br /> ik moest dit even kwijt,want ik zit er echt mee.</p> <p>Groetjes Coos </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/communicatie#post-177 Ma, 23 Mar 2009 22:23:31 +0000 admin 177@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Kalmerende- of conflictvermijdende signalen:</strong></p> <p>Het begrip kalmerende signalen is nog niet erg bekend bij hondenbezitters, zelfs veel hondentrainers kennen het niet. Wolvenonderzoekers schrijven er al jaren over. De reden kan zijn dat lichaamstaal bij wolven veel duidelijker te zien is en die kalmerende signalen bij honden nooit zijn opgevallen. Toch geven ook onze huishonden kalmerende signalen, naar soortgenoten en ook naar ons mensen. Het kennen en waarnemen van kalmerende signalen is erg belangrijk om goed met je hond om te gaan. Daarom begin ik er ook mee.</p> <p>Voor wolven is rust binnen de roedel een noodzaak; de dieren zijn afhankelijk van elkaar. Gevechten binnen een roedel geven verwondingen en stress. Dit zou het voortbestaan van de roedel in gevaar kunnen brengen. Om conflicten te vermijden, geven wolven bij onderlinge ontmoetingen elkaar kalmerende signalen. Bij honden ontstaan er onderling wel eens misverstanden; dit komt door de vele variaties in lichaamsbouw, zoals de vele verschillende staarten, oren, standen van ogen en dergelijke. Ook het te vroeg weghalen van pups bij hun moeder of het slecht socialiseren van jonge honden dragen bij aan een slecht gesocialiseerde hond. Gelukkig verlopen de meeste ontmoetingen zonder problemen. Aangelijnde honden worden ook belemmerd in hun communicatie en bovendien hebben zij geen mogelijkheid om te vluchten (honden kiezen liever voor vluchten dan vechten). Om die reden zijn aangelijnde honden eerder geneigd tot vechten dan loslopende honden.</p> <p>Kalmerende signalen zijn voor een groot deel instinctmatig. Dit gedrag zit in de genen opgeslagen en hoeft dus niet aangeleerd te worden. Dit gedrag wordt door goede socialisatie verbeterd, maar kan door slechte ervaringen onderdrukt worden. Het gevolg is dan dat de hond moeite heeft in de omgang met andere honden. Oorzaken kunnen zijn een slechte ontmoeting met een slecht gesocialiseerde hond (het onderwerp socialisatie komt later aan de orde) of kan veroorzaakt worden door mensen. Honden die kalmerende signalen (richting mensen) geven en op dat moment worden gestraft, zullen die signalen gaan onderdrukken omdat deze juist straf opleveren (terwijl die signalen juist bedoeld waren om de mens te sussen). Helaas wordt deze fout maar al te vaak gemaakt, zelfs door zichzelf deskundig noemende trainers. Maar al te vaak worden tijdens trainingen honden gestraft omdat ze een oefening niet snel genoeg uitvoeren, terwijl deze honden kalmerende signalen geven omdat ze uit ervaring weten dat ze tijdens oefeningen straf krijgen. Deze honden geven kalmerende signalen om straf te voorkomen, maar krijgen juist om die reden straf. Dit omdat mensen denken dat de hond de oefening niet uitvoert omdat hij een loopje met hen zou nemen omdat hij niet ver genoeg onderaan de rangorde zou staan. Het is dan ook wel begrijpelijk dat uit onderzoeken van Hiby vast is komen te staan dat honden die zonder straf opgevoed worden veel gehoorzamer zijn. Deze honden voeren het gevraagde commando direct uit en vinden het niet nodig eerst (kalmerende) signalen af te geven om straf te voorkomen. </p> <p><strong>Kalmerende signalen zijn:</strong></p> <p><strong>Tongelen:</strong> De honOgen wegdraaiend likt snel met zijn tong de lippen of de neus. Vaak gebruikt de hond dit bij straf (of als hij/zij straf verwacht) of als er een andere hond nadert.</p> <p><strong>Poot heffen:</strong> De hond tilt een van zijn voorpoten op, maar hij wil je dus niet een pootje geven zoals veel mensen denken, maar voelt zich op een of andere manier bedreigd.</p> <p><strong>Gapen:</strong> Meestal gaapt de hond niet omdat hij lui is. Let daarom ook op de prikkels die hij uit de omgeving krijgt.</p> <p><strong>Kop afwenden:</strong> Bij ontmoetingen met andere honden of mensen draait de hond de kop weg. Dit om anderen te kalmeren.</p> <p><strong>Ogen wegdraaien:</strong> De hond zal zijn ogen snel bewegen als hij zijn kop niet kan afwenden omdat die vastgehouden wordt.</p> <p><strong>Zachtaardig kijken:</strong> De hond kijkt schuin naar beneden en laat de oogleden iets zakken zodat hij een zachte uitdrukking krijgt.</p> <p><strong>In een boog ergens naar toe lopen:</strong> Met een wijde boog loopt de hond ergens naartoe. Op deze manier kan een hond een ander dichter benaderen zonder dat de ander zich bedreigd voelt. Honden doen dit ook bij mensen of dingen waar ze iets angstig voor zijn.</p> <p><strong>Tempo vertragen:</strong> Dit doet de hond als hij zich bedreigd voelt.</p> <p><strong>Bevriezen of verstijven:</strong> Dit gebeurt vaak als de hond door een andere hond besnuffeld wordt, ook als de hond zwaar of veelvuldig wordt gestraft.</p> <p><strong>Zitten of liggen:</strong> De hond doet dit vaak met de rug of kont richting de bedreiging.</p> <p><strong>Oversprong gedrag:</strong> De hond gaat iets doen wat niets met de situatie te maken lijkt te hebben, bijvoorbeeld plotseling geïnteresseerd rondsnuffelen of plotseling met een stok spelen. Hij probeert op deze manier duidelijk te maken niets met de situatie te maken te willen hebben.</p> <p><strong>Kwispelen:</strong> Mensen denken dat een kwispelende hond vrolijk is, maar dat is niet altijd zo. Kwispelen is een uiting van emotie. Let daarom ook op de andere signalen die de hond geeft; een strakke kwispel duidt vaak op een kalmerend signaal.</p> <p><strong>Spelboog:</strong> Met de achterhand omhoog, de voorhand omlaag en een gebogen rug geeft de hond aan dat hij geen kwade bedoelingen heeft, maar de ander probeert uit te lokken tot spel.</p> <p><strong>Urineren:</strong> Bij jonge honden komt het zogenaamde deemoedsplasje vaak voor.</p> <p>De meeste van deze signalen zijn goed door ons uit te voeren. Ga agressieve honden nooit bestraffen, agressie vergelden met agressie verhoogt alleen maar de agressie. Beter is het kalmerende signalen te geven; honden die op deze manier benaderd worden, zullen minder snel tot agressie overgaan. Als een hond een opdracht niet goed uitvoert, bestraf hem dan niet. De oorzaak kan zijn dat hij de opdracht nog onvoldoende beheerst of hij geeft misschien wel een aantal kalmerende signalen omdat de situatie voor hem iets te gestresst is. Honden vinden het bedreigend wanneer ze recht in de ogen gekeken worden. Mensen vinden dit ook niet prettig, het is daarom ook moeilijk iemand lang in de ogen te kijken. Gevechten tussen honden onderling beginnen meestal met direct oogcontact. Daarom vermijden honden oogcontact door hun kop af te wenden, hun ogen weg te draaien of zachtaardig te gaan kijken. </p> <p><strong>Stress:</strong></p> <p>Als de omgeving van de hond niet meer voorspelbaar en beheersbaar is - hij kan dus geen invloed meer uitoefenen op wat er om hem heen gebeurt - ondervindt de hond stress. Een beetje stress is geen probleem, maar is er teveel stress, dan kan dat leiden tot lichamelijke en geestelijke aandoeningen. Honden komen vaak in stressvolle situaties terecht doordat zich voor hen onbekende situaties voordoen. Dat komt mede door de drukke maatschappij, maar vaak wordt de stress ook veroorzaakt door de eigenaar omdat deze te hoge (trainings)eisen stelt aan de hond. Stress komt vaker voor bij trainingen die op straf gebaseerd zijn. Men spreekt van een (over)gestresste hond als hij in korte tijd 3 stresssignalen laat zien of een bepaald stresssignaal achter elkaar veel vertoont. Veel stresssignalen komen overeen met de hiervoor genoemde kalmerende signalen. Dat is te verklaren omdat kalmerende signalen ook als doel hebben de hond zelf te kalmeren. Bij honden die gestresst zijn, is er een grote kans op angstagressie. Bijtincidenten kunnen worden voorkomen door op deze signalen te letten en daar op de juiste manier naar te handelen. Dat houdt o.a. in dat men direct oogcontact moet vermijden en niet recht op de hond af moet lopen. Zelf kalmerende signalen geven, kan het stressniveau van de hond laten dalen.</p> <p>Stresssignalen zijn: </p> <p><strong>Gapen:</strong> Dit is dus niet omdat de hond lui is.<br /> Hijgen: Overdreven hijgen terwijl het niet warm is of de hond zich heeft ingespannen.</p> <p><strong>Uitschudden:</strong> Het uitschudden van de vacht terwijl deze niet nat is.</p> <p><strong>Trillen:</strong> Bibberen van angst.</p> <p><strong>Poot heffen:</strong> Een van zijn voorpoten optillen, soms wordt links en rechts afgewisseld. Vaak wordt dan gezegd: leuk, hij wil een pootje geven, maar dat is niet het geval. Een hond geeft alleen uit zichzelf een pootje als hem dat aangeleerd is.</p> <p><strong>Tong uitsteken/ bek aflikken:</strong> Soms laat de hond even een klein stukje van zijn tong zien, maar soms likt hij ook zijn hele bek af en zelfs zijn neus.</p> <p><strong>Smakken:</strong> De hond maakt smakkende geluiden met zijn lippen.</p> <p><strong>Kwispelen:</strong> Een misverstand is dat een kwispelende hond altijd blij is, dit is dus niet zo. Kwispelen is een uiting van emotie en bij stress is dat meestal een strakke kwispel.</p> <p><strong>Oversprong snuffelen:</strong> De hond lijkt plotseling ergens in geïnteresseerd te zijn om zijn spanning weg te laten vloeien.</p> <p><strong>Zich krabben:</strong> Dit ziet men ook vaak als er op een harde manier wordt getraind.</p> <p><strong>Bevriezen:</strong> Als het stressniveau heel hoog is. Dit gedrag komt vaak voor bij harde trainingen en wordt helaas vaak niet begrepen.</p> <p><strong>Hoge geluiden:</strong> Piepen, janken en (op hoge toon) blaffen.</p> <p><strong>Druk bewegen:</strong> De hond loopt rusteloos heen en weer.</p> <p><strong>Borstelen:</strong> De rug- en nekharen gaan overeind staan. Honden borstelen dus niet alleen uit dominantie.</p> <p><strong>Haaruitval:</strong> Dit komt het meest voor bij de dierenarts en op het trainingsveld. Na de stressvolle situatie is de haaruitval ook weer voorbij.</p> <p><strong>Grote pupillen</strong></p> <p><strong>Kwijlen</strong></p> <p><strong>Knipperen met de ogen of wegkijken</strong></p> <p><strong>Overmatig water drinken</strong></p> <p><strong>Urineren</strong></p> <p>Na dit gelezen te hebben weet u wanneer de hond gestresst is. Probeer zoveel mogelijk die gestresste situaties te vermijden. Natuurlijk is dat niet altijd mogelijk, men kan ook de hond leren omgaan met de situatie. Hoe dat in zijn werk gaat, komt o.a. aan de orde bij probleemgedrag. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/servicehond#post-176 Vr, 06 Mar 2009 20:13:25 +0000 admin 176@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Op het ogenblik worden er onder andere door stichting hulphond Nederland, hulphonden voor minder valide mensen opgeleid. Een geweldig initiatief natuurlijk, alleen is het erg kostbaar om een hulphond op te leiden. Hierdoor zijn er dan ook lange wachtlijsten, voor degene die zo een hulphond willen hebben. Helaas kan niet iedereen zo een hond krijgen omdat er heel wat eisen aan een hulphond worden gesteld en aan de mensen die een hulphond nodig hebben. Er wordt dan ook een strenge selectie gemaakt uit de aanvragen voor een hulphond. </p> <p>Jammer genoeg is het aantal mensen die hulphonden trainen erg klein. De kennis die deze mensen gebruiken blijft daardoor ook beperkt. Op demonstraties met hulphonden zie je nog veel oefeningen die slecht worden uitgevoerd. Het probleem ligt vaak in de gebruikte leermethode en slechte begeleiding van de puppy gastgezinnen.. Een goed voorbeeld is het eindeloos blijven herhalen van een commando. Bijvoorbeeld het roepen van de hond, onbewust worden gastgezinnen geleerd om te blijven roepen als de hond niet direct komt. Hiermee leer je een hond dat hij pas na enkele commando's hoeft te luisteren. </p> <p>Je ziet dit gedrag al aangeleerd worden tijdens de beginfase in de opleiding, terwijl dat niet nodig is. Degene die uiteindelijk met de hond moet werken moet daardoor de hond blijven vragen om een oefening gedaan te krijgen. Dat lijkt mij erg vermoeiend voor degene die met de hulphond moet samen werken. Het wil natuurlijk niet zeggen dat de verschillende organisaties geen goede hulphonden kunnen trainen maar het geeft wel aan dat het nog beter kan. In de moderne hondenafrichting wordt eerst de oefening aangeleerd, als de oefening nagenoeg perfect wordt uitgevoerd dan pas wordt er een commando aan verbonden. Het voordeel van deze methode is dat de hond leert om het commando direct uit te voeren bij het eerste commando.</p> <p>De kennis en knowhow die deze organisaties in huis hebben, worden over het algemeen angstvallig verborgen gehouden. Diverse organisaties waar ik gevraagd heb hoe de honden getraind worden lieten blijken deze kennis niet vrij te geven. Niet alleen de hulphonden organisaties maar ook de blindengeleidehonden scholen. Hopelijk komt daar verandering in en kunnen ze hun kennis delen waardoor de kwaliteit &quot;met name van de hulphond&quot; nog beter wordt. </p> <p>Een goed voorbeeld zouden de hulphonden organisaties en blindengeleidehonden organisaties kunnen nemen aan de KNPV. De KNPV is een politiehonden organisatie die iedereen in de gelegenheid stelt om een politiehond te trainen. De KNPV stelt zichzelf op als keuringsinstituut. Alleen de honden die geslaagd zijn voor het KNPV certificaat worden aangeschaft door de verschillende overheidsdiensten. Het voordeel is dat de prijzen van een politiehond in verhouding met een hulphond erg laag zijn omdat veel mensen het leuk vinden om een politiehond op te leiden. Daarnaast is de kwaliteit van de Nederlandse politiehonden erg hoog in vergelijking met andere landen. Onze Nederlandse politiehonden worden naar vele landen geëxporteerd vanwege hun enorme kwaliteiten. Als een soortgelijke organisatie opgezet wordt voor de verschillende hulphonden heb je een grote kans dat er geen wachtlijsten meer zijn. Iedereen krijgt dan de mogelijkheid om voor een hulphond in aanmerking te komen en ook de prijs van een hulphond zal aanmerkelijk lager worden. De bestaande hulporganisaties kunnen zich gaan toespitsen op het begeleiden van de mensen die van een hulphond gebruik willen maken. </p> <p>Het trainen van een servicehond hoeft niet bijzonder moeilijk te zijn omdat iedereen weer andere eisen stelt aan wat een servicehond moet kunnen. Om een verschil te maken tussen de hulphonden die Hulphond Nederland opleidt en de mogelijkheid om zelf een hond kunstjes te leren, praten we verder over servicehond.<br /> Het verschil tussen de werkwijze met een servicehond en een hulphond komt hierop neer dat de servicehond werkt met enkele basis commando's. Hierdoor wordt het voor een servicehond minder verwarrend om de verschillende commando's uit elkaar te houden. Een hulphond moet daarentegen een heel scala aan commando's beheersen waardoor de opleiding veel zwaarder wordt. Het trainen van een servicehond is voor iedereen leuk. Het is een manier om uw hond meer bij het gezin/roedel te betrekken. Gewoon lol dus en nog eens functioneel ook..</p> <p><strong>Wat kan een servicehond:</strong> </p> <p><strong>Basis:</strong> Uitstekende algemene vorming en sociaal gedrag.</p> <p><strong>Trekken:</strong> Voor het uittrekken van kleding of het open trekken van een deur.</p> <p><strong>Duwen:</strong> Voor het dichtdoen van een deur.</p> <p><strong>Vast:</strong> Voor het vast houden van een voorwerp.</p> <p><strong>Los:</strong> Voor het in ontvangst nemen van een voorwerp.</p> <p><strong>Brengen:</strong> Voor het brengen van een voorwerp naar een willekeurig persoon.</p> <p><strong>Halen:</strong> Voor het ophalen en aanpakken van een voorwerp van een willekeurig persoon.</p> <p><strong>Zoeken:</strong> Voor het zoeken van de aanwijs stip.</p> <p><strong>Switch:</strong> Voor het omzetten van een lichtschakelaar of het bedienen van een liftknop.</p> <p><strong>Op:</strong> Voor het klimmen op een verhoging.</p> <p><strong>Divers:</strong> Zijn hoofd door een halsband steken of een pedaalemmer openen door zijn poot op het pedaal te zetten.</p> <p>Met deze basis kunnen er heel veel variaties worden bedacht waarmee een hond zou kunnen helpen. Door de verschillende vaardigheden te combineren kun je een hond bijvoorbeeld de koelkast open laten doen, een blikje laten halen en de koelkast weer laten sluiten. Ideaal voor invalide mensen maar ook leuk om je hond meer in het gezin (roedel) te betrekken. &quot;Zeg hond, geef de afstandsbediening is even aan.&quot; Of &quot;ruim het speelgoed van de kinderen even op&quot;. Uw hond zal zich een volwaardig lid van het gezin gaan voelen. Behalve het gemak wat u er van heeft zal u ook een veel betere band krijgen met uw hond. U kunt op verschillende manieren duidelijk maken wat u wilt van uw hond. Door gebruik te maken van de ouderwetse vocale commando's, handgebaren, lichaamsuitdrukking of een combinatie hiervan. Aan u de keus. </p> <p><strong>Hoe gaat het trainen in zijn werk:</strong></p> <p><strong>Trekken of vasthouden:</strong></p> <p>Het trekken leert u aan door een koord te nemen met een knoop aan één kant. In elke dierenwinkel te koop. U laat de hond aan de knoop trekken door hem spelenderwijs uit te dagen. Een hond die erg onderdanig is en het trekkoord snel los laat, laat u zo nu en dan eens winnen. Dominante honden laat u natuurlijk niet winnen. Als u de hond vraagt los te laten stelt u hem een beloning in het vooruitzicht. Als de hond weet wat er van hem verlangd wordt, bevestigt u het trekkoord aan een deurklink. Door uw hond nu te vragen aan het trekkoord te trekken, opent hij voor u de deur.</p> <p>Hetzelfde trucje kunt u gebruiken om u uit te laten kleden door de hond. Omdat hij inmiddels begrijpt wat er bedoeld wordt met trekken, laat u hem uw sokken uit trekken. Eerst speelt u met een sok met de hond. Vervolgens doet u de sok half aan en daagt hem uit om u sok uit te trekken. Gaat dit goed dan doet u de sok iets beter aan en perfectioneert u de oefening. </p> <p><strong>Vasthouden en loslaten:</strong></p> <p>Om uw hond allround te maken moet hij natuurlijk elk voorwerp aan kunnen pakken en netjes weer afgeven. Om te beginnen neemt u zijn favoriete speeltje en vraagt de hond dit vast te houden. Als het niet meteen lukt kunt u de hond een beetje uitdagen. U pakt het voorwerp niet direct af maar aait hem eerst even onder zijn kin. Daarna pakt u het voorwerp aan en vraagt de hond het voorwerp los te laten. Laat de hond het voorwerp niet direct los dan doet hij dat wel als hij zijn beloning ziet. De volgende keer hoeft u waarschijnlijk geen eens &quot;los&quot; meer te vragen. Na korte tijd weet de hond wat u bedoelt met vasthouden en loslaten en gaat u het oefenen met zoveel mogelijk andere voorwerpen. Het is niet de bedoeling dat u met de voorwerpen gooit, het gaat er om dat de hond een voorwerp aanpakt en weer loslaat. Als dit goed gaat, gaat u weer een stapje verder door de hond het voorwerp enkele seconden vast te laten houden. De hond kan nu het voorwerp enige tijd vast houden. Nu is voor u het moment weer gekomen om het nog iets moeilijker te maken door het voorwerp voor u op de grond te laten vallen (niet gooien). De hond pakt het op en u pakt het direct aan en beloont de hond. </p> <p><strong>Brengen en halen:</strong></p> <p>Inmiddels kan uw hond een voorwerp vasthouden en heeft u nu een helper nodig. Eerst roept de helper de hond, als de hond komt geeft de helper hem een beloning. Na enkele keren oefenen komt de hond direct als hij geroepen wordt. Nu gaat u de hond naar de helper sturen met behulp van een commando, de helper roept nog even als het nodig mocht zijn en geeft de hond zijn beloning.<br /> Als dit goed gaat, gaat u weer een stapje verder. U geeft de hond een voorwerp aan en de helper roept de hond, neemt het voorwerp aan en beloont de hond. Als uw hond na enige oefening met elk voorwerp naar de helper loopt, laat u hem nu lopen zonder voorwerp maar moet hij het voorwerp op gaan halen. De helper roept de hond, geeft een voorwerp aan en u roept de hond weer terug. Nu is het moment gekomen om ook met andere personen te oefenen. </p> <p><strong>Zoek:</strong></p> <p>Hiervoor heeft u een zaklantaarntje met een sterke lichtbundel of een zogenaamd laserlampje nodig. Belangrijk is dat u absoluut niet in zijn ogen schijnt. Een laserlampje zou zeker blijvende schade kunnen berokkenen. U gaat als volgt te werk. Door het lampje op de grond te schijnen kunt u uw hond er op attent maken door het lampje een beetje te bewegen. Als uw hond het lichtje probeert te volgen beloont u hem. De truc is nu om het lampje op een voorwerp te schijnen die hij graag apporteert. Door het lichtje een beetje te bewegen moedigt u uw hond aan om richting het lichtje te lopen. Als hij bij het lichtje is doet u het lampje uit. Vervolgens laat u hem het voorwerp apporteren. Omdat u het vasthouden en loslaten al heeft aangeleerd zal het slechts weinig moeite kosten om uw hond een willekeurig voorwerp te laten vasthouden. Ook heeft u het voorwerp steeds direct aangenomen en weet de hond niet beter dan het voorwerp direct aan te geven. Op deze manier kunt u hem elk voorwerp laten halen wat u maar wilt, zonder dat u voor elk voorwerp een commando moet verzinnen wat de hond alleen maar verwart. </p> <p><strong>Switch:</strong></p> <p>Een leuke oefening voor elke hond. Bij deze oefening gebruikt u een oude theedoek. U vouwt de theedoek in tweeën, legt het meest favoriete speeltje/voertje duidelijk zichtbaar onder de theedoek. U gaat met beide voeten op de theedoek staan en moedigt de hond aan om het te vinden. Als de hond flink met zijn poten gaat graven geeft u hem het speeltje of voertje. Gaat het makkelijk dan verbindt u er een commando aan. Nu kunt u beginnen met bijvoorbeeld de deurbel. Uw hond weet wat switch betekent en u moedigt hem aan dit tegen de muur te doen door de theedoek aan de muur te bevestigen. Na enkele keren oefenen begrijpt de hond dat er tegen de muur moet worden geswitcht.</p> <p>Als u denkt dat door dat switchen de verf van de muren zal worden gekrabd kunt u ook de hond zijn neus laten gebruiken. Door de knop iets in te smeren met wat lekkers kunt u de hond stimuleren met zijn neus tegen de knop aan te duwen. Raakt de hond het (bijvoorbeeld) lichtknopje aan dan beloont u hem weer. Nu gaat u dit gedrag perfectioneren door alleen te belonen als de lichtknop ook daadwerkelijk wordt ingeduwd. </p> <p><strong>Op:</strong></p> <p>Als u met de hond naar de dierenarts gaat is het makkelijker als de hond uit zichzelf op de behandeltafel stapt. U kunt dit oefenen door een stoel tegen de eettafel aan te zetten. Met een voertje stimuleert u de hond om op de stoel te gaan staan en beloont hem. Vervolgens gaat u een stapje verder door hem te stimuleren op de eettafel te gaan staan en wederom beloont u hem. Hetzelfde doet u ook om hem weer rustig de tafel af te laten lopen zonder te springen. Laat u de hond springen dan belast u onnodig zijn gewrichten dus het is aan te raden om daar zeker op te oefenen. </p> <p>Stel je voor dat u in een winkel staat en de hond uw portemonnee moet aangeven aan de verkoper. Door hetzelfde principe kunt u de hond aan leren om tegen de toonbank op te staan. Met behulp van een helper achter de tafel (toonbank) stimuleert hij de hond om tegen de toonbank aan te staan met behulp van wat lekkers. Gaat dit goed dan bouwt u het natuurlijk uit door de hond een voorwerp vast te laten houden en dat op de toonbank af te geven. </p> <p><strong>Divers:</strong></p> <p>Met een halsband die niet te klein is kunt u de hond aanleren zijn kop er door te steken. Uw hond lijnt zich dan als het ware zelf aan. Door de halsband voor zijn kop te doen en een voertje aan de andere kant van de halsband kunt u de hond stimuleren zijn kop er door te steken. Na enkele keren oefenen heeft uw hond het door.<br /> Bijna elke hond kan pootje geven zoniet dan moet u uw hond dat aanleren. We gaan de hond aanleren om zelf de pedaalemmer open te doen. Zonder dat uw hond het weet legt u een lekker voertje in de emmer. Als u dat gedaan hebt, roept u de hond en laat hem voor de pedaalemmer zitten. Nu vraagt u hem een pootje te geven, door op de voet van de pedaalemmer te wijzen. Na even doorzetten zet uw hond zijn poot op de voet van de pedaalemmer en de klep gaat omhoog. Als het niet wil lukken dan kunt u ook de hond voor de pedaalemmer laten zitten. Zijn poot voorzichtig vastpakken en op de voet van de pedaalemmer zetten. U laat hem het voertje pakken en een nieuw handigheidje heeft hij weer onder de knie. </p> <p><strong>Combinatie oefeningen:</strong></p> <p>U heeft bij het doorlezen van de tekst gemerkt dat je simpel de verschillende basisoefeningen kan combineren. De enige beperking die u heeft is uw fantasie. U kunt uw fantasie de vrije loop laten en uw hond alles leren wat voor u gemakkelijk kan zijn.</p> <p>Denk maar eens aan het opruimen van het speelgoed van de kinderen of de was doen bijvoorbeeld. Het in en uitladen van de was en het deurtje dicht doen. Het pellen van een banaan, banaan goed vasthouden. Vraag de hond of hij het puntje vasthoudt en laat hem er maar aan trekken. De koelkast openmaken, een biertje vastpakken, brengen en de deur van de koelkast weer dichtdoen.<br /> Het is een kwestie van het aanleren van de basisoefeningen en vervolgens het combineren ervan. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/hondenbelasting#post-175 Vr, 06 Mar 2009 20:01:26 +0000 admin 175@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Onder de naam hondenbelasting kan door de gemeente een belasting worden geheven ter zake van het houden van een hond. De belasting wordt geheven van de houder van een hond en veelal naar het aantal honden dat wordt gehouden (artikel 226 Gemeentewet). De hondenbelasting is geen uitvinding uit de tweede helft van de 20e eeuw. Het stamt uit de tijd dat de hondenkar gebruikt werd als transportmiddel voor de armen, terwijl de rijkere het paard en wagen als vervoer gebruikten. De overheid zag in beiden een middel om transportbelasting te kunnen heffen. Het is niet bekend of het belastinggeld vervolgens ook in het toenmalig vervoer of wegenstelsel geïnvesteerd werd (d.i. een bestemmingsheffing). Tegenwoordig, begin 21e eeuw, wordt ervan uitgegaan dat de heffing van hondenbelasting is gerechtvaardigd teneinde de overlast van hondenpoep terug te dringen. Ook thans kan evenwel niet worden gezegd dat sprake is van een bestemmingsheffing. Veelal wordt de opbrengst van de belasting aangewend om een gat in de begroting te dichten. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/hond-en-baby-op-komst#post-174 Vr, 06 Mar 2009 12:33:37 +0000 admin 174@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Niet iedere hond zal een nieuwgeborene in het gezin hartelijk verwelkomen. Eén en ander is afhankelijk van het karakter van de hond, zijn (gebrek aan) ervaringen met baby's tot nu toe, van het nemen van voorbereidende maatregelen en van de begeleiding van de hond.</p> <p>Hoewel de reactie van een bepaalde hond op een baby in het gezin nooit 100% voorspelbaar is, is door middel van wetenschappelijk onderzoek aangetoond dat honden met (een aantal van) de volgende eigenschappen extra risicovol zijn </p> <p><strong>Wanneer het gaat om hun reactie op een nieuwgeborene:</strong></p> <li>- Honden die als jonge pup geen en op latere leeftijd geen of weinig contact hebben gehad met baby's </li> <li>- Honden die wel contact hebben gehad met baby's, maar door dit contact erg opgewonden raakten </li> <li>- Honden die snel &quot;jaloers&quot; reageren wanneer hun eigenaar aandacht besteedt aan een ander </li> <li>- Honden die in algemene zin de neiging hebben relatief snel agressie te vertonen </li> <li>- Honden die een hoge jacht- en buitdrift hebben (bijvoorbeeld jagen op en willen doden van vogels, kleinvee, wild e.d.) </li> <p>Wanneer u een baby verwacht en er is al een hond in uw gezin, dan kunt u wel een aantal maatregelen nemen om de kans op ongelukken te verkleinen. Zorg allereerst dat uw hond zeer goed onder appél staat, dat wil zeggen dat hij onmiddellijk gehoorzaamt aan de commando's ZIT, AF, HIER en LOS. De hond moet op uw commando AF (of PLAATS) ook lange tijd kunnen blijven liggen. </p> <p>Wanneer u dit regelmatig oefent en toepast, al vóór de geboorte van de baby, dan is uw hond er al aan gewend dat hij soms naar zijn plaats wordt gestuurd en dat er dan langere tijd geen aandacht aan hem geschonken wordt, terwijl hij moet blijven liggen. Wanneer u uw handen vol heeft aan de baby, dan kan dit natuurlijk goed van pas komen..</p> <p>Eventueel kunt u als &quot;plaats&quot; van de hond een kamerkennel (bench) gebruiken, deze kan worden afgesloten zodat u wanneer de hond in de afgesloten kennel ligt, veilig even uw aandacht kunt laten verslappen. Ook hier is het heel belangrijk de hond voortijdig en op een positieve manier aan de kennel te wennen, zodat de hond niet de negatieve associatie kan leggen tussen de komst van de baby en de beperking van zijn vrijheid!</p> <p>Naast het, indien nodig, verbeteren van het algemene appél op de hond en het trainen van het naar de plaats (kennel) sturen van de hond, kunt u van te voren bedenken of er dingen zijn die de hond nu wél mag en straks als de baby er is niet meer. Bijvoorbeeld: hij mag nu altijd bij u op schoot springen, hij mag nu in de babykamer komen en als de baby er is wilt u dat niet meer. Als zulke veranderingen voorspelbaar zijn, doet u er heel goed aan om ook die veranderingen al door te voeren ruim vóór de geboorte van het kind. Ook hier geldt dat wanneer de hond de (voor hem negatieve) veranderingen koppelt aan de komst van de baby, dit zijn houding ten opzichte van het kind natuurlijk niet ten goede komt. Wanneer u gewend bent de hond nu de hele dag door aandacht te geven, bouw dan deze relatie van voortdurende aandacht en afhankelijkheid (hoe moeilijk ook) geleidelijk wat af. Leer de hond om ontspannen alleen te kunnen zijn en zich ook in zijn eentje een tijdje te kunnen vermaken.</p> <p>Eventueel kunt u de hond, ook weer ruim van te voren, wennen aan het af en toe dragen van een muilkorf. De hond kan deze dan dragen bij de eerste kennismakingen met de baby. Niet alleen verkleint dit natuurlijk de kans op ongelukken, het zorgt er ook voor dat u zelf meer ontspannen bent bij de eerste ontmoetingen, hetgeen weer positief werkt op de stemming van uw hond.</p> <p>Wanneer de baby er eenmaal is, kunt u de hond leren de aanwezigheid van de baby te zien als iets positiefs door ervoor te zorgen dat de hond juist op de momenten dat de baby ook aanwezig is, positieve aandacht krijgt. Hoewel het natuurlijk praktischer zou zijn de hond juist aandacht te geven wanneer de baby slaapt en hem te negeren wanneer de baby bij u aanwezig is, kan dit een zeer negatieve invloed hebben op de houding van de hond jegens de baby! Ook bij de komst van kraamvisite kunt u de visite vragen de hond vooral niet te vergeten, zeker in het geval van mensen die de hond vóór de komst van de baby altijd alle aandacht gaven. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/boswachterij-nunspeet#post-173 Vr, 06 Mar 2009 10:05:48 +0000 admin 173@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Op de informatieborden bij de ingang van de natuurgebieden van Staatsbosbeheer staat altijd duidelijk aangegeven of uw hond aan de lijn moet of los mag. Op sommige plekken is de natuur te kwetsbaar en mag uw hond niet los lopen. Hoe goed honden ook luisteren, ze zijn altijd bedreigend voor de dieren. Waar uw hond los mag, moet hij altijd onder appèl blijven.</p> <p>Een hond die door het bos rent, kan een broedende vogel van het nest jagen. Reeën, hazen, konijnen en schapen kunnen door de geur van een hond in paniek raken. Ze zetten het dan op een lopen en dat is soms fataal. Ze schieten de weg op of rennen zich te pletter tegen een omheining. Laat uw hond nooit dwars door het bos struinen, in vennen duiken, achter vogels of wild aan gaan of de gemoedsrust van andere wandelaars of fietsers verstoren.</p> <p><strong>In drie gedeelten van de boswachterij Nunspeet mag uw hond los:</strong></p> <p>- Zandenbos: bereikbaar vanaf de A28, afslag Nunspeet-Epe, richting Epe, na 200 meter rechtsaf. </p> <p>- Vierhouten: vanaf Vierhouten Tongerenseweg oprijden tot wildrooster, vóór wildrooster linksaf, door het hek, na 200 meter linksaf en weer door een hek. Vanaf dit punt is het aangegeven met een bord. </p> <p>- Belvederebos: direct ten westen van Nunspeet. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/elleboog-dysplasie#post-172 Vr, 06 Mar 2009 09:21:57 +0000 admin 172@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Elleboogdysplasie-onderzoek richt zich op 4 verschillende aandoeningen van het ellebooggewricht, die echter alle op den duur tot deformatie van het gewricht en kreupelheid kunnen leiden.<br /> Het zijn ontwikkelingsstoornissen van met name het kraakbeen in gewrichten die onder invloed van erfelijke en andere factoren ontstaan. Sommige honden kunne hiervan op jonge leeftijd reeds ernstige problemen ondervinden. Bij andere zullen pas op latere leeftijd de ernstige misvormingen in het gewricht aanleiding zijn tot kreupelheid. Het onderzoek is gebaseerd op röntgenfoto's van de ellebogen. Omdat de oorzakelijke redenen per ras kunnen verschillen, zal ook het aantal vereiste röntgenopnamen per ras verschillend zijn.</p> <p><strong>Het beoordelingspanel:</strong></p> <p>Een van de taken van het ED-panel van de Raad van Beheer, afdeling Gezondheid, Gedrag en Welzijn (GGW), is de beoordeling van röntgenfoto's van de ellebooggewrichten van honden. De röntgenfoto's, de zogenaamde ED-foto's kunnen in principe door iedere praktiserende dierenarts die een overeenkomst met GGW heeft gesloten, worden gemaakt. ED-foto's worden beoordeeld door een panel van drie deskundigen. Een zo objectief mogelijke beoordeling van de foto's die voor de ED-bestrijding onontbeerlijk is, wordt daarmee zo goed mogelijk gewaarbrogd. De beoordeling van ED-foto's heeft tot doel informatie te verschaffen aan fokkers en rasverenigingen die gegevens over Elleboogdyspalsie in hun fokprogramma willen gebruiken. Röntgenfoto's ie bij GGW binnenkomen worden in principe eens in de twee weken beoordeeld.<br /> Nadat beoordelingskosten door GGW zijn ontvangen, wordt de uitslag verzonden, tenzij de foto's niet aan de gestelde eisen voldoen.</p> <p><strong>ED-foto's:</strong></p> <p>Voor een goede beoordeling van de ellebooggewrichten op artrose zijn twee foto's van de hond van beide ellebogen nodig. Voor een diagnose onderzoek moeten foto's gemaakt worden in vier richtingen. Voor beide onderzoeken moet de hond achttien maanden oud zijn. Terwille van de betrouwbaarheid van de beoordeling worden er hoge eisen gesteld aan de kwaliteit en e documentatie (identificatie) van deze röntgenfoto's. Wanneer niet aan deze eisen is voldaan, krijgt de dierarts die de röntgenfoto's heeft gemaakt, daarvan bericht met een aantekening over hetgeen eraan mankeert met een verzoek om nieuwe röntgenfoto's te maken. Een dergelijk verzoek wordt direct na de beoordeling van de röntgenfoto's verzonden. Ook de eigenaar krijgt hieromtrent bericht. De dierenarts wordt geacht contact op te nemen met de eigenaar van de hond om een afspraak te maken voor nieuwe ED-foto's. Het beoordelen van deze nieuwe foto's wordt niet opnieuw in rekening gebracht.</p> <p><strong>De uitslag:</strong></p> <p>Het ED-panel zal haar eindoordeel t.a.v. de elleboogkwaliteit beschrijven als een van de volgende classificaties: Vrij, Grensgeval, Graad 1, Graad 2 of Graad 3. In die gevallen waarin ras- of projectspecifieke bepalingen van toepassing zijn, zal het panel zo mogelijk tevens een uitspraak doen over het achterliggende ziekteproces.</p> <p><strong>ED-beoordeling:</strong></p> <p>De artrose-beoordeling wordt uitgevoerd volgens de Internationale normen bepaald door de &quot;International Elbow Working Group&quot;.<br /> De definitieve artroseclassificatie zal gelijk zijn aan de artrose-beoordeling van de slechtst van de beide ellebooggewrichten.<br /> Bij het ED-onderzoek zal onderscheid worden gemaakt tussen rassen die op grond van internationale publicaties een verhoogd risico lopen. Bij deze rassen worden vier foto's per elleboog gevraagd. Bij de overige rassen zijn twee foto's per elleboog voorlopig voldoende. Welke rassen dit zijn, is na te vragen bij de dierenarts of de Raad van Beheer, afdeling GGW.</p> <p><strong>De beoordeling van de onderdelen:</strong></p> <p>De term &quot;Elleboogdysplasie&quot; wordt gebruikt, wanneer een of meer van de volgende aandoeningen in een ellebooggewricht aanwezig is of zijn:</p> <p><strong>1.</strong> OCD (Osteochondritis dissecans, loslaten van een stukje kraakbeen van de bovenarm)</p> <p><strong>2.</strong> LPC (Los processus coronoïdeus, loslaten van een stukje bot van de ellepijp)</p> <p><strong>3.</strong> LPA (Los proc.anconeus, loslaten van een stuk bot op een andere plaats van de ellepijp)</p> <p><strong>4.</strong> Incongruentie (een niet goed &quot;passend&quot; gewricht door een te lange of te korte ellepijp te opzichte van het spaakbeen).<br /> Ieder van de genoemde afwijkingen leidt na enkele maanden tot &quot;artrose&quot;. Onder artrose wordt verstaan &quot;veranderingen van een gewricht (botreactie's) die in de loop van het ziekteproces kunnen ontstaan, die blijvend zijn en vooral gekenmerkt worden door startpijn (kreupele stappen net na het opstaan), &quot;er doorheen lopen&quot; (dus beter lopen na enige tijd) en een terugval na veel inspanning.&quot;</p> <p><strong>Behandeling:</strong></p> <p>De behandeling van een afwijkend ellebooggewricht hangt ondermeer af van de aard en de ernst van de afwijking, de ernst van de klachten, de leeftijd van de hond en eventueel aanwezige (complicerende) artrotische veranderingen. Vaak is een chirurgische behandeling geïndiceerd. Daarbij geldt dat, als er geen factoren tegen pleiten, losgeraakte bot- en kraakbeenfragmenten (bij OCD, LPA en LPC) uit het gewricht worden verwijderd terwijl de incongruentie zo mogelijk wordt gecorrigeerd. Artrose zelf is niet chirurgisch te behandelen, wel de oorzaak van artrose. Er is niet aangetoond dat er middelen zijn waarmee artrose kan worden verholpen. Wel kunnen door het opleggen van gedragsregels en door het gebruik van pijnstillers de klachten worden verminderd.</p> <p><strong>Het herhalen van ED-onderzoek:</strong></p> <p>In het algemeen behoeft de hond dit onderzoek eenmaal in het leven te ondergaan. In sommige gevallen is het gewenst dat het onderzoek 1 jaar later herhaald wordt. Dit kan ook als de eigenaar hier prijs op stelt. De uitslag, die daarbij tot stand komt, zal de eerder gegeven uitslag vanaf dat moment gaan vervangen.</p> <p><strong>Elleboogdysplasie en fokkerij:</strong></p> <p>In het algemeen geldt hoe beter de kwalificatie van de ellebogen, hoe kleiner de kans dat de nakomelingen ED zullen ontwikkelen. Dit is echter geen garantie dat alle nakomeningen van negatief beoordeelde honden ook negatief zullen zijn, de kans is alleen maar groter. De wijze van vererven kan per ras verschillen.</p> <p><strong>Rapportage:</strong></p> <p>Uitslagen van het ED-onderzoek worden toegestuurd aan rasverenigingen die een overeenkomst met GGW zijn aangegaan. Een consequetie hiervan is dat de uitslagen openbaar moeten zijn, zowel voor de leden van de rasvereniging als voor derden. GGW registreert geen namen van eigenaren en deze worden bij rapportage dan ook niet vermeld.</p> <p><strong>Uw hond en ED:</strong></p> <p>Eigenaren van honden waarval officieel ED-foto's zijn gemaakt vragen de dierarts die de foto's gemaakt heeft nogal eens naar zijn of haar mening over de toestand van de ellebogen. Wanneer de eerste indruk van de dierenarts beter is dan de uiteindelijke uitslag, kan dit aanleiding zijn tot teleurstelling bij de eigenaar van de hond. Het ED-panel adviseert dierenartsen daarom geen uitspraken te doen over de toestanden van de ellebogen. Van honden die niet vrij blijken te zijn van elleboogdysplasie, maar die hiervan geen uiterlijk verschijnselen tonen, kan op grond van deze foto's niet voorspeld worden in welke mate ze later problemen kunnen krijgen. Dit is afhankelijk van de aard en de ernst van de aandoening en het gebruik en de aard van de individuele hond. Het is wel verstandig erop toe te zien dat de hond niet te zwaar wordt en dat ook anderszins overmatige belasting van de ellebogen wordt vermeden. Dit is vanzelfsprekend wel afhankelijk van de eisen die aan de hond gesteld worden als huishond of als werkhond. In geval van twijfel kunt u dit met uw dierenarts bespreken.</p> <p><strong>ED en fokkerij:</strong></p> <p>De ED-beoordeling geeft uitsluitend informatie over de toestand van de ellebogen van de individuele hond. Gegevens over de ED-beoordeling van ouders, nestgenoten en nakomelingen zullen bijdragen tot een nauwkeurigere indruk over de fokwaarde van de betreffende hond. Het is daarom van belang dat de rasvereniging over alle uislagen kunnen beschikken en dat alle ED-foto's die gemaakt worden ook ter beoordeling aan de ED-commissie worden voorgelegd, ook indien door de dierenarts duidelijk afwijkingen aan de ellebogen worden gevonden. Het is wenselijk uitsluitend met ED-vrije honden te fokken, omdat dan de kans op ED bij de nakomelingen het kleinst is. Bij rassen waarvan maar weinig honden beschikbaar zijn en bij rassen waarin ED vaak voorkomt is dit helaas niet altijd mogelijk. Binnen de rasverenigingen zullen fokkers in goed overleg met de Raad van Beheer, afdeling GGW, kunnen vaststellen wat in het kader van ED-bestrijding voor hun ras noodzakelijk en mogelijk is, en wat in de fokkerij ten aanzien van ED nog verantwoord is. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/wobbler-syndroom-bij-honden#post-171 Vr, 06 Mar 2009 08:11:36 +0000 admin 171@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Het Wobbler Syndroom is een aandoening waarbij er instabiliteit van de nekwervels optreedt. Vaak treedt dan een scheur op in de tussenwervelschijf, zodat een discus hernia ontstaat. Afwijkingen aan de wervels kunnen ook tot wobbler leiden. Deze aandoening komt typisch voor bij Deense doggen en dobermannen. Eigenaardig genoeg wordt de ziekte bij Deense doggen vaak op jonge leeftijd gezien, terwijl bij dobermannen wobbler syndroom op oudere leeftijd gezien wordt. </p> <p><em><strong>Mogelijk kunnen sommige voedingssupplementen en overvoedering de ziekte mede uitlokken.</strong> </em></p> <p><strong>Symptomen:</strong></p> <p>Door de druk die uitgeoefend wordt op het ruggenmerg, treedt zenuwuitval op. De problemen doen zich vooral voor t.h.v. de achterhand. De hond zal coördinatiestoornissen krijgen (ataxie) waardoor de achterste ledematen overdreven hoog en onhandig worden bewogen. Ook de voorste poten kunnen aangetast zijn. </p> <p>Afgesleten teennagels worden vaak gezien omdat de honden met de tenen over de grond slepen. Door de slechte bezenuwing gaan de spieren in omvang verminderen. In ergere gevallen zal de zenuwuitval zo erg zijn dat verlammingen kunnen optreden.<br /> Zenuwuitval thv de kop geeft vaak het verschijnsel Horner syndroom: de oogleden hangen af en de pupil is overdreven gesloten. Vaak treedt dit slechts aan 1 kant op. Door de druk op het ruggenmerg kan de hond ook nekpijn hebben.</p> <p><strong>Diagnose:</strong></p> <p>De diagnose zal gesteld worden d.m.v. radiografieën, al dan niet met behulp van contrast stoffen. </p> <p><strong>Behandeling:</strong></p> <p>De behandeling zal meestal chirurgisch zijn, waarbij de druk op het ruggenmerg opgeheven wordt. In lichte gevallen kan men opteren voor het geven van corticosteroïden om de zwelling weg te nemen.</p> <p><strong>Prognose:</strong></p> <p>Indien geopereerd kan worden en de hond de zware operatie goed doorstaat, is de prognose redelijk goed. De prognose hangt in sterke mate af van hoe snel men ingrijpt. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/bloedingen-bij-honden#post-170 Ma, 02 Mar 2009 17:52:00 +0000 admin 170@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Ernstige bloedingen (zeker slagaderlijke bloedingen) zijn levensbedreigend en moeten meteen behandeld worden. Veel bloedverlies kan shock en binnen enkele minuten de dood ten gevolg hebben.</p> <p><strong>Belangrijk:</strong></p> <p>- Bloeding stelpen<br /> - Wond beschermen tegen infectie </p> <p><strong>Er is een aantal mogelijkheden om een bloeding te stoppen:</strong></p> <p><strong>Druk uitoefenen op de wond</strong></p> <p>U kunt een bloeding stoppen door rechtstreeks druk uit te oefenen op de wond.Leg een steriel gaasje, een snelverband of een schone doek op de wond en oefen met de handpalm constant een flinke druk uit op de hele wond. Het gaasje absorbeert het bloed, zorgt dat er stolling optreedt en beschermt de wond tegen infecties. In de meeste gevallen zal de bloeding zo stoppen. </p> <p><strong>Druk uitoefenen op 'drukpunten'</strong></p> <p>U kunt de bloedtoevoer van de slagader, die het gewonde gebied van bloed voorziet, belemmeren door op een van de drie drukpunten te drukken. Bij deze 3 drukpunten kunt u de slagader tegen het onderliggende bot drukken.</p> <p><strong>De drukpunten vindt u:</strong></p> <p>- Aan de binnenzijde van het bovenste deel van de voorpoot</p> <p>- Aan de binnenzijde van het bovenste deel van de achterpoot</p> <p>- Aan de onderkant van de staartbasis </p> <p>Door daar druk uit te oefenen stopt u een bloeding in het eronder gelegen gedeelte van de desbetreffende ledematen. Laat het drukpunt pas los als de bloeding gestelpt is.</p> <p><strong>Een tourniquet aan leggen</strong></p> <p>Een tourniquet is een reep stof (2,5 cm breed), gaas of koord, die u strak om een ledemaat bindt om de bloedvaten dicht te drukken.</p> <p><strong>Dit is een tamelijk gevaarlijke techniek, die u alleen moet gebruiken om een leven te redden.</strong></p> <p>Nooit langer dan 15 minuten aaneen laten zitten, om afsterven van weefsel te voorkomen. Na 15 minuten een paar seconden laten doorstromen, daarna opnieuw aanleggen.</p> <p><strong>Vreemde voorwerpen in een wond</strong></p> <p>Het is meestal niet verstandig voorwerpen die een verwonding hebben veroorzaakt te verwijderen, vooral als ze diep in het lichaam gedrongen zijn. Verwijdering kan ernstige bloedingen veroorzaken, er kunnen gedeelten achterblijven (bijv. houtsplinters). Zorg er wel voor dat zo'n voorwerp niet dieper in de wond gedrukt kan worden door het dier in bedwang te houden. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/10-tips-voor-wandelen-met-de-hond#post-169 Ma, 02 Mar 2009 14:32:15 +0000 admin 169@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Start pas met grote of dagtochten als de hond één jaar of ouder is.</strong> </p> <p>Dit in verband met het lichamelijk groeiproces van de hond. Redelijkerwijs kunt u aannemen dat de hond qua grootte na één jaar is volgroeid.</p> <p><strong>In de periode voordat de hond één jaar oud is, is het verstandig de wandelafstand aan te passen aan de leeftijd. </strong></p> <p><strong>Stelregel is:</strong> per maand maximaal vijf minuten wandelen. Stel dat de hond drie maanden oud is, dan wandelt u maximaal drie maanden maal vijf minuten, dat is dus 15 minuten.</p> <p><strong>Als de hond één jaar oud is, kan deze zestig minuten (5 of 6 kilometer) wandelen. </strong></p> <p>Bouw de tijd en het aantal kilometers daarna met 15 minuten extra per twee weken op. Neem na elk uur wandelen een rustpauze met de hond. Na verloop van tijd kunt u dag- en meerdaagse wandeltochten maken met de hond.</p> <p><strong>Neem in uw dagrugzak water en voer (bijvoorbeeld brokken) mee zodat de hond onderweg ook wat broodnodige versterking krijgt.</strong></p> <p>Wanneer de hond volgroeid is, kunt u zelfs overgaan tot het aanschaffen van een ‘hondenrugzak’, verkrijgbaar in de betere buitensportzaken, om eigen water en voer te kunnen dragen.</p> <p><strong>Wandel met de hond ‘aan de lijn’ om deze er vast aan te laten wennen, dat-ie niet altijd los kan lopen.</strong></p> <p>Tevens is het raadzaam om ook op drukkere punten te gaan wandelen, zoals markten en drukke straten. Hierdoor raakt de hond gewend aan het verkeer</p> <p><strong>Wandel met de hond niet alleen over graspaden en andere zachte paden.</strong></p> <p>Laat de hond ook op harde paden van asfalt en dergelijke wennen, zodat de hond voldoende eelt krijgt op de voetzolen. Controleer regelmatig de voetzolen.</p> <p><strong>Bij meerdaagse tochten, wandelingen in rotsachtige gebieden of onder barre weersomstandigheden is het raadzaam de voetzooltjes in te smeren met vaseline ter bescherming.</strong></p> <p>Ook zijn er in de handel speciale ‘sokken’ te krijgen voor honden om de voetzolen te beschermen.</p> <p><strong>Zorg dat u eerste hulp spullen bij u heeft, zowel voor uzelf als voor de hond.</strong></p> <p>Denk bijvoorbeeld aan een tekentangetje.</p> <p><strong>Bij twijfel over de gezondheid van uw viervoeter, kunt u het beste contact op nemen met de dierenarts.</strong></p> <p>Bijvoorbeeld kunt u laten nagaan of de conditie van een oudere hond nog wel goed genoeg is voor een lange afstandwandeling.</p> <p><strong>Het is belangrijk dat u hond onder appèl staat, zodat-ie geen overlast veroorzaakt in de natuur of andere wandelaars de schrik aanjaagt.</strong></p> <p>Voor baasjes en hun hond is het zeker raadzaam gehoorzaamheidstrainingen te doen bij een lokale hondensport vereniging of via een rasvereniging. O ja, ga er altijd van uit dat u als eigenaar/begeleider iets komt leren. Verwacht niet dat de instructeur uw hond leert luisteren en gehoorzamen. U bent degene die het leert en vervolgens overbrengt aan de hond. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/gras-eten#post-168 Ma, 02 Mar 2009 07:38:18 +0000 admin 168@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Vanaf het moment dat de vrouwen meer nodig hebben dan de gemiddelde mens. Bij tekorten aan dit vitamine ontstaan bepaalde vormen van bloedarmoede. Klinische symptomen zijn dan ook moeheid, lusteloosheid en gebrek aan eetlust. Foliumzuur zit in zijn vrije vorm vooral in lever, bonen, pinda's, amandelen, kokosnoot, vlees, vis en weinig in fruit. Het zit ook wel in groenten, maar dan in een niet-vrije vorm en het is nog niet bekend wat dat betekent. Bij mensen en zoogdieren is de darmflora in staat om een deel van de benodigde hoeveelheid foliumzuur te leveren.</p> <p>Dit kan alleen als er een gezonde darmflora is, is de darmflora door<br /> Er is nog wel een ander argument aan te dragen voor deze theorie. Braken na te snel opeten van de maaltijd wordt waarschijnlijk opgeroepen door een reflex uit de slokdarm: die zit gewoon stampend vol en die hele massa kan niet door de maagopening tussen slokdarm en maag. Dergelijk braken is niet erg intensief. Het komt niet zoals bij misselijkheid helemaal uit de tenen. Dat is wel het geval als de braakreflex tot doel heeft materiaal, dat verderop in het spijsverteringskanaal zit, uit het lichaam te werken. Tenslotte zijn er honden die gras eten en helemaal niet braken. Ze kiezen ook vaak het wat grovere, ruwe en vooral jonge gras. Het onverteerde gras is terug te vinden in de poep en vaak weet de eigenaar wel dat het weer zo laat is, vanwege het feit dat de hond zo lang in de poephouding zit of poepneigingen heeft, terwijl er niets meer komt.</p> <p>Als een hond deze elleenken, dat gras eten ergens goed voor is. Alleen weten we nog niet waarvoor. Gaat het om de eiwitten in het jonge gras? Probeert de hond ons duidelijk te maken dat hij beslist geen 100 procent carnivoor is en net als de wolf wel degelijk verse, plantaardige aanvullingen nodig heeft of wat meer foliumzuur? In ieder geval is het raadzaam om na een antibioticumkuur een poosje wat extra vers vlees, groenten of foliumzuur uit een potje aan het dier te geven. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/ehrlichia#post-167 Ma, 02 Mar 2009 07:32:26 +0000 admin 167@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Wat is Ehrlichiose?Ehrlichiose is een ziekte die door teken wordt verspreid. Door de tekenbeet wordt de hond geinfecteerd met Erhlichia, een bacterieachtig organisme. Na infectie vermeerderd de Ehrlichia en tast de witte bloedlichaampjes aan. Teken besmet met deze bacterie komen voornamelijk voor rond het Middellandse Zeegebied. Toch zijn er net als bij andere tekenziekten meldingen van besmette honden die nooit in het buitenland zijn geweest.<br /> Wat zijn de verschijnselen van honden met Ehrlichia besmetting? De eerste verschijnselen kunnen ontstaan 5 tot 21 dagen na besmetting. </p> <p><strong>We zien dan vaak:</strong></p> <p>Koorts, Sloomheid, Rillingen, Gebrek aan eetlust en Bloedarmoede.</p> <p><strong>Minder vaak voorkomend zijn:</strong></p> <p>Gezwollen lymfeklieren, Pijnlijke spieren en gewrichten, Neusbloedinging, Bloed in de urine, Rug en nekpijn, Ooginfecties, Toevallen, Ademhalingsproblemen en Hartproblemen.</p> <p>De ziekte kan veel overeenkomsten vertonen met Babesiose en Leishmaniose en ook in combinatie met deze ziekten gezien worden. Diagnostiek. Een verhaal van verblijf in het buitenland (maar tegenwoordig komt het ook af en toe voor in Nederland), het uitblijven van resultaat van andere behandeling de vage klachten doet bij een oplettende dierenarts het vermoeden rijzen dat we hier met Ehrlichia te maken kunnen hebben. De diagnose wordt uiteindelijk bevestigd door bloedonderzoek. Verhoogde activiteit van de lever, een laag aantal witte bloedcellen en een laag aantal bloedplaatjes zijn aanwijzingen.</p> <p>Wanneer er antistoffen aanwezig zijn, is de hond in elk geval met de ziekteverwekker in aanraking geweest. Als hij daarnaast een aantal van de genoemde symptomen vertoont, kan men er redelijk zeker van zijn dat hij aan Ehrlichiose lijdt. Behandeling van EhrlichioseIndien vroeg ontdekt kan Ehrlichiose goed behandeld worden met antibiotica. Doxycyline is het middel van eerste keus en moet minimaal 3 weken maar soms ook wel enkele maanden gegeven worden. Vooruitzichten voor een hond met Ehrlichiose. Indien op tijd gediagnosticeerd en behandeld dan zijn de vooruitzichten op zich prima. Bij veel te late diagnostiek kan het een dodelijke afloop hebben zijn vaak een dodelijke afloop of krijgt een chronisch verloop. </p> <p>Een enkele keer wordt de ziekte chronisch en zien we hele vage klachten; &quot;de hond doet het niet goed, lijkt niet helemaal de oude meer&quot;. Bij situaties van weerstandsvermindering (stress, ziekte, ouderdom) kan de ziekte opnieuw de kop opsteken. Ook medicijngebruik (vooral Prednison!) kan de ziekte opnieuw doen opleven. Kan ik Ehrlichia besmetting voorkomen?Net als alle andere tekenziekten berust de preventie op het bestrijden van teken dus; </p> <p>Gebruik van de Scalibor tekenband of Prac-Tic pipetten Controle op teken na een wandeling Gelijk verwijderen van teken met een tekentang </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/botbreuken#post-166 Ma, 02 Mar 2009 07:25:40 +0000 admin 166@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>De meeste botbreuken bij honden ontstaan in het verkeer. In het merendeel van de gevallen betreft het een breuk aan de achterhand (het bekken of het dijbeen). Ga zelf niet onderzoeken of er iets gebroken is, de scherpe uiteinden van de breukvlakken kunnen heel wat interne beschadigingen veroorzaken. Het is duidelijk te merken wanneer een hond iets gebroken heeft: hij heeft pijn en op de plaats van de breuk treedt vaak een zwelling op; hij zal de poot niet meer kunnen gebruiken, soms staat een gebroken poot op een vreemde manier onder de hond; ook is het mogelijk de gebroken poot op een abnormale manier te bewegen. Dit moet zoveel mogelijk voorkomen worden om verdere beschadigingen tegen te gaan.</p> <p>Wanneer je een hond met een gebroken poot wilt helpen moet je er rekening mee houden dat hij pijn heeft en daardoor kan gaan bijten. Laat hem zoveel mogelijk tot rust komen en zorg er voor dat hij niet op de gebroken poot ligt. Is dat wel het geval, dan moet de hond voorzichtig omgedraaid worden, zonder dat er aan de poot getrokken wordt. In sommige gevallen is het raadzaam een noodspalk aan te leggen voordat de hond naar de dierenarts vervoerd wordt. Het vervoer kan op een plank of een deken gedaan worden. Schuif de hond voorzichtig op de plank of de deken en probeer hem zo recht mogelijk te laten liggen. Als er een plank gebruikt wordt moet er iemand aanwezig zijn die de hond kan tegenhouden. Er moet voorkomen worden dat hij er af kan springen. Een deken kan door twee personen gehanteerd worden. Ieder pakt twee punten vast en tilt hond met deken op. Ook hier moet getracht worden de hond zo recht mogelijk te laten liggen. Bij open botbreuken mag de hond niet aan de open breuk gaan likken of krabben. Dek de uitstekende botdelen af met steriele gaasjes of een schone doek, om te voorkomen dat er vuil in de wond komt.</p> <p>waneer u uw hond laat lopen met een botbreuk kan dit erstige beschadegingen opleveren. in geval u denkt dat uw hond een botbreuk heeft opgelopen, ga dat zo snel mogelijk naar de dienst doende dierenarts. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/amerikaanse-cocker#post-165 Ma, 02 Mar 2009 07:18:03 +0000 admin 165@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Rasbeschrijving:</strong></p> <p>De Engelse Cocker Spaniel is de directe voorvader van dit aantrekkelijke ras. Tussen de beide wereldoorlogen veranderde in Amerika de Cocker Spaniel zodanig van type dat op 11 september 1949 een eigen ras tot stand kwam. Hierdoor werd het onderscheid tussen de Engelse Cocker en de Amerikaanse Cocker een feit. Beide rassen hebben een eigen - verschillende - rasstandaard, waarin de raspunten staan aangegeven. Er werd geen vreemd bloed ingekruist bij de totstandkoming van de Amerikaanse Cocker Spaniel. Een van de in het oog springende verschillen tussen beide rassen is de beharing en het type. De beharing van de Amerikaanse Cocker Spaniel is langer en zachter. De Amerikaanse Cocker is ingedeeld in de jachthondengroep en vaak is het jachtinstinct nog duidelijk aanwezig. Er zijn in Nederland een aantal Amerikaantjes met een officieel jachtdiploma. Ookvoor gedrag - en gehoorzaamheids wedstrijden en cursussen is de Amerikaanse Cocker zeer geschikt. Er is zelfs een Nederlands kampioen geweest! Ook op tentoonstellingen spreekt de Amerikaanse Cocker een woordje mee. Vele malen werd een Amerikaanse Cocker beste van de hele tentoonstelling, zowel in binnen - als buitenland. Bovenal is de Amerikaanse Cocker Spaniel een vrolijke en sociale hond die lief is voor kinderen, een ideale gezinshond</p> <p><strong>Gebruik:</strong></p> <p>Jachthond, gezinshond</p> <p><strong>Aktiviteit:</strong></p> <p>Door het onvoorstelbare uithoudingsvermogen waarover de Amerikaanse Cocker beschikt, is het een hond Die uren mee uit wandelen kan gaan, of op de behendigheid- of flyball wedstrijden goed mee kan komen</p> <p><strong>Rasstandaard: Verschijning:</strong></p> <p><strong>Algemeen:</strong></p> <p>De Amerikaanse Cocker heeft een klein, compact en gespierd lichaam met een aflopende ruglijn. Het lichaam is vierkant met diepe en tamelijk brede borst. De ribben zijn goed gewelfd. Matig lange benen met sterk bot. Lange en droge hals.</p> <p><strong>Kleur:</strong></p> <p>De Amerikaanse Cocker komt voor in de kleuren zwart, blond, chocolade bruin, zwart met tan, rood -wit, zwart-wit, chocolade - wit en driekleur.</p> <p><strong>Hoofd en schedel:</strong></p> <p>De Amerikaanse Cocker heeft een fijn gesneden, edel hoofd. Tamelijk brede en korte schedel met vierkante snuit. Halverwege de neuspunt en de achterhoofdsknobbel is een duidelijke stop. Grote, donkerbruine tot zwarte ogen met intelligente en smekende uitdrukking. Lobvormige, lange en vlak hangende oren. Schaargebit.</p> <p><strong>Staart:</strong></p> <p>Ingekort en in het verlengde van de rug gedragen. (momenteel niet meer toegelaten in Europa)</p> <p><strong>Voeten:</strong></p> <p>Compact, groot, rond en stevig.</p> <p><strong>Beharing:</strong></p> <p>De vacht van de Amerikaanse Cocker is zijn trots. Deze is lang, maar niet te overvloedig. Op het hoofd is de beharing kort en fijn, op het lichaam van gemiddelde lengte met voldoende ondervacht als bescherming. Borst, buik en op de rug en aan de achterzijde van de benen goede bevedering, doch niet zo overmatig dat de mooie lijnen niet meer zichtbaar zouden zijn. De beharing is zijdezacht, glad of een weinig gegolfd. De vacht heeft een regelmatige kam - en borstelbeurt nodig en eens in de twee maanden is een bezoek aan de trimsalon beslist noodzakelijk. Schofthoogte: Reu: ideale grootte 38,1 cm. Teef: ideale grootte 35,56 cm.</p> <p><strong>Aard:</strong></p> <p>Past zich gemakkelijk aan, intelligent, gehoorzaam, vrolijk, levendig, nieuwsgierig en zeer leergierig. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/hartruis-bij-honden#post-164 Zon, 01 Mar 2009 18:58:59 +0000 admin 164@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>De meeste hartproblemen worden ontdekt doordat er een hartruis wordt gehoord door de dierenarts. Veel eigenaren denken dat de mate waarin die ruis hoorbaar is, een maat is voor de ernst van het hartprobleem. Dat is niet zo. Een hartruis wordt veroorzaakt door een abnormale werveling van het bloed. De oorzaak van die werveling kan velerlei zijn. Bijvoorbeeld een niet goed functionerende hartklep, een vernauwing van de grote lichaamsslagader of van de longslagader, een gaatje tussen de twee hartkamers of een verslapping van de hartspier. Je kunt onmogelijk aan het hartruisje horen wat en hoe ernstig de oorzaak is. Er zijn ook genoeg dieren die een hartruis hebben maar waarvan het hart zo goed blijft functioneren dat er nooit problemen ontstaan. Wij hebben zelf een Dobermann gehad die er 13 jaar mee is geworden. Alleen op hete zomerdagen en met narcose moesten wij uitkijken, dat was riskant. Helaas zijn er ook hartafwijkingen waarbij géén hartruis hoorbaar is. Dan is het soms moeilijk voor een dierenarts om deze op te sporen. Een verhoogd hartritme samen met de klachten van het dier kan dan een aanwijzing zijn. </p> <p>Sommige rassen hebben meer kans op bepaalde hartaandoeningen. Bij Dobermanns en Deense Doggen komen regelmatig hartspierafwijkingen voor. Bij veel kleine hondjes komt op latere leeftijd een lekkende hartklep voor. Golden Retrievers, Berner Senners en Boxers hebben in toenemende mate last van een aangeboren vernauwing van de grote lichaamsslagader.</p> <p>De meeste hartproblemen geven pas geleidelijk aan duidelijke klachten. Men moet hierbij in het begin vooral denken aan een verminderd uithoudingsvermogen. De hond is sneller moe. Ook vermagering ondanks een goede eetlust kan optreden. Bij ernstige gevallen treed vervolgens een moeilijkere ademhaling en hoesten op. Ook kan de buik dikker worden doordat er vocht in de buik achter blijft. Indien het dier niet wordt behandeld sterft het vroegtijdig. Bij sommige aangeboren hartafwijkingen kan een plotselinge sterfte voorkomen. Met name in de zomer omdat door het benauwde weer het hart dan meer wordt belast. </p> <p>Vroeger moesten we maar afwachten hoe het afliep met een dier met een hartruis en als het dier klachten kreeg werd min of meer op de gok een bepaald medicijn voorgeschreven. Tegenwoordig kunnen we echter véél meer. Door middel van een röntgenfoto, ECG (hartfilmpje) of een echo van het hart kan bekeken worden wat er aan de hand is en of het hart met deze kwaal nog goed of niet meer zo goed functioneert. Dieren met duidelijke klachten van het hart kunnen aan de hand van deze onderzoeken op het voor die aandoening beste hartmedicijn worden gezet. Er zijn veel medicijnen voor het hart beschikbaar en niet elk medicijn is geschikt voor elke hartkwaal. Aan de hand van een vervolg ECG, meestal 2 weken later, wordt gecontroleerd of het medicijn het gewenste effect heeft of dat misschien de dosering moet worden aangepast. Soms wordt een tweede medicijn erbij gegeven voor een optimaal effect. Dieren met een hartruis die nog géén klachten hebben, maar waarvan op het ECG blijkt dat de functie van het hart niet meer 100% is, kunnen met bepaalde medicijnen veel langer en prettiger leven. Er is aangetoond dat de levensduur bij dergelijke honden met een factor 3 wordt verlengd! Dat is nogal wat. Daarnaast wordt de kwaliteit van leven verbeterd. De meest eigenaren vertellen dan ook dat hun hond weer veel speelser is geworden.</p> <p>Ook het onder narcose brengen van dieren met een hartruis is na het maken van een ECG veel minder riskant geworden. De narcose wordt aan de hand van de uitkomst van het ECG optimaal aangepast. Alle dieren die dan ook onder narcose worden gebracht worden vlak voor de narcose nogmaals helemaal onderzocht. Het kan immers zijn dat een hartruis die een maand geleden nog niet hoorbaar was, nu wel is te horen. Mede hierdoor is het fenomeen "in de narcose blijven" oftewel onverwachte sterfte tijdens de narcose is gelukkig vrijwel niet meer aanwezig (dit laatste komt ook door het gebruik van moderne narcose-middelen, bewakingsapparatuur tijdens de narcose en een intensieve zorg rond de operatie).</p> <p><strong>Cardioechografie:</strong></p> <p>Cardioechografie (= echografie van het hart), is zeer zinvol om de oorzaak en het gevolg van een bijgeruis te onderzoeken. Dit is van belang om te weten of en welke medicijnen moeten worden gegeven. Verder is het ook een belangrijk onderzoek als aangeboren hartafwijkingen, hartspierproblemen, klepdefecten of tumoren in het hart of hartzakje worden vermoed. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/zandvliegen#post-163 Zon, 01 Mar 2009 18:55:34 +0000 admin 163@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Hoe herkennen we een zandvlieg?</strong></p> <p>Een zandvlieg is een kleine harige mug (2,5-3mm). Doordat ze niet zoemt, is ze des te verradelijker. De zandvlieg is vooral 's avonds en tijdens de nacht actief.</p> <p><strong>Waar komen zandvliegen voor?</strong></p> <p>In alle mediterrane landen: Portugal, Spanje, Frankrijk, Italië, Malta, Griekenland, Turkije, Libië, Tunesië, Algarije en Marokko. De kans dat uw hond wordt gebeten is groot. Een goede raad: neem uw voorzorgen! Zandvliegen leven zowel in de vrije natuur als in woonkernen.</p> <p><strong>Waarom zijn zandvliegen gevaarlijk?</strong></p> <p>Door te bijten kunnen zandvliegen Leishmania overbrengen op honden. Leishmania is een microscopisch kleine parasiet die voor de hond dodelijk kan zijn. Bij een steek van een geïnfecteerde zandvlieg komen de parasieten in de hondenhuid. Op deze plaats is een kleine verwonding zichtbaar, meestal aan de snuit of het oor. De verwonding verdwijnt maar de parasieten verspreiden zich naar de inwendige organen van de hond.</p> <p><strong>Wat is Leishmaniasis?</strong></p> <p>Leishmaniasis is een ziekte die zowel bij honden als bij mensen slachtoffers kan opeisen. In het Provence-Côte d'Azur gebied kan de prevalentie van hondenleishmania oplopen tot 42%. Honden met Leishmania herkent men aan haaruitval rond de ogen en de snuit. In een verdere fase, treedt gewichtsverlies op, hoewel de hond een goede eetlust behoudt. De huid is ontstoken vooral op plaatsen waar de hond in contact komt met de grond als hij gaat zitten of liggen. Vooral de kop, oren en poten zijn gehavend. In een nog verder stadium worden de nagels lang een brokkelig en zullen de nieren minder goed functioneren. De incubatietijd van Leishmaniasis kan 3 tot 18 maanden bedragen. De hond kan dus na 3 maanden al tekenen van infectie vertonen, maar het kan evengoed 18 maanden duren voor de hond ziek is.</p> <p><strong>Hoe kunt u uw hond beschermen tegen zandvliegen?</strong></p> <p>Vraag uw DA voor u op reis vertrekt om een effectieve bescherming tegen zandvliegen. Er bestaan nog geen vaccins. In België zijn er 2 producten geregistreerd tegen zandvliegen: een spot-on met als actief product permenthrine en een protectorband "Scalibor" met als actief product deltamethrine. Het voordeel van de protectorband is dat hij 5 tot 6 maanden werkt zowel tegen teken die er in overloed zijn in België als tegen zandvliegen en hartwormmuggen.</p> <p><strong>Advies:</strong></p> <p>Behandeling van Leishmania is duur en kan langdurig en moeilijk zijn. Preventie tegen zandvliegen is dus aangewezen. Als u vermoedt dat uw hond Leishmaniasis heeft, ga langs uw DA zodat deze een bloed- of weefseltest kan doen. Door een snelle diagnose kan uw hond misschien nog gered worden. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/verpleging-van-de-zieke-hond#post-162 Zon, 01 Mar 2009 18:52:32 +0000 admin 162@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Een dier herstellende van een operatie of ernstige ziekte, zal in zijn eigen vertrouwde omgeving altijd minder problemen opleveren. Een rustige en vriendschappelijke sfeer is een belangrijke factor die het herstel kan bespoedigen. Honden zijn enorm gevoelig wat betreft de toon waarop tegen hen wordt gesproken. Degene die hem verzorgt moet daarom rustig, kalm en sympathiek de zieke hond benaderen en verzorgen. Een hond die als gevolg van zijn ziekte zijn mand bevuilt mag je nooit straffen.</p> <p>Het gaat zowel tegen zijn instinct als tegen zijn opvoeding in, maar hij kan er echt niets aan doen.Het zien of horen van andere dieren, het lawaai van de straat, van kinderen en dergelijke werkt nadelig in op zijn geestesgesteldheid en je moet ze dan ook zoveel mogelijk vermijden.Een zieke hond heeft een mand nodig die ruim genoeg is om er uitgestrekt in te liggen. Schuimplastic manden met een gemakkelijk afneembaar dek zijn hiertoe uitermate geschikt. Voldoende oude kranten in de omgeving van de mand maken het opruimen van eventuele ongerechtigheden veel gemakkelijker. Wanneer de hond in staat is om uitgelaten te worden kan het in bepaalde gevallen verstandig zijn hem door middel van een wollen dekje de nodige bescherming tegen de koude te geven.Warmte is noodzakelijk voor het zieke en herstellende dier.</p> <p>Goed ingepakte warme kruiken of een verwarmingslamp boven het ‘ziekbed’ voldoen uitstekend. De hoogte van een dergelijke lamp moet je zorgvuldig bepalen, zodat de gewenste hoeveelheid warmte aan de hond ten goede komt.Vaak heeft een zieke hond behoefte aan een speciaal rantsoen. Gemakkelijk verteerbaar voedsel is voor hem een welkome aanvulling. onditiebevorderende middelen zijn aan te raden. Een melkdrank vermengt met honing en babyvoeding kan in noodgevallen ook uitstekend voldoen.Een ernstig zieke hond moet regelmatig worden gevoerd met kleine beetjes tegelijk.</p> <p>Soms zal de eetlust volledig verdwenen zijn. Een likje advocaat, een stukje leverworst of een andere lekkernij kan de eetlust soms weer opwekken.Verbanden en/of pleisters op een wond zal de hond op allerlei manieren trachten kwijt te raken, omdat ze vaak irriteren. Je kunt hiervoor een kraag van schuimplastic om zijn nek aanbrengen die je aan de halsband vastmaakt. Je moet voorkomen dat de hond bij de wond of het verband komt.Het verband moet tijdens regenachtige dagen zo goed mogelijk beschermd worden met een stuk plastic of een dekje wanneer je met hem gaat wandelen. Natuurlijk moeten verbanden regelmatig gecontroleerd en vervangen worden.Dit alles kan en moet in overleg met de dierenarts. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/ouderdomsverschijnselen#post-161 Zon, 01 Mar 2009 18:49:36 +0000 admin 161@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Onze honden worden ouder, net als wij. Dat is natuurlijk prettig maar ook bij honden komt de ouderdom met gebreken. Het is een feit dat wij de meeste van onze honden overleven, en dus in ons mensenleven met een aantal ouder wordende honden te maken krijgen. Oudere honden hebben vaak minder zin in spelen of uitgaan en de gedragsveranderingen die gepaard gaan met de veroudering van de hersenen, hebben vaak invloed op de verhouding tussen baas en hond. Door dit probleem te herkennen zijn er mogelijkheden om de geestelijke gezondheid van een oudere hond op peil te houden. In lang niet alle gevallen is er overigens sprake van een merkbare aftakeling. Het is een culturele gewoonte om veroudering als onvermijdelijk te beschouwen. Dankzij allebei vernieuwingen in de diergeneeskunde zijn dierenartsen in staat om de lichamelijke problemen die bij het ouder worden horen, deels op te lossen of in ieder geval af te remmen. Dankzij het gemak van bloeddrukverlagende medicijnen voor hartproblemen, de dieetvoedingen voor bijvoorbeeld nierpatiënten, moderne ontstekingsremmende en pijnstillende medicijnen kan een dierenarts de 'derde' leeftijd van de hond probleemloos aanpakken. Die lichamelijke verbetering van oude honden leidt vaak tot de vraag om aandacht voor gedragsverandering. Wat heeft een hond aan gesmeerde gewrichten en een goed functionerend hart als hij geen zin meer heeft om te wandelen?<br /> Nu moet een dierenarts, en natuurlijk ook de eigenaar, de gedragsveranderingen wet herkennen. Een dierenarts is er in getraind om veranderingen in tal van lichaamsfuncties te herkennen, maar gedragsveranderingen en dan vooral de oorzaak hiervan zijn lastiger te herkennen. Wat zijn nu die veranderingen die veroorzaakt worden door het ouder worden van de hersenen?</p> <p><strong>-Relationele stoornissen:</strong></p> <p>In het begin lijkt het vaak of de hand doof wordt, hij reageert namelijk niet meer alert op allerlei geluidsprikkels. Het kan natuurlijk best dat het dier doof wordt en ook minder goed gaat zien. De hond heeft namelijk vaker moeite met het op afstand herkennen van de eigenaren of andere bekenden. Het kan zelfs zo zijn dat de hand dol enthousiast op vreemde mensen afloopt en de buurvrouw straal voorbij loopt. Daarnaast lijkt het alsof de hond moeite heeft met de rangorde in huis, met het vertonen van onderdanig gedrag naar een ranghogere hond bijvoorbeeld. En dit zorgt natuurlijk weer voor allerlei problemen tussen de honden in huis. Ook de band tussen baas en hond kan minder warden doordat het dier zelf geen initiatieven meer vertoont en ook minder tot een spel uit te dagen is. De hond komt dus minder dan voorheen om aandacht(spel) vragen.</p> <p><strong>-Desoriëntatie:</strong></p> <p>De hond kan zich niet meer goed oriënteren op zijn omgeving. Dit gaat vaak in het begin heel langzaam, maar kan zich snel uitbreiden. In het begin vergist de hond zich in de juiste voordeur of weet even niet meer de weg in het dagelijkse uitlaatbos. Het kan zelfs uitlopen in het, ogenschijnlijk, doelloos rondlopen in huis of het zomaar weglopen.</p> <p><strong>-Verlies van aangeleerd gedrag:</strong></p> <p>Dit geeft vaak de grootste problemen. Onzindelijkheid op zowel urine als ontlasting kan plotseling de kap opsteken. Het alleen zijn kan een probleem warden, zowel overdag als 's nachts. Een aantal oudere honden krijgt 's nachts zelfs enorme loopdrang, terwijl ze overdag in een zeer diepe slaap vallen. De hond reageert ook minder of soms hele maal niet meer op bepaalde, aangeleerde signalen. Commando's hebben dan geen functie meer. Ook sociale omgangsvormen naar andere honden toe lijken afgeleerd. Dat laatste geeft dan weer problemen met de andere, jongere, honden in huis maar ook op straat</p> <p><strong>-Niet meer in staat nieuw leergedrag te ontplooien:</strong> </p> <p>Een ouder wordende hond is minder goed in staat om veranderingen door te maken. Het aanpassingsvermogen gaat achteruit. Een verhuizing nieuwe mensen in huis of nieuwe huisdieren kunnen vaak de oorzaak zijn dat u voor het eerst merkt dat de hond ouder wordt. Hij heeft meer moeite met zich aanpassen en vaak ontstaat een aantal gedragsproblemen vanaf dit moment. Zo was er de oudere Labrador die na een verhuizing opeens niet meer alleen kon zijn, hij jankte en blafte de hele tijd als hij alleen was. 's Nachts liep hij voortdurend te spoken door het huis. Ook een nieuw gezinslid kan dan plotseling voor veel problemen zorgen, die waarschijnlijk niet waren voorgekomen toen de hond jonger was.</p> <p><strong>-Verlies van motivatie:</strong></p> <p>Dit is voor de meeste eigenaren vaak het grootste probleem. Het niet meer tonen van initiatief om te gaan spelen, het niet meer waaks zijn of maar met moeite te motiveren zijn om samen een stukje te gaan wandelen, zorgt voor een vermindering van de band tussen baas en hond. Althans dat voelen wij zo. Als uw hond niet meer vrolijk de mand uitkomt als u de riem pakt en naar de deur loop, maar u echt moet soebatten om hem mee te krijgen, is de lol er voor u ook snel af. De wandelingen worden at snel korter en de motivatie om tijdens het wandelen iets met de hand te doen neemt ook af.</p> <p><strong>-Slaapstoornissen:</strong></p> <p>Andere grote problemen die al eerder aan de orde zijn geweest, zijn de slaapstoornissen. Het kan zijn dat uw hond veel meer gaat slapen, zeker overdag of dat hij steeds dieper lijkt te slapen. Maar het kan ook zijn dat uw hond in plaats van 's nachts juist alleen overdag slaapt om 's nachts rond te gaan lopen. Het slaappatroon kan dus veranderd zijn. Normaal vallen honden, en wij ook, eerst in een lichte slaap om vervolgens dieper te gaan slapen en ook te gaan dromen. Dit is die fase waarin u uw hond soms ziet bewegen in zijn slaap. Sommige honden maken daarbij ook allerlei geluiden, we zien de hand dan 'dromen'. Wij noemen dat de REM-fase (rapid eye movement) of de droomfase. Sommige oudere honden vallen ineens in die onrustige droomfase zonder eerst rustig in te slaap te vallen. Ze kunnen dan ook ineens heel onrustig wakker worden, en totaal gedesoriënteerd lijken.</p> <p><strong>-Emotionele stoornissen:</strong></p> <p>Hiermee bedoel ik dat sommige oudere honden sneller angstig gedrag vertonen. Het kan ook zijn dat het dier ergens van schrikt, maar veel meer tijd nodig lijkt te hebben om te herstellen. De hand kan bang warden voor dingen of omstandigheden waar hij voorheen nooit angst voor vertoonde. Verlatingsangst kan dan ontstaan, maar ook bang om in de auto te gaan of opeens bang worden voor bepaalde dieren zoals paarden of koeien. Die angst kan ook omslaan in het tonen van angstagressie. De hond zal dan eerder reageren met agressie op angstprikkels dan voorheen. De meeste eigenaren ervaren dit zelf ook als erg beangstigend.</p> <p><strong>-Bijzondere gedragingen:</strong></p> <p>Er kan dwangmatig gedrag ontstaan. Bijvoorbeeld het likken van een bepaalde plek op het lichaam, zoals een poot. Dit geeft dan weer aanleiding tot verwondingen die meestal niet meer overgaan. De hond blijft er maar aan likken. Verstoorde eetlust kan een verschijnsel van veroudering zijn. Soms dagen niet of nauwelijks willen eten om vervolgens als een wolf een aantal dagen alles te willen eten wat maar enigszins eetbaar is. Een aantal eigenaren vermeldt ook dat het soms lijkt alsof de hond zomaar een tijdje voor zich uit zit te staren. Het kost dan ook moeite om zijn aandacht te krijgen.</p> <p><strong>-Wat kunnen we dan hieraan doen?</strong></p> <p>In eerste instantie moet u als eigenaar de gedragsveranderingen die gepaard gaan met het ouder warden, herkennen. U moet er ook van overtuigd raken dat er wet degelijk iets aan te doen is. Dit kan vaak goed in samenwerking met uw dierenarts en een gedragtherapeut voor honden. De dierenarts is noodzakelijk om in eerste instantie alle lichamelijke klachten na te kijken en uit te sluiten. Daarnaast kan uw dierenarts eventueel een gedragsmedicijn voorschrijven dat kan helpen de aftakelende processen op hersenniveau te verminderen. Maar ook voor u is een belangrijke taak weggelegd. Alleen het geven van een pilletje is onvoldoende om uw 'oude' hond weer wat plezier in zijn leven te geven. U zult, soms onder begeleiding, opnieuw moeten gaan trainen met uw hond. Nu is de training er niet op gericht om de hond allerlei nieuwe dingen aan te leren, maar is vooral gericht op het motiveren om uw hand weer dingen te laten ondernemen. Zoekspelletjes, aandachtoefeningen of het apporteren van allerhande zaken, zijn ideale manieren om uw hond te motiveren in het zelfstandig uitoefenen van allerlei handelingen.</p> <p><strong>-Tenslotte:</strong></p> <p>De verzorging van veroudering van honden (maar ook van katten) krijgt een steeds grotere plaats in onze samenleving. Het is echter jammer dat veel eigenaren, maar ook dierenartsen en gedragsdeskundigen, nog niet volledig op de hoogte zijn van de vele mogelijkheden die er zijn om het leven en daarmee de levensvreugde van hun dier te verbeteren. Dit verbeteren kan gericht zijn op het lichamelijke deel, maar het zou ook gericht moeten zijn op het geestelijke deel van een hond. Een hond bestaat nu eenmaal uit meer dan pezen en spieren die aangedreven worden vanuit de hersenen. Onwetendheid leidt vaak tot verkeerde conclusies of besluiten. De verouderingsproblemen afdoen met 'hij wordt nu eenmaal ouder en daar is niets tegen te doen' of 'ik wil niet dat hij lijdt, ik heb liever dat hij een mooie dood sterft' kunnen na het lezen van dit artikel niet meer aan de orde zijn. De kennis van het ouder worden van gezelschapsdieren neemt ook een steeds groter deel in van het takenpakket van een dierenarts. Het 'oude gebakje' zal meer en meer de aandacht van dierenartsen krijgen. Gedragsdeskundigen zullen daar dus ook steeds meer mee te maken krijgen. Dus ook de noodzaak voor dierenarts en gedragsdeskundige om ook op dit gebied samen te werken. Waar de één de kennis heeft over de lichamelijke aspecten van het ouder worden en medicijnen, heeft de ander de kennis van gedrag en de kennis van de invloed van bepaalde medicijnen op dat gedrag. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/ijspret-en-gevaren#post-160 Zon, 01 Mar 2009 18:44:05 +0000 admin 160@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Vooraf, u hoeft uw huisdier geen truitje of jasje aan te doen. De hond en kat die regelmatig buiten komt zal naar de winter toe een dikkere vacht ontwikkelen en meer onderhuids vet opbouwen. Dit beschermt ze prima tegen de winterse kou. De uitzonderingen zijn het (zeer) jonge, het oudere of het zieke huisdier, hun weerstand tegen de vrieskou is natuurlijk veel minder. Voor de z.g.n. naakthonden is het wel aan te raden om deze met een dekje te beschermen.</p> <p>Spelen in de sneeuw is voor veel honden (en eigenaren) een prachtige ervaring. De honden zijn uitbundig en jagen verwoed achter gegooide sneeuwballen aan.</p> <p>Er kleven echter voor een hond en de kat ook enkele nadelen aan:<br /> In de winter bij sneeuw en andere gladheden worden de straten gestrooid met pekel. Deze pekel droogt de voetzolen van onze viervoeters uit en er ontstaan pijnlijke kloofjes die nog pijnlijker zijn wanneer het strooizout erin gewreven wordt. Veel honden zullen na het uitlaten zelf hun poten schonen, hierdoor kunnen ze soms veel pekel binnenkrijgen en daarop overgeven.<br /> Het advies is dan ook: ten tijde van sneeuw de poten na het uitlaten goed afspoelen met lauwwarm water en vervolgens drogen, verder controle van de voetzooltjes, evt. kunt u deze preventief insmeren met vaseline en u kunt de zwaar bestrooide straten mijden. Verder kan sneeuw in de haren tussen en rond de zooltjes als ijsballetjes blijven hangen wat ook pijn veroorzaakt. Deze haren kunt u uit voorzorg kort knippen. Ook kunt u, wanneer u de haren niet wilt knippen, bij de dierenarts speciale schoentjes halen die de poten beschermen. Verder kan sneeuw in de haren van de oren en snuit blijven hangen wanneer ze door de sneeuw rollen. U doet er beter aan deze sneeuwballetjes snel weg te halen aangezien dat pijnlijke ijsvorming kan geven. Sneeuw eten wat veel honden doen is ook geen goed idee. De balans in het maagdarmkanaal kan worden verstoord met braken en diarree tot gevolg.</p> <p>Bij schaatsijs lijkt het voor de hond ook leuk om deze mee te nemen, bedenkt u er wel op dat uw hond geen schoenen aanheeft; het ijs is erg koud aan de poten en de hond glijdt veel gemakkelijker uit en het kan hierdoor spieren verrekken of zelfs scheuren waardoor ze gedurende dagen last kan hebben van 15 minuten ijspret. Verder zult u erop moeten letten dat wanneer de dooi invalt en uzelf het ijs niet meer op durft de hond dit zonder nadenken wel kan doen. Gisteren mocht het toch van de baas, waarom dan vandaag ineens niet meer; de hond kan niet weten wanneer het ijs nog betrouwbaar is, lijn het dier dus aan als de dooi haar intrede doet. In het kort dus geniet van de winter maar let wel op je huisdier. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/verharen#post-159 Zon, 01 Mar 2009 01:16:07 +0000 admin 159@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Verharen De meeste honden verharen alleen in de ruiperiode overmatig. In deze periode (lente en herfst) wisselt de vacht van zomer- naar winteruitvoering en andersom. In deze periode zult u extra moeten borstelen om de hond door de rui heen te helpen en zo bent u zelf ook het snelst van een huis vol haar af.</p> <p>Een aantal honden verharen het hele jaar door overmatig. Hier is het normale ritme in de ruiperiode duidelijk ontregeld. Weersomstandigheden kunnen deze periode grondig beïnvloeden, maar ook het overwegend binnenshuis houden van de hond, het overdreven borstelen van de vacht en onaangepaste voeding kunnen in dit ruiproces hun invloed doen gelden. </p> <p><strong>Overborstelingseffect:</strong></p> <p>Het overmatig verharen wordt in de meeste gevallen veroorzaakt doordat men structureel te veel, te hard en te lang is gaan borstelen. Wanneer u te veel en met te hard materiaal borstelt haalt u niet alleen dood haar weg, maar ook het goede levende haar. De huid reageert hierop met het aanmaken van nieuw haar, telkens weer opnieuw. Hierdoor blijft uw hond het hele jaar door overmatig verharen. Dit wordt ook wel het "overborstelingseffect" genoemd.</p> <p><strong>Hoe kunt u dit proces nu keren?</strong></p> <p>Allereerst stoppen met het borstelen van de vacht in het ritme wat u nu toepast. De vacht voorlopig alleen 1 keer per 2 weken doorborstelen met een rubberen of haren borstel. Hierdoor komt de huid tot rust en kan het natuurlijke ritme zich weer herstellen. Dit kan wel een half jaar duren.</p> <p>Wanneer uw hond gewoon vreselijk aan het verharen is in zijn normale ruiperiode dan kan de volgende procedure uitkomst bieden, zodat de hond eerder door zijn rui heen is:<br /> Om de aanwezige losse haren sneller kwijt te raken, doet u de hond in bad. Wast hem met veel shampoo, welke u enkele minuten in laat werken. Hierdoor weken de dode en bijna dode haren los. Daarna spoelt u de vacht goed uit om hem vervolgens droog te föhnen. Tijdens het droogföhnen kamt u de vacht voorzichtig door. U herhaalt deze procedure na ongeveer 2 weken en in die tussentijd borstelt u de vacht uitsluitend met een rubber of haren borstel. Dit om een overborstelingseffect te voorkomen.</p> <p><strong>De trimsalon kan u helpen:</strong></p> <p>U kunt uw hond ook door een trimsalon deze behandeling laten geven. Het effect zal alleen maar beter zijn aangezien de meeste moderne trimsalons wel in het bezit zijn krachtige föhns en/of waterblazers. Met vooral die waterblazers worden alle op dat moment loszittende haren uit de vacht geblazen. De kracht van de waterblazers is erg groot en niet vergelijkbaar met een handföhn, hierdoor hoeft de wasprocedure in de meeste gevallen maar één keer per rui uitgevoerd te worden.</p> <p>Het belangrijkste aspect bij voorkoming van overmatige verharing, is de keuze van het materiaal en de frequentie van de borstelbeurten. Goedkope borstels en kammen hebben veelal geen goed afgewerkte punten, waarmee ze huid en haar beschadigen. Ook flexibiliteit van goedkope borstels laat te wensen over. Kies voor goed materiaal wat net iets duurder is, maar waar u én uw hond jarenlang plezier van hebben. Weet u niet welk materiaal het best geschikt is voor de vacht van uw hond, informeer dan eens bij een Hondensalon Kynotrim. Deze heeft in de regel meer kennis van dit soort zaken dan de dierenspeciaalzaak. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/vasten-goed-voor-je-hond#post-158 Zon, 01 Mar 2009 01:12:46 +0000 admin 158@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>In de vakantieperiodes nemen vele baasjes wat meer tijd om met hun hond bezig te zijn. De honden worden in deze periode dan ook wel eens wat meer verwend met een restje van de tafel of en supplementaire lekkernij. Verwennerijen zoals frietjes,koekjes of vleeshapjes zijn niet altijd even gezond voor je hond, vooral omdat menselijke voeding vaak aangevuld wordt met additieven zoals nitraten,nitrieten, aldehydes, enz..</p> <p>Voornamelijk de pancreatieve enzymen die nodig zijn om de proteïnen te verteren in het maag-en darmsysteem van de hond worden nogal vlug uitgescheiden waardoor de hond snel aankomt. Drastische maatregelen dringen zich dan op en een paar dagen vasten is dan in vele gevallen de gekozen oplossing. Maar is vasten wel gezond voor je hond? iCare zocht het voor Jullie uit. </p> <p>Vlees dat door en door gekookt is bevat zelden voldoende enzymen die van enige waarde zijn voor uw hond zijn verteringssysteem. Zonder pancreatieve enzymen die de proteïnen moeten verteren, begint het voedsel te verrotten en dit kan leiden tot pancreatitis of vergiftiging. Je kan steeds meer voedsel geven maar het zal toch niet gebruikt worden. Als het lichaam de voedingsstoffen niet kan gebruiken kan je ze evengoed niet toedienen.</p> <p>Het lichaam zal desgevallend bij zichzelf op zoek gaan naar voedsel om zijn voortbestaan te verzekeren waardoor de hond gewicht en stevige spiermassa zal verliezen. Indien de hond in die periode ook een kwaadaardige tumor zou hebben zal het lichaam eerst de tumor van voedsel voorzien en zelf verder verschrompelen zoals een gedroogde pruim. Als je dus een ziekte vermoedt bij je hond kan hem best niet volstouwen met menselijk voedsel in de hoop dat dit hem zal aansterken. </p> <p>Het achterhouden van voedsel voor een dag of meer zal daarentegen leiden tot een revitalisering van het lichaam omdat het lichaam dan de kans krijgt om de aantasting te verwerken zonder al te veel energie te moeten steken in een verteringsproces. Dit geld zowel voor gezond , tweederangs voedsel maar zeker voor slechte kwalitatieve voeding die wordt aangeboden.</p> <p>Als de verteringsorganen niet aan het werken zijn voor de vertering van voedsel hebben ze alle tijd om afvalstoffen te verwerken.</p> <p>Vasten blijft daarom het meest efficiënte medicijn in de natuur gezien het lichaam zelf zijn afvalstoffen en toxische stoffen kan gaan verwerken door grote kuis te gaan houden in elke cel. Cellen die vol zitten met toxische stoffen hebben namelijk geen ruimte meer om voedingsstoffen op te nemen. Dus eerst al die gifstoffen eruit!</p> <p>Dit totale proces noemt men autolyse en dit proces kan er zelfs voor zorgen dat sommige types tumoren of cystes worden geabsorbeerd door het lichaam door dit graduele en natuurlijke proces.</p> <p>Indien u een ouder hond bezit kan het zijn dat door jaren onaangepaste voeding de enzymen zowat uitgeput zijn. Wat er dan nog overblijft kan je aanvullen met pancreatieve enzymen om zijn gezondheid te verbeteren.</p> <p>Het zal er voor zorgen dat de volle kracht van proteïnen, vet en koolhydraten zullen kunnen aangewend worden door een verbetering van het metabolisme. Deze pancreatieve enzymen kunnen een verslapte spijsvertering aanwakkeren en dus de efficiëntie van het hondenlichaam verbeteren. Tevens kunnen ze het reinigingsproces van het lichaam versnellen</p> <p>(Bron: ICARE) </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/beweging-en-gewrichtsproblemen#post-157 Zon, 01 Mar 2009 01:07:56 +0000 admin 157@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>De invloed van beweging van de jonge hond op het ontstaan van gewrichtsproblemen is bij met name de grote hondenrassen van belang.Deze honden groeien namelijk meer en sneller dan de kleine rassen.Hierdoor kunnen makkelijk groeistoornissen in het beendergestel ontstaan.</p> <p>Behalve beweging zijn ook erfelijke aanleg en voeding van invloed op het optredenvangroeistoornis.</p> <p><strong>Waarom heeft beweging invloed op het ontstaan van gewrichtsproblemen?</strong></p> <p>Bij de geboorte zijn de beenderen van een pup nog maar gedeeltelijk verkalkt en de spieren nog niet getraind.</p> <p>Bij de grote hondenrassen is het verkalkingsproces van het skelet pas op 2 jarige leeftijd voltooid.</p> <p>De spieren zorgen ervoor dat het lichaam kan staan en bewegen.Ongetrainde spieren zijn minder sterk en raken sneller vermoeid,waardoor gewrichten verkeerd belast worden.</p> <p>De gewrichten zorgen dat de botdelen ten opzichte van elkaar kunnen bewegen.De uiteindelijke vorm van de gewrichten ontstaat onder invloed van de krachten die tijdens de groei hier op inwerken.Als gewrichten verkeerd of teveel belast worden,kunnen ze een afwijkend vorm krijgen en/of treedt in de gewrichten vroegtijdige slijtage op.Zoals arthrose en spondylose.</p> <p><strong>Hoe kun je gewrichtproblemen proberen te voorkomen?</strong></p> <p>De spieren van de ledematen trainen door in een rechte lijn stevig door te lopen.Maak een paar keer per dag een kleine wandeling,b.v.4 a 6 maal daags 10 a 15 minuten lang.</p> <p><strong>Afgeraden wordt:</strong></p> <p>1.Extreme draaibewegingen (die gewrichten bij het lopen op zacht zand of bij het spelen op een gladde vloer kunnen maken).<br /> 2.Van of over grote hoogten springen.<br /> 3.Lange wandelingen (ie tot vermoeide spieren leiden).</p> <p>De gewrichtkapsels en -banden,de peesscheden,de slijmbeurzen,de menisci en het kraakbeen (=de bekleding) van de gewrichtvlakken kunnen dan makkelijk overbelast worden.Hierdoor zullen de gewrichtkapsels en -banden,de slijmbeurzen en de peesscheden geirriteerd(=ontstoken)raken.En de menisci en het kraakbeen van de gewrichten beschadigd worden,waardoor gewrichtslijtage optreedt.</p> <p><strong>Bij een pup zijn ook de nekspieren niet stevig.</strong></p> <p>1.Als met een smalle slipketting een flinke ruk aan de nek wordt gegeven,kunnende onderste halswervels verplaatsen en zal pijn van uit de nek naar een voorpoot uitstralen.<br /> 2.Niet op een jonge leeftijd beginnen met maar van één kant naar de baas op laten kijken(zoals bij de obedience training).De aan één zijde overtrainde nekspieren kunnen de bovenste halswervels verplaatsen.Wissel het naar rechts,naar de baas omhoog kijken van de hond af met links.<br /> 3.Niet te vroeg met pakwerk beginnen.Bij deze hondensport hoordt de eerste halswervel zwaar belast.</p> <p>De beide bekkenhelten zijn pas samengegroeid p 2 jarige leeftijd. Duw dus bij de zitoefening op de beide bekkenhelften tegelijk. Niet alleen op de linker- of rechterhelft,want dan kunnen de bekkenhelften ten opzichte van elkaar verschuiven. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/bewegingsadvies-voor-de-hond#post-156 Zon, 01 Mar 2009 01:01:15 +0000 admin 156@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Inleiding:</strong></p> <p>Om goed te kunnen afvallen is naast een evenwichtige voeding ook regelmatige beweging belangrijk. Vaak hebben de dieren door het overgewicht ook een verminderde conditie. Het is belangrijk om het bewegen langzaam op te bouwen. Door iedere week een stukje meer en langer te gaan bewegen wordt de conditie weer opgebouwd. Hieronder volgen een aantal tips om het bewegen te stimuleren. </p> <p><strong>Regelmatig wandelen:</strong></p> <p>Waarschijnlijk neemt u uw hond al iedere dag mee uit. Wissel het dagelijkse rondje eens af met een bos of strand wandeling. Ook een keer extra wandelen geeft al resultaat. Dat hoeft niet eens een uur te zijn. Een extra wandeling van tien minuten voldoet al. In sommige bossen is een "natte neuzen pad". Hier mogen honden los lopen. Zo gaat de route in het Kuinderbos (vlakbij Lemmer) voor een groot deel langs het water en u komt een speelweide tegen met een klein strandje waar de honden heerlijk met elkaar kunnen spelen en zwemmen. Op de speelweide staan meerdere picknicktafels waar u even kunt uit rusten en bijpraten met andere hondeneigenaren. Veel bossen hebben routes die de moeite waard zijn, maar houdt er wel rekening mee dat de honden hier soms aangelijnd moeten worden. </p> <p><strong>Spelen:</strong></p> <p>Door te spelen met de hond krijgt deze niet alleen meer beweging maar wordt ook de band tussen hond en eigenaar versterkt. Er zijn veel spelletjes te bedenken laat uw fantasie de vrije loop. Denk bijvoorbeeld aan bal spelletjes, een hindernisbaan, speuren en spelen met de frisbee.</p> <p><strong>Fietsen:</strong></p> <p>Wanneer de hond wat meer conditie heeft opgebouwd is fietsen ook een goede vorm van beweging. Voor het fietsen is wel een goede training en opbouw belangrijk. Wanneer de hond niet heeft geleerd om naast de fiets te lopen dan is het belangrijk dat u dit eerst voorzichtig gaar trainen. Er zijn speciale fietsstangen te verkrijgen die u aan uw fiets kan bevestigen zodat de hond niet voor uw wiel kan komen.</p> <p><strong>Zwemmen:</strong></p> <p>Zwemmen is een ideale manier van bewegen bij honden met ernstig overgewicht en honden met gewrichtsproblemen. De kans op blessures is gering terwijl alle spieren optimaal worden gebruikt. In lemmer is een speciaal hondenstrand waar honden het gehele jaar welkom zijn. Bij Emmeloord ligt de Kasteleinsplas dit is een ideale plek waar zowel u als de hond lekker kan zwemmen. </p> <p><strong>Cursussen en trainingen:</strong></p> <p>Er zijn diverse en leuke trainingen voor uw hond. Denk bijvoorbeeld aan behendigheid. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/wagenziekte-en-autotraining#post-155 Zat, 28 Feb 2009 10:39:59 +0000 admin 155@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Het komt vaak voor dat een hond niet in de auto wil. Meestal komt dat doordat de hond in het verleden heeft ervaren dat autorijden niet leuk is, of omdat de eerste kennismaking met de auto heel vervelend was. Bijvoorbeeld doordat de jonge pup, toen deze uit het nest is gehaald, door de nieuwe eigenaar is opgehaald met de auto. Het verlaten van de vertrouwde omgeving, gecombineerd met de onbekendheid van het autorijden, kan leiden tot angst en daardoor wagenziekte. Wagenziekte komt met name door spanning en nare associaties met autorijden. Een hond wordt dan misselijk in de auto, gaat heftig kwijlen en/of overgeven. De meeste pups groeien wel over de wagenziekte heen, maar de herinnering aan het onprettige gevoel blijft vaak bestaan. De hond houdt dan ook als volwassen hond een hekel aan autorijden.</p> <p><strong>Wat kunt u als eigenaar doen?</strong></p> <p>U kunt wagenziekte en weerstand tegen autorijden hanteerbaar maken of helemaal oplossen met training, medicijnen en/of andere praktische oplossingen. Uw hond trainen raden wij altijd aan. De andere oplossingen kunt u inzetten als uw hond hier extra baat bij heeft. Hieronder zullen we de drie oplossingen bespreken.</p> <p><strong>Training:</strong></p> <p>De hond dient te leren dat het in de auto gaan niet vervelend is maar juist leuk. U maakt bij de training dan ook gebruik van iets dat de hond echt leuk of lekker vindt. Dat kan een speeltje zijn maar ook kaas, worst of de bak met eten.</p> <p><strong>Stap 1:</strong></p> <p>Zet eerst de portieren van de auto open. Lijn vervolgens uw hond (in huis) aan en pak demonstratief datgene dat de hond te gek vindt (de beloning). Loop met de beloning en de hond aan de lijn naar de auto. Leg de beloning in de auto en moedig de hond aan om het te gaan halen. Prijs hem voor iedere stap die hij maakt in de richting van zijn beloning. Houd vol totdat de hond de auto in gaat om de beloning te halen en prijs de hond uitbundig. Herhaal dit regelmatig (enkele keren per dag) net zo lang totdat de hond zonder problemen in de auto gaat (hoe lang dit duurt, is voor iedere hond anders; geef uw hond dus rustig de tijd om dit aan te leren).</p> <p><strong>Stap 2:</strong></p> <p>Wanneer de hond zonder problemen de auto in gaat (zijn beloning achterna), gaat u ook in de auto (op bank of achter het stuur) zitten als uw hond in de auto gegaan is. Vraag hierbij aan iemand u te helpen. Deze persoon blijft bij de auto staan voor het geval de hond plots uit de auto zou willen springen en zo op (een drukke) straat kan belanden. Uw ‘hulp’ mengt zich verder niet in de training! Als u zit start u de auto niet; u blijft gewoon even zitten en prijst de hond uitbundig. Als dit lukt, legt u de beloning niet meer vooraf in de auto, maar geeft u de hond de beloning pas wanneer hij zelf in de auto is gegaan. U gaat vervolgens ook weer even zitten en beloont de hond dan ook weer. Pas wanneer dit allemaal probleemloos gaat, maakt u de volgende stap.</p> <p><strong>Stap 3:</strong></p> <p>Moedig de hond aan om de auto in te gaan en beloon hem uitbundig met uw stem wanneer hij in de auto is gegaan. Sluit de deur en stap zelf voorin in de auto waarna u de hond direct zijn eigenlijke beloning geeft. Prijs de hond uitbundig wanneer hij deze aanneemt. Stap weer uit en geef de hond toestemming (op uw commando) om de auto te verlaten. Vanaf nu bouwt u de tijd op tussen het moment dat u instapt en het moment waarop de hond zijn beloning krijgt. Wanneer de hond probleemloos (rustig) een paar minuten wacht op zijn beloning, kunt u weer een stap verder met de therapie.</p> <p><strong>Stap 4:</strong></p> <p>Laat de hond in de auto gaan, sluit de deur en ga zelf achter het stuur zitten. Start de motor en geef de hond direct hierna zijn beloning. Na enige tijd stopt u de motor weer, u stapt uit en laat de hond uit de auto. Als de hond nog snel onrustig wordt bouwt u de tijd dat de motor aan staat heel langzaam op! Belangrijk is dat u begint en eindigt met de oefening als uw hond rustig is. Is hij direct erg onrustig dan dient u weer even een stap terug te gaan.</p> <p><strong>Stap 5:</strong></p> <p>Wanneer dit allemaal is gelukt, gaat u de hond wennen aan de rijdende auto. Wanneer u en de hond in de auto zitten, start u de motor en u rijdt langzaam een paar meter (zie ook tekst verderop). Sta weer stil, stop de motor en beloon de hond. Vergroot nu de rijafstand en de snelheid geleidelijk, net zo lang tot de hond het geen probleem meer vindt om een stukje te gaan rijden. Belangrijk is dat u ervoor zorgt dat de hond niet in de fase belandt waarbij hij weer angstig en daardoor misselijk wordt. Mocht dit wel gebeuren dan zult u een aantal stappen terug moeten in het programma.</p> <p><strong>Stap 6:</strong></p> <p>Wanneer u zover bent dat de hond autorijden geen probleem meer vindt, neem hem dan de eerste keren in de auto mee naar zijn favoriete plekjes, bijvoorbeeld het bos. Ook hierdoor zal de hond gaan ervaren dat autorijden eigenlijk heel leuk is!</p> <p><strong>Medicijnen:</strong></p> <p>Wanneer een hond last heeft van wagenziekte is het goed om te weten dat hiervoor speciale medicijnen bestaan, ook op natuurlijke basis. Maar ook als u besluit medicijnen in te zetten is het zeer aan te bevelen de hierboven beschreven training met uw hond te doen, zodat de medicijnen op den duur hopelijk niet meer nodig zijn. Raadpleeg uw dierenarts als u erover denkt een medicijn te gebruiken.</p> <p><strong>Voorbeelden:</strong></p> <p>- Anti-wagenziektetabletten, verkrijgbaar via de dierenarts, kunnen helpen braken te voorkomen.</p> <p>- Bij honden met een hevige angst kunnen medicijnen gegeven worden die de angst wat onderdrukken. Deze behandeling geschiedt altijd onder begeleiding van een dierenarts.</p> <p>- Primatourtabletjes kunt u ongeveer een half uur voor het wegrijden aan uw hond geven. De hond zal er iets rustiger van zijn dan normaal, maar van wagenziekte geen last hebben. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/kennelhoest#post-154 Zat, 28 Feb 2009 10:37:53 +0000 admin 154@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Wat is het?</strong></p> <p>Kennelhoest is een zeer besmettelijke infectieziekte aan de voorste luchtwegen, met name de keel. De besmetting vindt plaats via speeksel. Op plaatsen waar meerdere honden in een beperkte ruimte bij elkaar zijn en waar veel geblaft wordt (= speeksel rondsproeien), kan de ziekte zich snel verspreiden. Ook op de hondenschool kan dit<br /> gebeuren. Kennelhoest is niet besmettelijk voor mensen.</p> <p><strong>Hoe merkt u het?</strong></p> <p>De meeste honden met kennelhoest zijn levendig, eten gewoon en hebben geen koorts. Op het moment dat de hond wat druk voelt op de luchtpijp of keel (bijvoorbeeld als hij trekt aan de lijn) hoest of kucht hij heel gemakkelijk. Tussendoor heeft hij een droge, blaffende hoest of echte hoestaanvallen. Dat laatste is vooral ’s morgens vroeg het geval. Zo’n hoestbui eindigt vaak in een braakachtige beweging. Soms wordt hierbij wat wit/geel schuimig slijm opgegeven. Als de kennelhoest heviger wordt, krijgt de hond koorts, is hij lusteloos en eet hij slecht.</p> <p><strong>Wat kunt u eraan doen?</strong></p> <p>Bij het eerste vermoeden gaat u naar de dierenarts. Is het inderdaad kennelhoest, houd de hond dan weg bij andere honden. Geef hem veel rust, vermijd opwinding en zorg ervoor dat hij in een tochtvrije ruimte verblijft. Welke honden krijgen het? In principe kan iedere hond besmet worden, maar de honden met minder weerstand lopen een groter risico. Denk aan pups, jonge honden, oude en zieke honden. Bij deze groep kan kennelhoest eerder ernstige vormen aannemen en is voorzichtigheid geboden. Bij volwassen, gezonde honden blijft kennelhoest vaak beperkt tot wat hoesten en proesten. Blijf echter altijd alert op eventuele complicaties!</p> <p><strong>Is het te voorkomen?</strong></p> <p>Er bestaat een inenting tegen kennelhoest. Bij veel pensions is die begrijpelijkerwijs verplicht als u uw hond daar onderbrengt. De inenting blijkt echter niet altijd afdoende, omdat het desbetreffende virus verschillende vormen kent. Hetzelfde verschijnsel kennen we bij de griepprik voor mensen. Deze is ook niet werkzaam tegen alle soorten griep.</p> <p><strong>Kennelhoest? Dan géén training!</strong></p> <p>Heeft uw hond kennelhoest, meld dit dan bij de trainer. Het is voor een hondenschool namelijk erg belangrijk om te weten wanneer kennelhoest de kop opsteekt. Ze kunnen andere cursisten dan waarschuwen attent te zijn op de symptomen. Op die manier kan worden voorkomen dat kennelhoest zich via een trainingsveld verspreidt. U bent weer welkom als de ziekte is geweken. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/ziekte-van-weil#post-153 Zat, 28 Feb 2009 10:36:14 +0000 admin 153@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>Ziekte van Weil, ook bekend als "Leptospirose", is een bateriële ziekte welke via besmette urine wordt verspreid. Ook ratten worden vaak als overbrengers van de ziekte van Weil genoemd.</p> <p>De infectie tast de nieren aan en veroorzaakt een gebrek aan eetlust, koorts, hepatitis (geelzucht), diarree, bloed in de ontlasting, pijn, rode ogen, zweren rond de mond, een bruine afscheiding in de mond, dorst en een veelvuldig plassen. Ziekte van Weil kan blijvend letsel veroorzaken en is, buiten voor andere dieren, ook zeer besmettelijk voor mensen; de besmetting is of mild of dodelijk.</p> <p>Inenting tegen ziekte van Weil kan een allergische reactie veroorzaken. In dat geval moet de hond enige uren onder medische toezicht blijven. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/de-reu-en-de-pil#post-152 Zat, 28 Feb 2009 10:34:55 +0000 admin 152@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>De reu aan de: "De pil", in plaats van de reu te steriliseren (= het onderbinden van de beide zaadleiders) of te castreren (= het verwijderen van de beide teelballen), is er nu een nieuw medicijn op de markt om de reu tijdelijk onvruchtbaar te maken.</p> <p>Het is een oplosbaar implantaat met de werkzame stof desloreline. Het Gonadotrofine Releasing Hormoon (GnRH) agonist desloreline vermindert tijdelijk het seksueel gedrag van de reu en de zaadcelproductie.</p> <p>De werking begint in het algemeen na 4 tot 6 weken na implantatie en houdt minimaal 6 maanden aan. Bij de meeste kleinere honden (&lt;10 kg lichaamsgewicht) kan de werking wel meer dan 12 maanden aanhouden. Tijdens de werking neemt de omvang van de teelballen met ongeveer 30% af. Een toename in de omvang van de teelballen wijst erop dat het implantaat uitgewerkt raakt. Na uitwerking van het implantaat zullen de teelballen geleidelijk weer hun oorspronkelijke omvang bereiken.</p> <p>Het implantaat wordt op dezelfde wijze geplaatst (onder de huid tussen de schouderbladen) als een identificatiechip, maar het implantaat lost vanzelf op en een identificatiechip niet. Een reu onvruchtbaar maken door deze te castreren levert ook nog enkele andere voor- en nadelen op, die niet optreden indien de reu gesteriliseerd wordt of een implantaat met desloreline krijgt ingespoten. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/reverse-sneezing#post-151 Zat, 28 Feb 2009 10:33:53 +0000 admin 151@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p>(vrije vertaling = omgekeerd niesen) Is het plotseling optreden van zeer geforceerde inademingsbewegingen door de neus die een snurkend geluid veroorzaken. Het inademen gaat zo snel als niesen en wordt daarom omgekeerd niesen genoemd.</p> <p>Reverse sneezing wordt vaak veroorzaakt door een irritatie van het slijmvlies in de keelholte boven het zachte gehemelte. Dit zorgt voor een soort kramptoestand van de spieren in de keelholte. Je kan reverse sneezing herkennen aan een rochelend, of snurkend geluid. Het ontstaat meestal wanneer de hond opgewonden is, maar soms ook na het drinken, eten, rennen, of aan de riem trekken. Een typische aanval duurt enkele seconden, maar sommige honden hebben er een paar minuten last van en meestal een paar keer per dag. Je kan reverse sneezing opheffen door over de keel te wrijven of de neusgaten dicht te houden tot de hond slikt.</p> <p>In sommige gevallen kunnen andere zaken een rol spelen, zoals bijvoorbeeld allergieën of prikkelende middelen (stuifmeel, rook, parfum), een grassprietje in de neus, of zelfs een ontstoken kies. In die gevallen zou ik de hond altijd naar de dierenarts brengen. Als de hond dit soort aanvallen regelmatig heeft kan de dierenarts antihistamine proberen, om te kijken of de klachten verminderen. Wanneer reverse sneezing vlak na de neusenting tegen kennelhoest de kop op steekt, is een antibiotica-kuur aan te raden.</p> <p>De meeste honden die zo af en toe een aanval hebben kunnen hier prima mee leven, want reverse sneezing is over het algemeen een niet kwaadaardige aandoening waarbij medisch toezicht (meestal) niet nodig is. Wel is het belangrijk om reverse sneezing niet te verwarren met een vernauwing van de luchtpijp of een hartafwijking. Het is dus van belang je hond bij twijfel door de dierenarts te laten onderzoeken. </p> http://www.labrador-web.nl/forum/topic/porto-systemische-shunt-pss-of-beter-gekend-als-levershunt#post-150 Zat, 28 Feb 2009 10:33:03 +0000 admin 150@http://www.labrador-web.nl/forum/ <p><strong>Wat is een Portosystemische shunt (Pss)?</strong></p> <p>Om de afwijking 'portosystemische shunt' te begrijpen is het van belang te weten hoe de situatie bij een gezonde hond is. Al het bloed, dat afkomstig is uit de maag, de darmen en andere buikorganen, verzamelt zich in de poortader, die in de lever uitmondt. Met dit bloed worden alle stoffen, die in de darmen worden opgenomen, naar de lever vervoerd.<br /> Naast nuttige voedingsstoffen worden uit de darmen ook uiterst giftige stoffen in het bloed opgenomen. De lever heeft als taak de giftige stoffen uit het poortaderbloed te verwijderen, zodat die niet in het lichaam kunnen binnendringen.Een portosystemische shunt is een bloedvat dat de poortader verbindt met de achterste holle ader, die naar het hart loopt. Zo'n shunt is normaal niet aanwezig, het is dus een extra aangelegd bloedvat.Het gevolg van een shunt zal duidelijk zijn: het poortaderbloed stroomt grotendeels door de shunt buiten de lever om naar de achterste holle ader. Daarmee komen ook de giftige stoffen vanuit de darmen direkt in het lichaam terecht. Een dier met zo'n aangeboren shunt wordt daardoor langzamerhand vergiftigd. Bovendien werkt de lever niet goed omdat er veel minder bloed dan normaal in de lever aankomt.De shunt kan in (intra hepatisch) de lever liggen of buiten (extra hepatisch) de lever liggen. De extra-hepatische shunts zijn beter te behandelen dan de intra-hepatische shunts.</p> <p><strong>Symptomen:</strong></p> <p>De symptomen van een portosystemische shunt kunnen soms al op heel jonge leeftijd worden opgemerkt, maar het kan ook één tot anderhalf jaar duren voordat verschijnselen gezien worden. Dit betekent dus dat een fokker bij een nest pups van negen weken niet met zekerheid kan zien of één van de pups een shunt heeft. Een goed uitgevoerde ammoniak-test is de enige mogelijkheid om zekerheid te krijgen.Niet altijd zijn de symptomen van een shunt even duidelijk en meestal vertoont één hond niet alle symptomen.Wat zijn mogelijke verschijnselen?</p> <p>- snel moe worden.<br /> - sloom zijn.<br /> - veel drinken en veel plassen.<br /> - vertraagde groei, 'achterblijvertje'.<br /> - braken, soms ook diarree.<br /> - blaasontsteking, persen op de urine.<br /> - zenuwsymptomenZenuwsymptomen houden in: kwijlen, onhandig drinken, moeilijk slikken, 'dronken lopen', omvallen, dwangmatige bewegingen maken (zoals in cirkels lopen of door de muur willen lopen), schijnbaar blind zijn, slecht op prikkels reageren, toevallen hebben, plotseling in slaap vallen.</p> <p>De verschijnselen zijn vaak wisselend in ernst; een hond kan de ene dag heel normaal lijken en de volgende dag slecht zijn. Soms is een hond vooral de eerste uren na de maaltijd ziek.</p> <p><strong>Diagnose:</strong></p> <p>- Bloedonderzoek</p> <p>Om een portosytemische shunt vast te stellen wordt een bloedonderzoek op ammoniak verricht. De hond dient hiervoor nuchter te zijn; dat wil zeggen dat hij of zij na 23.00 uur op de dag voorafgaand aan het onderzoek niet meer mag eten (ook niet drinken bij de moederhond). Het drinken van water is wel toegestaan.</p> <p>Wij nemen een bloedstaaltje in de hals (op lithium Heparine), in de meeste gevallen gaat dit snel en eenvoudig. Bij tegenstribbelende pups kan het voorkomen dat er mis geprikt wordt en de dierenarts het nogmaals zal moeten proberen. Het is daarom van belang dat pups gewend zijn vastgehouden te worden! De ammoniak concentratie bij normale pups is veel lager dan bij pups met een PSS.2. Ammoniak-tolerantie-test Bij pups of honden met een verhoogde ammoniakwaarde wordt een ammoniak-tolerantie-test uitgevoerd.</p> <p>- Allereerst wordt bij de hond een buisje bloed afgenomen voor een ammoniak-bepaling.<br /> - Daarna wordt een kleine hoeveelheid ammoniak-oplossing (NH4Cl, 2ml/kg van een 5% oplossing) in de endeldarm ingebracht.<br /> - Na 20 en 40 minuten wordt nogmaals een buisje bloed afgenomen voor een ammoniak-bepaling.</p> <p>Bij gezonde dieren vindt geen stijging van de ammoniakconcentratie plaats, bij dieren met een portosystemische shunt vindt er een zeer duidelijke stijging plaats (meestal tot boven de 125 umol/l). Er is geen relatie tussen de hoogte van de ammoniakconcentratie en de grootte van de shunt of de ernst van de verschijnselen. Helaas is er ook in de ammoniaktolerantietest sprake van een 'grijs' gebied: heel soms vindt er een geringe verhoging van het ammoniak plaats, die hoogstwaarschijnlijk als normaal moet worden beschouwd. Het overdoen van de ammoniaktolerantietest is een mogelijkheid om uitsluitsel te krijgen of er inderdaad geen shunt aanwezig is.</p> <p>De ammoniak-tolerantie-test is niet belastend voor de volwassen hond en ook niet voor een pup.</p> <p><strong>Bevestiging van de diagnose:</strong></p> <p>Hiervoor moet het hondje even in slaap en wordt er via de miltvene een contraststof ingespoten (portogram) zodat we kunnen zien of het om een intra of extra hepatische shunt gaat.</p> <p><strong>Wat te doen bij een shunt?</strong></p> <p>Uiteindelijk is een portosytemische shunt dodelijk. De hond 'groeit er niet overheen' en de shunt gaat ook niet vanzelf dicht.In principe zijn er twee oplossingen: Operatie. In principe wordt een portosystemische shunt behandeld door hem operatief af te sluiten. Tegenwoordig wordt de shunt niet altijd helemaal afgesloten, maar wel zoveel mogelijk. Het sluiten van een portosystemische shunt is specialistisch werk: te veel sluiten kan leverstuwing geven, te veel openlaten geeft onvoldoende effekt. De meeste puppies met een portosystemische shunt worden op een leeftijd van 3-4 maanden geopereerd.Na een geslaagde operatie kan een hond met een portosystemische shunt een normaal leven leiden en hoeft op geen enkel terrein ontzien te worden. Men moet zich echter wel realiseren dat hoewel het dier gezond is, hij of zij nog steeds drager van de erfelijke informatie die de shunt veroorzaakte is! Gebruik van een geopereerde hond voor de fokkerij is dus volstrekt af te raden!</p> <p>De kosten van een operatie bedragen ongeveer 1.000€</p> <p><strong>Euthanasie:</strong></p> <p>Als om wat voor reden dan ook niet voor een operatie gekozen wordt, nadat vaststaat dat de hond aan een portosystemische shunt lijdt, is de meest reeële oplossing de hond in te laten slapen, voordat de shunt-verschijnselen zich voor gaan doen. </p>